Thursday, 10 September 2015

భావ క్షతాలు


గుండె గుప్పిళ్ళలో దాచుకున్న రహస్యాలన్నీ 
ఆకు చివర్లలో  చినుకుల్లా ఊగిసలాడుతుంటే నేం  
వైరి దేహాల అణువణువులో  ఇంకిన బహిర్గతాలమయ్యాక 
ఒకరు ధ్వనిస్తుంటే  మరొకరం ప్రతిధ్వనిగా  మారే 
అనువాదాలమై 
ఒంటరితనాలని దిగంతాల్లోకి నెట్టేసిన 
ఏకాంతపు కావడిలో 
ఏడు జన్మాలు దాటినా 
ఇప్పుడే పరిచయమైనంత  కొత్తదనం 
నిన్ను నేనూ  నన్ను నువ్వూ  
తాజాగా  శ్వాసిస్తుంటే

నీడలు విశ్రాంతి తీసుకునే పొద్దులో 
కలలనడక మొదలైన సరిహద్దులో 
చెక్కిలిని రమిస్తూ 
వెచ్చగా తడిమిన ఆనందం 
కాసేపలా  ఒకరికొకరిని వీస్తూ 
గుండెల్లో కాస్తంత ప్రాణాన్ని పోస్తూ 

భావ క్షతాల  తీపి గాయలలో 
దేహాలని నర్తించుకున్నప్పుడల్లా 
అరచేతులే  వెన్నల  పడవలై 
చీకటి తీరాలని  తరిమేసిన  జ్ఞాపకాలు 
మోహరించిన గమ్మత్తులో 
ఒకరికొకరం స్వాధీనమవుతున్న నిరీక్షణలం 

- 10.09.15

2 comments:

అతిమధురం భావకవిత్వం

అతిమధురం భావకవిత్వం

Post a Comment