Sunday, 29 November 2015

నిరీక్షణ


హాయ్ రా…

ఎందుకు అనిపిస్తుందో తెలియదు కానీ నువ్వు కొంచెం కొంచెంగా నాకు దూరంగా జరుగుతున్న భావన. గంటలగంటలూ అలవోకగా దొర్లిన మాటల ప్రవాహం ఇప్పుడు క్షణానికీ ఆచూకి అందని నిజం. టచ్ స్క్రీన్ పై అక్కడి నీ వేళ్ళ కదలికలు నా మనసుని మధురంగా టచ్ చేసిన క్షణాలన్నీ ఆవిరై, కళ్ళని చకోర జతగా మార్చి వేసిన వైనం ఎంతటి హృదయ భారం.    

ఏడు జన్మల బంధం అంటూ అసలు  ఉన్నాయంటావారా? ఏడు నెలలకే మసకేస్తున్న అనుబంధాలని చూస్తుంటే నాలో కలుగుతున్న ఈ చిన్ని అనుమానం పెనుభూతమై నా సమయాన్ని మొత్తంగా తోడేసుకుంటుంది రా.

రోజూ నీ నుండి కొన్ని మాటలు వినాలనుకుంటా. ఇష్టమైన చోట మనలేని కొన్ని నిస్సహాయతల్లో పరిష్కారాల్ని కాలానికి వదిలేస్తున్న నేను కొత్తగా   ఏం చెయ్యగలను... మబ్బుల్లోని చినుకు కోసం ఎదురు చూసే చకోర పక్షికి నాకూ పెద్ద తేడా లేదని తెలుసుకోవటం తప్ప.

నను చేరని దృశ్యాలు కొత్తగా అగుపిస్తూ, నా ఆ కొన్ని దృశ్యాలూ ఒక్కొక్కటిగా  నెమ్మదిగా మసకబారిపోతుంటే పొడి బారిపోతున్న గుండెకి ఊపిరి ఉదటానికి నెమలీకల స్మృతులు కూడా మృగ్యమయ్యాయి.

ఇద్దరం పెనవేసుకున్న వర్చ్యువల్ ప్రపంచానికి ఒకే పాస్వార్డ్ గా  మారిపోయాం. అంతే... ఇక అక్కడితోనే మన సంతృప్తి సేద తీరిపోయినట్లు ఉంది. ఒక్కటిగా మారామనుకున్న జీవితాల్లోని   మనం అక్కడే పాజ్ అయిపోయాం. మనదిగా చేసుకోవటంలో చూపించే ఉత్సాహం, ఆసక్తి… మనదయ్యాక అనాసక్తిగా మారిపోవటంలో ఉన్న మార్మికతని ఛేదించాలని ఉంది.

నాలో నుండి నన్ను పూర్తిగా తోడేసి, నువ్వు మాత్రం  నింపాదిగా  నిద్రలోకి జారుకున్న సడి నన్ను ఒక నిరీక్షణకి పెనవేసి... నిజంగా  ఎంతటి గెలుపురా నీది! కొంచెం కొంచెంగా వెనక్కి వెళ్లి చూడరా… అప్పటి నా శ్వాసల ఊసులు  ఇప్పుడు నీ నయనాలని తడి సంద్రాలుగా మార్చకుండా ఉండగలిగితే చెప్పు.

గడ్డ కట్టిన దుఃఖం ఎప్పుడు బద్ధలవుతుందో తెలియనంత నిశ్శబ్దంగా ఉందిప్పుడు. దుఃఖాన్ని కరిగించుకోలేని మగ నిస్సహాయత. ఎవరైనా వచ్చి అన్నిటి కన్నా బరువైనది ఏమిటి అంటే ఇప్పటికిప్పుడు నా మనసులోకి వచ్చే సమాధానం మాత్రం గడ్డ కట్టిన దుఃఖం అనే.

మధురంగా మొదలైన క్షణాలకి మందహాసాల బరువెక్కువ అనిపిస్తుందో ఏమిటో ఖర్మ…ముందుగా మాటలని ఖాళీ చేస్తూ… ఆపై… మనసుని? మనసుని ఖాళీ చేద్దామని చూస్తే… తట్టుకోవటం నా తరమా?  

ఒక్కటి మాత్రం నిజం రా ఎప్పుడో వలస వెళ్లి పోయానురా నాలో నుండి నేను. మళ్ళీ మరలి రాగలగడం అసాధ్యం నువ్వు జతగా నడిస్తే తప్ప.

నీకు తెలిసే ఉంటుంది, అప్పుడప్పుడూ ఒక్కో వాక్యం అలా నిద్రపోతూ ఉంటుంది. ఒక్క సారి నిద్ర లేచిందా ఇక ప్రపంచాన్ని నిద్రపోనివ్వదు. నాకు తెలిసి నీ ప్రేమా అంతే.

ఇప్పుడు నేను నిరీక్షించేది నీ ప్రేమపై పేరుకుపోయిన నివురు రాలిపోయే క్షణం కోసం.

నీ
Soulmate


0 comments:

Post a Comment