Friday, 12 February 2016

అరువు



అసంకల్పిత వేకువలకోసం
గాలి తివాచీని కప్పుకున్న
గాజుకళ్ళ కలలకెంత ఆరాటమో
ఒక నవ్వు మధ్యలో శాశ్వతించాలని

వర్షపు చినుకునద్దుకున్న
నిశ్శబ్దపు శ్వాసలన్నీ
నాలోకి ప్రవహిస్తున్నట్లున్నాయ్
పొడి పొడి మాటలకి తడి తడి మౌనాన్నద్దుతూ

వెన్నెల రాత్రిని చూసి పారిపోయిన చీకటంతా
ఎన్ని రెక్కలలో ఒదిగివచ్చిందో మరి
గుండెనిండా రాత్రి ముద్రలు వేసేస్తూ
నాలో ఇమిడిపోయినట్లుంది

భూమ్యాకాశాలు కలిసే సరిహద్దుకోసం
అన్వేషిస్తున్న వేటగాడిననుకుందేమో
అవకాశాలన్నిటినీ నాకు సమాంతరంగా పరిచేసిందీ జీవితం
కళ్ళ అంచులలో నిర్వేద సాగరాన్ని మంత్రిస్తూ

అయితేనేం మించిపోయిందేమీ లేదు
దేహం మొత్తాన్ని ధైర్యానికి అరువిచ్చేస్తున్నా
నిరంతర దైన్యాన్ని దునుమాడే
అక్షర సైన్యానికి ఊపిరిస్తూ

0 comments:

Post a Comment