Thursday, 26 February 2015

జీవిత గమ్యం

మెరుపెక్కిన నిన్నటి కలలని దాటి 
నీ నిశ్శబ్దాన్ని చూస్తూ నేను
నా మౌనాన్ని చదువుతూ నువ్వు
చూపులుగా కురిపిస్తున్న నేటి శూన్యపు కథకి మొదలెక్కడో 

మనసంటిన నవ్వులని దాటి 
ఊపిరి తాకేంత దగ్గరితనంలో 
అంతరిక్షాన్ని ఒంపేసినంత దూరం 
కలతంటుకుని నిర్వేదపు వ్యధగా మారిన క్షణమెప్పుడో 

ఎక్కడో.. ఎప్పుడో... అంటూ 
ఎంచటాలకి మంగళం పాడేసి.
పంచుకోవటం 
మొదలు పెడదాం మళ్ళీ మరింత కొత్తగా

అంతర్ముఖాల లోపల దాచుకున్న 
నిన్నటి మన ప్రతిబింబాలని 
బయటకి తీద్దాం రా 
మళ్ళీ మనసుల్ని అంటుగట్టుకోవటానికి 

అక్కడెక్కడో,లోపలి వలయాలలోకి విసిరి పారవేసిన 
మొన్నటి సాయంకాలాలని వెతుకుదాం రా 
దూరం కాలేని దగ్గరితనంతో 
మళ్ళీ అడుగుల్ని జతకలపటానికి

గుండె ఇంకా పొడిబారలేదంటూ 
కన్నీరిచ్చిన ధైర్యంతో చెపుతున్నా 
ఒక్క తడిస్పర్శ చాలురా 
నీ రెప్పల వాకిట్లో నీటి చెలమగా మారిన  
అంతెరుగని నా కలల గమ్యపు పరుగుని ఆపటానికి 
నువ్వేసే అడుగులకి నే పాదరక్షని అవ్వటానికి...


0 comments:

Post a Comment