Monday, 4 April 2016

తుషార లిపి



గరిక రంగులద్దుకున్న మంచు ముద్దలా నువ్వు మెరిసినప్పుడల్లా 
హేమంతమొకటి గొంతులోనుండి జాలువారి గుండెని  మంత్రించినట్లనిపిస్తుంది 

గాలి వలవేసినప్పుడల్లా గంధం చిక్కుతున్న తావులో ఊపిరి నెగళ్ళతో 
నను కాచుకుంటున్న నిన్ను నెమలి రెక్కలతో లిఖించాలనిపిస్తుంది 

నువ్వొక సంపెంగ నీడవై నన్ను పరిమళించడానికి వస్తున్నప్పుడల్లా 
మౌనసంద్రాన్నై నీకెదురు రావటం  ఎప్పుడూ కొత్త అనుభూతినే ఇస్తుంది 

జ్ఞాపకాలపై తడిసిన కంబళి కప్పుకున్నప్పుడల్లా 
రేకుల నిండా స్వప్నాలని నింపుకున్న శరత్ పుష్పంతో ఇచ్చకాలాడుతూ 
వెన్నెల తళుకులీనుతున్న ఉదయం ఒకటి వెచ్చని ధారగా కురుస్తూ ఉంది 

అలనల్లన ఆకాశంలో మేఘమాలికలు వేస్తున్న ఆవిరి ముగ్గులో 
గొబ్బెమ్మలా నీ నవ్వు పలకరిస్తుంటే 
రెక్కలు ముడుచుకున్న వాన చినుకునై పుడమంతా తొలకరిస్తుంటాను 

మధూలికవై నువ్వు లోకాన్ని నర్తిస్తున్నప్పుడల్లా 
గాలి రేణువునై నిన్ను విస్తృత పరిచేస్తుంటాను 

నేనొక  ఉద్వేగపు సడిలో పొర్లిపోతున్నప్పుడల్లా
నువ్వొక  తుషారలిపివై నీ వడిలో నను లాలిస్తూ 
నీలో నన్ను లయం చేసుకకుంటుంటే తెలిసింది 
నువ్వు కవిత్వమైన ప్రతిసారి నన్ను అక్షరంగా పొదవుకుంటావని 
ఏయ్… ఏమి మహిమోయ్ నీది…!

0 comments:

Post a Comment