మానసం

అక్షర స్పర్శ

మానసం

భావ సంవేదనం

మానసం

మౌన భాష్యం

మానసం

వాక్య శిల్పం

మానసం

నిశ్శబ్దఘర్షణ

Tuesday, 13 November 2018

ఉలి దెబ్బ

దేవుడిగా
పీఠమెక్కాలన్నా
గాయాలు తప్పనిసరి అని  
తెలిసి వచ్చింది  


ఉలి దెబ్బ తగిలి
కొండరాయి మీద
నిశ్శబ్దమొకటి

పగిలినప్పుడు


Thursday, 8 November 2018

గతమంతా ఇదేగాథ...


ఇదే సమయంలో
ఇలాంటి మరణాలే మరికొన్ని
మబ్బుల్ని కప్పుకుని ఉంటాయి

ఇదిగో
ఇదొక్క మరణమే మంటవుతుంది

అగ్గి రాజెయ్యటానికి
రాజకీయమో నిప్పుపుల్లవుతుంది

అవును
ఇదేమీ కొత్త కథ కాదు

గతమంతా ఇదేగాథ

కొన్ని మరణాలే ప్రముఖాలవుతాయి
చరిత్ర పుటల్లో ముద్రితమవుతాయి



Wednesday, 7 November 2018

ఇక్కడి సూర్యుడు కూడా...


ఇక్కడి సూర్యుడు కూడా అక్కడిలాగానే
తూర్పు నుండి పడమరకే  ప్రయాణం కడుతున్నాడు
కాకుంటే
పొద్దున్నే ఒక్క గోరు వెచ్చని స్పర్శని ఇవ్వలేక
మేడల కావలే తచ్చాడుతున్నాడు

ఇక్కడి నీరు కూడా అక్కడిలాగానే
పల్లం వైపే పరుగెడుతోంది
కాకుంటే
గొంతు తడుపుదామనుకుంటే
ఆమ్లంలా పొగలు గ్రక్కుతుంది

ఇక్కడి గాలి కూడా అక్కడిలాగానే
ఊపిరికి శ్వాసనిస్తుంది
కాకుంటే
ఇక్కడి గాలి
చాలా రంగుల్నద్దుకుని వీస్తుంది

ఇక్కడి నేల కూడా
అక్కడిలాగానే సమతలంగానే ఉంది
కాకుంటే
ఇంత వరకూ ఇక్కడి మనిషికి
మట్టిస్పర్శ కూడా తెలియదు

***
పట్టణమో ప్రదర్శన శాల
పల్లేమో  జీవధార



Saturday, 3 November 2018

ఎడారి పక్షి

నా పగటిని నేసినదెవరో కానీ
కాసిని వెలుగుపోగులని
కూర్చడం మరచిపోయినట్లున్నారు


నన్నే విడిదిగా మార్చుకున్న రాత్రేమో
నన్నే తన స్థాన బలిమి అనుకుందేమో
ఎడతెగకుండా చీకటిని నింపుకుంటూనే ఉంది


నిద్రలోనే కరిగిపోతున్న కలలన్నీ
పారదర్శక చీకటికి చిక్కదనాన్ని ఇస్తుంటే  
రెప్పల క్రిందనున్న
కన్నీళ్ల ఊబినుండి బయట పడటానికి
ఏ పాదరసపు అంశా తోడు రాక
అన్ని మెలకువల్లోనూ
పొలిమేర దాటని చీకటి ఒకటి
రాత్రికి ప్రతీకగా పగటికి నను తాపడం చేస్తూ ఉంటుంది


చీకటంటే
ఏ బిడారుల నుండో
నాలోకి శాశ్వతంగా  వలస వచ్చిన ఎడారి పక్షి
అయినందుకేనేమో
తనకో వాగ్దానంగా కుదురుకున్నాను
నేను తనకో వెలుగయ్యాననే రాజసంతో


Friday, 22 September 2017

తెల్లకాగితం

అక్షరం రాయబడని  కాగితంపై
పరుచుకున్న మనసుని  చదువుతున్న తనని చూసి
విషాదం విరిగిపోతున్న చప్పుడు కరిగించేస్తున్న  
నిశ్శబ్దంలో నుండి
గుండె కిందగా
ఒక నవ్వు మొదలవుతున్న సవ్వడి వినగానే
ఇందాక  
తెల్లకాగితంపై రాలిపడ్డ
రెండు కన్నీటి చుక్కలు
ఇప్పుడు నవ్వుల చిగుర్లు వేసుకుంటూ
తడి తడిగా  మనసుని  అల్లుకుంటున్నాయి
కంటి నిండుగా  వెన్నెల పూలని పుష్పిస్తూ


Thursday, 21 September 2017

పురాతనమంతా

మట్టికుండ లాంటి
పురాతనమంతా పరిమళమే
అనుకున్నంత సేపూ
ఈ లోకం నచ్చకపోవడం  పెద్ద వింతేమీ కాదు

మరకతాలు పొదిగినవన్నీ
అలంకారమే  అనుకుంటున్నామంటే
మనం నేర్చినవన్నీ  మర్చిపోయి
మరోసారి  కొత్తగా  లోకాన్ని చదవాల్సిందే

మనసు పాత్ర మారనంత వరకూ
మట్టి కుండ అయినా
మరకతాలు పొదిగిన కలశమైనా
ఒకే ఆనందాన్ని నింపుకుని ఉంటాయి

అనంతమైన కాంతినీ…
గాడాంధకారాన్ని
ఆప్తంగా  హత్తుకునే  మనసే

నీ లోకాన్ని వెలిగించే  ఆనంద దీపం

Tuesday, 19 September 2017

ఎడారి వాసన

నల్లని రాత్రిని మూసేస్తూ
సూర్యుణ్ణి తెరచిన కాంతి ద్వారం
ఆకాశాన్ని మరింత స్పష్టపరిచే
కథని చూస్తున్న కళ్ళ వైపుగా
శూన్యాన్ని మూసేసుకున్న రాజసాలుగా
నడిచే అడుగుల కోసం
ఎన్నాళ్ళైనా  ఎదురుచూపులు సాగాల్సిందే

మరో చోటకి వలస పోయే చూపుల్లోని  పొడిదనంలో
తనకు పనిలేదంటూ
ఎప్పటికప్పుడు
కళ్ళని శుభ్రం చేసుకుంటున్న నిరీక్షణలకి
చేరువ కావడమన్నది
లోలోన గూడు కట్టుకున్న
ఉద్వేగాలని  వెలికితియ్యడమే

తడి కొరడాతో
మనసుని ఈడ్చి కొడుతున్న కళ్ళలోకి
సూటిగా చూసేంత
స్వచ్ఛతని రాసుకున్న చూపులు కొన్నైనా దాచుకుందాం
లేదంటే...
నిలువెత్తు దాహాలుగా ఆవిరవుతాం
ఎడారి వాసనలుగా వీయబడతాం


Sunday, 17 September 2017

అమృతమంటే...

వెలసిపోయిన కాగితాలను
చూసిన కథలున్నాయి గానీ
వెలసిపోయిన అక్షరాల
చరిత్ర ఎక్కడా కనపడలేదు.

మనసుకి చేరిన అక్షరాలు
చరిత్రలో కొనసాగటానికి
ఏ శాసనాలూ… కాగితాలూ
అవసరం లేదు

అప్పటికే అవి

తమ విలువని
ఉన్నతంగా రాసేసుకున్నాయి మరి

అందుకే అనిపిస్తుంది
అక్షరమంటే అమృతమని
నేటి అమృతమంటే అక్షరమని