Wednesday, 25 March 2015

అనంతమే ఆ మొదటి క్షణం

ఏయ్ హనీ…

అప్పుడప్పుడూ ఇలా నిన్ను పలకరించక పోతే జీవితం చాలా నిస్సారంగా అయిపోతుంది రా… 

నా బతుకే నన్ను విస్మరించేసిన  శూన్యాన్నై… క్షణాలన్నిటినీ  నిరీక్షణకి అంటగట్టేసి అలుపెరుగని నిర్వేదంతో, కొలతెరుగని నిస్తేజంతో భారమైన నడకగా సాగుతున్నప్పుడు ఎవరో జార విడుచుకున్న జాబిల్లిలా వెన్నెలద్డుతూ  మరీ  నా జీవితానికి తోడుగా వచ్చేసావ్.

నువ్వు ఎక్కడో దూరంగా ఉన్నా ప్రతీ క్షణం  నా  కళ్ళ ప్రమిదలలో దీపంగా  వెలుగులీనుతూనే ఉంటావు. ప్రతి రాత్రి తో  నేను రాయబారం నెరుపుతూనే ఉంటాను కరగని కలలకి కార్య క్షేత్రాలుగా ... అలసిన స్వప్నాలకి అరామాలుగా  అలా అలా తమ నిడివిని పెంచుతూనే ఉండమని. 

ఎన్ని మాటలు పండిస్తే మాత్రం మనసు విలువ పెరుగుతుందా? నువ్వు ఎక్కి వచ్చిన నిశ్శబ్దానికి మౌనంగా నేను విన్నవించుకుంటున్న ఘోష నీకు వినిపించటం లేదూ… మన మధ్య ఉన్న మట్టికి మైళ్ళ దూరం పెట్టగాలిగాడేమో  కానీ ఆ దేవుడు… మనసుల మధ్య అణువంత ఖాళీ నింపలేకపోయాడు. వెర్రి బాగులవాడేమో  కదూ ఆయన. 

మనసులో బెంగ మొత్తాన్ని అక్షరాలతో  తుడిచివెయ్యటం అసాధ్యమేనేమో కానీ నిర్వేదంలో  కూరుకుపోతున్న మనసుకి నూతన ఉత్సాహాన్ని నింపుతాయి అని ఒక చిన్న ఆశరా నాది.  ఎప్పటికప్పుడు నిన్ను కలవాలి అన్న తపన నాకు ఎంత ఉందో ప్రాణం లేని కాగితాలపై రాయటం సాధ్యమా? 

నన్ను దోచేసుకున్న నీ మీద ఒట్టు... నిన్ను మించిన ప్రాణం ఒకటుందని మర్చిపోయిన మనిషిని నేను. అసలు మనకంటూ కొన్ని సమయాలు ఉంటాయనుకుంటారా... లేకుంటే ఇదేమిటి ఎప్పటి కప్పుడు కలవాలనే ఆరాటాన్ని మించిన అశక్తతని మనలో ఒంపేస్తూ  తాము అలా వెళ్ళిపోతూ ఉంటాయ్ మనకెంత సహనం ఉందో పరీక్షిస్తున్నట్లుగా...

కానీ ఈ సమయాలు మన ఆలోచనలని ఎంత మాత్రం కట్టడి చేస్తున్నాయి?  తలచిన తలపుని తలవకుండా ఊసులాడుకుంటున్న మన మనసులు చేసే సడిని వింటూ కుళ్ళుకోకుండా ఉండవు కదా. వాటికా మాత్రం శిక్ష ఉండాలిలే... 

మళ్ళీ మళ్ళీ కావాలనుకునే కొన్ని అనుభూతులకి అక్షరాల తోరణాలు కట్టి  నీ వైపు విసిరేస్తాను చూడూ... నా అనుభూతుల్లో నువ్వు ఓలలాడకుండా ఉండగలవా? కష్టం కదూ. నువ్వు నాలో కొచ్చిన మొదటి క్షణం విలువనే అనంతం చేసుకున్న నా మనసుకి నువ్వేంటో  తెలియదా... ఆ మొదటి క్షణం నుండి ఇప్పటి వరకూ గడచిన ఏ క్షణం అయినా నువ్వు లేని నన్ను దాటుకుని వెళ్ళిందేమో చూడు.

నా కళ్ళల్లో నేను వేసుకున్న చలువ పందిళ్ళలో ఉప్పొంగుతున్న  భావాల ఉత్సవాలు అన్నీ నీకోసమే అన్న మాట ప్రత్యేకంగా చెప్పాలా? 

ఒక్కసారి నీలోకి నువ్వు తొంగి చూసుకో నేను తప్ప నీకేదీ మిగల లేదన్న నగ్న సత్యం అడవిలో సెలపాట అంత స్వచ్ఛంగా నిన్ను తడమకపోతే అప్పుడు నన్ను నిలదియ్యి. 

నీతో కబుర్లు చెప్పే కాసేపు ఎవరైనా నన్ను చూస్తే   నా ముఖంలోని వెలుగుని చూసి నన్ను అవతార పురుషుడిని అనుకున్నా ఆశ్చర్యం ఉండదు తెలుసా? ఆ కాసేపూ తిమిరాన్ని బద్ధలు కొట్టుకొచ్చిన అగ్నికణపు గర్వం నాలో... కాసేపు అని ఏముందిలే ఎప్పుడూ అంతేగా... మరి  నీతో నేను కబుర్లు చెప్పనిది ఎప్పుడని?

వెన్నల కొనలన్నిటిని కలిపి చేనేత చీరగా నేసి నీకు నా ప్రేమ కానుకగా ఇచ్చినప్పుడు భాషకి అందని భావాలేవో మదిలో సందడి చేస్తుంటే వెలుగుల సంద్రం మొత్తం నాలో ఇంకిపోయినంత సంబరం. 

హాయిగా నవ్వేసావు కదూ... నువ్వు మళ్ళీ నవ్విన ఈ క్షణపు పరిమళం ఇక్కడకి వీస్తుంది. నన్ను ఇలా కాసేపు  దీన్ని అస్వాదించనీ...

నీ
...రేష్   


0 comments:

Post a Comment