Monday, 14 July 2014

నా ఆత్మీయ స్నేహమా...

నా ఆత్మీయ స్నేహమా...

నా మీద ఏమైనా కోపమా? నువ్వు కోపగిస్తే తట్టుకోగలిగే శక్తి నాకు ఉందా? నాకు తెలుసు నువ్వు ఏదో అశాంతితో బాధ పడుతున్నావని... 

అదేమిటో కూడా తెలుసుకోలేని అసహాయ స్థితిలో నన్ను ఉంచేసావ్... నాకు తెలుసు నీకున్న హితుల్లో / స్నేహితుల్లో నేనో పిపీలికం లాంటివాడినే అని... అందుకు నాకు బాధేం లేదు. కానీ నాకున్న స్నేహితుల్లో నువ్వు మేరు పర్వతానివి. ఇది మాత్రం నిజం.

అర్ధాంతరంగా ఆగిపోయిన నా గమ్యాన్ని అర్ధవంతంగా మార్చుకుంటున్నది నువ్విచ్చిన పట్టుదలతోనే. 

నువ్వే నన్ను మౌనంలోకి తోసేసి నిశ్శబ్దంగా నను పరికిస్తుంటే గొంతులోనే సమాధి కట్టేస్తున్నా నా పలుకులకి... నువ్వెక్కడ బద్ధలవుతావో అని...  

అబద్ధాలకి ఆభరణాలు తొడిగేసి నిజాలుగా భ్రమింపజేసే నిజజీవిత మేధావులెవరో మన మధ్య పల్చటి అడ్డుతెర  కట్టటంలో విజయం సాధించారేమో అని అనిపిస్తుంది. 

నువ్వో క్షణం పాటు అభావంగా కనిపించినా నేను తట్టుకోలేనని నీకు తెలియదూ? లేక పోతే ఏమిటి మరి... మన పరిచయం మొదలయ్యాక  నువ్వెప్పునా నాతో ఇన్నాళ్ళ పాటు ముభావంగా ఉన్నావా?  

నావెప్పుడూ నీటి మీద రాతలు కావు... నీ గురించి నీతో చెప్పింది... ఎక్కడెక్కడ రాసిన రాతలు అన్నీ నా మనసు మీద చెక్కుకున్న శిలాక్షరాలే...

నీతో మాట్లాడటానికి బెరుకు వస్తుంది అంటే... నువ్వు నాకు  ఎంత దగ్గరయ్యావో ఇప్పుడంత దూరమయ్యావా అని అనిపిస్తుంది.

నీ పలుకు లేక నా రాతలన్నీ జీవంలేని అక్షరాలతోనే నింపేస్తున్నా... 

ఇన్నాళ్ళుగా నను నాలా చెక్కుతూవస్తున్న స్నేహ శిల్పివి అనుకున్నా... ఇలా అర్ధంతరంగా నను మలచటం ఆపేస్తే నన్ను నేను ఎలా మలచుకోవాలి? 

నీ మనసులోని భావమేమిటో అర్ధం చేసుకోలేక తల్లడిల్లిపోతున్న నా మనసుని నువ్విచ్చిన ధైర్యంతోనే ఊరడిస్తున్నా'తన చెలిమి  అర్ధంతరంగా ఆపేసిన వాక్యం కాదు... జీవిత పర్యంతం నను నడిపించే  స్నేహ కావ్యం అని' 

నా మనసుకి నేనిచ్చిన ధైర్యం మన స్నేహం మీద ఉన్న నమ్మకంతోనే... 

అతి త్వరలోనే నీ పలుకులు నవనీతపు పూతలా నా మనసుని చేరతాయనే నమ్మకంతో...

నా మనసొక వేసవిలా ఎదురుచూస్తుంది... నీ పలుకొక శీతల సమీరమై నను కప్పుతుందని...

నీ...

...రేష్ 

3 comments:

చాలా బాగుంది

కృతఙ్ఞతలు ఎగిసే అలలు గారు & ఫాతిమా గారు.

Post a Comment