Friday, 11 March 2016

యుద్ధం



ఎంగిలి కాబడని కలలంటూ కానరాని  స్వప్న మైదానాల్లో 
ఎంత సేపని తచ్చట్లాడతావు మిత్రమా
నేలదిగి నడిస్తే 
కనీసం గ్రాసం కోసం పోరాటం మొదలెట్టవచ్చు 

తప్పులకి తప్పులే సమాధానమవ్వుతున్నచోట 
ఎంతసేపని తారాడుతూ ఉంటావ్ నేస్తమా 
నీకు నచ్చకపోయినా తప్పులోకే జారిపో 
లేదంటే నువ్వు తప్పుడోడివైపోతావ్ 

కాస్తంత మందుకే  కమనీయ కవిత్వం పుట్టేచోట 
నాగరికాలకి పై పూతగా అరణ్యాలని అద్దుకునే చోట 
వాక్యాల నుండి జీవితాన్ని చూడకు స్నేహితుడా 
మళ్ళీ లేవకుండా మట్టిగొట్టుకుపోతావ్

మనసెంత్రమయ్యాక మనిషి గురించి తలవని చోట 
తన చేతితో తాను తినటం అనాగరికమైన వేళ 
పసి దేహాలూ కామ దాహల్లో కాలిపోతున్న చోట 
నిన్ను నువ్వు క్షమించుకోకు నేస్తమా 
నీలో నువ్వు కాలిపోతావ్ 

రక్తాన్ని అద్దుకోని ఒక చరిత్ర కోసం 
స్వార్థం కప్పుకోని ఒక ఇతిహాసం కోసం 
కామాన్ని దాటి రాలేని కాలం కోసం 
యుగాలన్నీ అన్వేషించాక తెలిసిన నిజమొక్కటే
మనిషి కోసమంటూ ఇంతవరకూ 
ఒక చెంచాడు దుఃఖం కూడా ఎవరిచేతా కార్చబడలేదని 
మనిషి జాతంటేనే ప్రళయానికి పర్యాయపదమని 

మనిషెక్కడ అన్న ప్రశ్నకు సమాధానం ఉంది 
ఎక్కడో కాదు... 
నీలోనే… నాలోనే… మనలోనే  
చేరే మార్గమే అస్పష్టం 
ప్రశ్న అడగటమే కాదు 
సమాధానం సాధించటంలోనే బయట పడుతుంది సమర్ధత

మనిషిగా మారే సంకల్పానికై యుద్ధం చెయ్యాలి 
నీకు నువ్వే ఒక యుద్ధ క్షేత్రం కావాలి 
నువ్వంటేనే యుద్దానికి ఒక నిర్వచనం కావాలి 
ఆ యుద్ధ రంగాన మనిషితనమే విజయఫలం...

0 comments:

Post a Comment