Monday, 17 August 2015

మొలకలా…

అడవి స్పర్శ కోసం అర్రులు చాస్తూ 
నెర్రెలిచ్చిన గోడ మధ్య 
చిగురించిన రావి మొలకలా 
నిన్ను నాలో పాదు చేసుకున్నా 
గుండెపునాదుల్లోకి చొచ్చుకుపోయేలా  

అలసిన మనసుని కడుక్కోవాలనిపించినప్పుడల్లా
ఒంటరి క్షణాల మకిలిని మాయం చేస్తూ 
నువ్వొక ఆహ్లాదమై కురిసిపోయేలా 
ప్రతి తలపూ నువ్వయ్యే పరుసువేదిని
నా అంతరాంతరాలలో తాపడం చేసుకున్నా 

జన్మగా నన్ను వ్యక్త పరచుకున్నా
పథికుడినై నే నడిచేది నీతోనే 
ఎడతెగని దాహబాధతో 
అమరంగా మత్తిల్లుతూ 
అహరహం నిన్ను తాగుతూనే ఉన్నా 

మన ఏకాంతాల విశాలత్వంలో
లోతైన నిశ్శబ్దాల నడుమ 
తేట మెరుపుల వెలుగులో 
అవిశ్రాంతంగా నిన్ను చదువుతూ 
నన్ను నేను తేజోమయం చేసుకుంటున్నా 

తడి చూపులతో నేనొచ్చినప్పుడు
ఇష్టంగా నువ్విచ్చినదేదీ తరిగిపోదు 
మరింతగా నీలో పెరగటం తప్ప 
తీరాలు… లోతులు… హద్దులూ  దాటేసిన
నా  అనంతానివి నువ్వు



2 comments:

అత్యంత అధ్భుతంగా రాసారు. అభినందనలు.

Post a Comment