Friday, 27 May 2016

నటనం



ఏడవాలని ఉందనగానే ఏడవమన్నావ్
నవ్వాలని ఉందంటే నవ్వుకోమన్నావ్
ఏదనిపిస్తే అదే చెయ్యమన్నావ్
గమనాలన్నీ స్వయం సంవేదనలతో పాటుగా సాగాలన్నావ్
అక్కడే ఆనందం దొరుకుతుంది అన్నావ్

లోకాల నిషిద్ధతలని దాటి ఈ ఉవాచలేమిటంటూ
నవ్వుకున్నానప్పుడు పిచ్చిగా... వెర్రిగా...
ఒక అమూల్యాన్ని అసహజమని నెట్టివేస్తూ

ఇప్పుడు
నాలో చిన్నగా మొదలైన అలికిడి ఒకటి
నాకు నేనేమిటో తెలియనితనపు సడిచేస్తూ
రెండు నేనులుగా చీలుపోతున్న
ప్రతి సందర్భాన్నీ ఎత్తి చూపుతూ
నేనొక నటనాలయంగా మారిపోయిన
చప్పుడుని విప్పి చెప్తుంది

అయినా,
ఇక ఈ క్షణక్షణపు నటనలెంత భారమో తెలిసి ఏమి ప్రయోజనం
ఎందుకంటే, మరి ఇప్పుడీ రంగస్థలం
నన్ను కిందకి దిగనివ్వటం లేదు
నటన మొదలెట్టాక స్వంత వ్యక్తిత్వం కూడదంటూ

0 comments:

Post a Comment