Sunday, 16 August 2015

ఆకలిని దాటేస్తే...

రోజూ కడుపులో చీకటి సంతకం చేసే ఈ ఆకలొకటి
నన్ను విస్మరిస్తే  బాగుండు
కాలుతున్న కడుపున పుట్టిన
బలహీనత ఒక్కటి చిధ్రమై
బతుకిక నన్ను భయపెట్టకుండా
కొత్త ధైర్యాలు నాలో వికసిస్తాయి

నిన్నటిదాకా వెదురుముక్కనైతేనేం
ఇప్పుడిక
నా జీవితమొక పరిమళధూపమై
స్వేఛ్చావీచికలని లోకంలో నింపేస్తూ
జీవన వేణువుగా మారుతుంది

డొక్కల్ని కుదిపేసిన
ఆకలి వరదలని దాటి వచ్చాక
లోకాన్ని నేర్చుకునే కొత్తశిశువునై
కళ్ళ నాట్యాల్లో అలసటని
పరుల కష్టాలకి అద్దేస్తా

నక్షత్రాల నవ్వుల రేయి ప్రాంగణంలో
నేనొక వెలుగునై కాపు కాస్తుంటే
భరోసా కమ్మేసిన లోకానికి
నిద్రలేమి తెలియదులే

వృధావ్యయ క్షణాలన్నిటినీ
కార్చిచ్చునై కాల్చేస్తూ
జీవితాన్ని అధిరోహిస్తూ
ప్రతి ప్రభాతంలో
సంపూర్ణ సుప్రభాతంగా వెలుగులీనుతా

గాయాల్ని ముద్దాడిన వాడిని కదా
గేయంగా మారటం ఎంతసేపులే….!



0 comments:

Post a Comment