Tuesday, 6 September 2016

ఒంటరి పరదా



ఆశలెన్నో చిక్కుబడిపోయి
నడకలన్నీ బంధనాలై
పాదాలు మౌనం దాల్చిన చోట
కంటికందే గమ్యమొకటి
చేతికి చిక్కక ఒంటరిగా కన్నీరవుతుంది

అమరత్వానికై అర్రులు చాస్తున్న క్షణాల మోహంలో
అనుభవానికొచ్చే నవ్వులన్నీ
విమలం కాదని తెలిసే సరికే
కరిగి పోయిన సాంధ్య వర్ణమంతా
శ్యామిక పాదానికి పారాణిగా మారింది

నిద్రనివ్వాల్సిన రాత్రి
ఎడతెగని కృత్రిమ వెలుగులోకి దూకేస్తూ
తన అస్తిత్వాన్ని కోల్పోయిన చోట
కళ్ళతో కలబడిపోయిన ఆకాశపు నీలమొకటి
కన్నీటి వత్తిడితో మరింత నలుపద్దుకుని
గుండె లోతుల్లోకి దూకినట్లుంది

ఆలోచనలు మృగ్యమైన మనసు
శాశ్వతంగా ఘనీభవించింది
నిన్నటి ఏకాంతాలపై
కొన్ని ఒంటరి పరదాలని కప్పుకుంటూ

0 comments:

Post a Comment