Saturday, 9 April 2016

శూన్యాంగి



క్షణాలన్నీ నీటిచెలమలుగా ప్రవహిస్తున్న నిజంలో
కొన్ని మొరటు ఒంటరి తనాలు
నేనింకా మిగిలే ఉన్నానని వక్కాణిస్తున్నాయ్
ముసురై పట్టిన మబ్బు జల్లెడలు
కరిగిపోయిన గుండె సడులని రాలుస్తున్నాయ్

ఎక్కడికక్కడ
ఎవరికి వారు ఎక్కువ సమానమైన లోకంలో
కాస్తంతైనా మనసు స్పర్శ అంటని చోట
నా తలగడ మోస్తున్న వేదనలు
ఒక్క నాడూ నిన్ను తడిబార్చలేదని తెలియటం
ఇప్పుడేమీ కొత్త కాదన్న నిజంలో
బతుకుని దాటుకుంటూ వస్తున్నా

నేనంటే నా దేహమైనన్నాళ్ళూ
ఇంటి పనుల్లో పూర్ణాంగిని
పడకింట్లో అర్దాంగిని....
మరి మనసుకేమో శూన్యాంగిని

ఆదిమత్వంలో పక్కటెముకలో పుట్టిందేకదా
పక్కలోకి లాక్కోవడం హక్కనుకుంటున్న
ఓ మగాడా
నా జన్మరహస్యం పుక్కిట పురాణమే కానీ
నీ దేహ రహస్యమంతా
నా పేగుమడతల్లో అన్నది మాత్రం నగ్న సత్యమే

0 comments:

Post a Comment