Tuesday, 24 March 2015

ఏయ్ కన్నీరూ...

ఏయ్ కన్నీరూ...

అలా గుండె పాషాణంలో ఎంత సేపని దాక్కుని ఉంటావు. నువ్వు దాగిన గుండె బరువు అనంతమని నీకు ఎవరూ చెప్పలేదా? అనంతాన్ని ఎవరు మోయగలరు చెప్పు. 

కనుల కాలువలు శుద్ధి చేసి ఉంచా. రెప్పల  గేట్లు తెరిచే ఉంచా... చెలియలి కట్ట దాటాల్సిన సమయం ఇదే కదా... గుండె ఆనకట్టను బద్దలు చేసుకుని ఒక్క సారి నా చెంపలని తడిపెయ్యవూ...

ఎవరికీ అర్థం కాని మనసుతో బతికే నాకు ఒక అర్ధాన్ని ఇవ్వవూ... అత్మీయులకీ అర్థం అవ్వని  తీరుని ఒంపుకున్న నా ఈ జీవితంలో మలినమో, కల్మషమో మిగిలి ఉంటే దాన్ని కడిగెయ్యవూ...

ఊహల నియంత్రణలోకి జారిపోయిన మనసులు... అవతలి మనిషి ఆలోచనలని  సరికొత్త అర్ధాల్లో చదువుతుంటే  తల్లడిల్లి పోతున్న ఒంటరి హృదయపు భారం మొత్తం దిగిపోయేలా ఉప్పెనలా ముంచెత్తవూ... 

ఆత్మీయుల అపార్ధాలు గుండెని కోసే కోత ముందు రౌరవాది నరకాలు ఏ మూలకి? అందుకే ఒక్క సారి నాకు వీడ్కోలు చెబుతూ నన్ను సేద తీర్చవూ...

ఒంటరి 

0 comments:

Post a Comment