Thursday, 29 September 2016

దూరమెంత దగ్గరో




కలగన్నంత సేపూ ఏ అసంబద్ధమూ
అబద్దమనిపించని
స్వప్న వ్యాకరణముంది చూశావూ
ఒక మాయా జాలమై
పువ్వు చాటున మాటేసిన కంటకంలా
మనసుపై తేమ రొద చేస్తూ
నా సర్వస్వాన్నీ నీలాల మడి లోకి విసిరేస్తుంది

నీ శ్వాసల లిఖితాలన్నీ కరిగి
గాలి లాలిత్యం చెరిగి పోతున్న వేళలో
హృదయాంతరాళాలన్నీ చెమ్మగా మారుతున్న
ఆర్ద్ర జ్వాలని ఒడిసిపట్టుకున్న
నా గుండె చప్పుడులో
ఒక ప్రళయం ధ్వనించటం
ప్రకృతి ఏకత్వంలోకి నడకని రాయడమే

మత్తిల్లిన గరికలు రాసుకున్న
నీలం గడ్డిపూల వరుసల సాక్షిగా
ప్రేమారా స్పృశించే
పచ్చిక లాంటి అనునయం
అనుభవంలోకి రానప్పుడు
ఒక దగ్గరితనానికే తెలుస్తుంది
దూరమెంత దగ్గరగా వచ్చేసిందోనని


0 comments:

Post a Comment