మానసం

అక్షర స్పర్శ

మానసం

భావ సంవేదనం

మానసం

మౌన భాష్యం

మానసం

వాక్య శిల్పం

మానసం

నిశ్శబ్దఘర్షణ

Sunday, 16 August 2020

నల్ల కలువ పువ్వు



బంగారు పట్టీల పాదాలకి 

హత్తుకోలిస్తున్న  

పూల తివాచీ ముంగిట ఆగిన 

పట్టుదిళ్ల పల్లకీ 

ఎంత అందంగా ఉంటేనేం 

చూపుల ఊపిరంతా 

పరదా మాపునే కదా 

కాలమిచ్చిన స్వేఛ్చ నీడలో 

పడమటి పసిడి కిటికీ నుండి కనిపించే 

నారింజ రంగు ఆకాశం కోసం 

పొద్దుటినుండీ అక్కడే సహవాసం చేస్తున్న 

రెండుకళ్ల యజమానికి 

దాస్యం చేయవచ్చిందట 

వెన్నెలంటి నవ్వు పులుముకున్న 

ఓ నల్ల కలువ పువ్వు 

 

కాంతి గుప్పిట్లో ఖైదు కాబడ్డ రాత్రిలా 

తమ అస్థిత్వాన్ని కోల్పోయినట్లూ ఎరుకకి రాని 

అంతఃపుర రాణివాసమంతా 

స్వేచ్చా వీచికలైతే 

 

రేయి చెంగుకి 

నక్షత్రాలని అల్లేసుకుని 

వెన్నెల చాపమీద 

అంబలిని అమృతంచేసి పిల్లలకి తాగించే 

ఈ నల్ల కలువ పువ్వుని ఏమని పిలుద్దాం


Wednesday, 6 May 2020

రాత్రి!

రాత్రి ఉన్నంతసేపూ
భయమనిపిస్తుంది
ఇలా ఒక భయమున్నంతసేపూ
ఒక ధైర్యం పుట్టుకొస్తూ ఉంటుంది

రాత్రిని జ్వలిస్తూ పగలొస్తుందనే
యుగయుగాల ధైర్యం ముందుకు నడిపిస్తుంటే
విడిచి రాగలిగినవేమున్నాయని
కాస్తంత భయామూ ఇంకాస్త నిర్వేదమూ తప్ప   

రాత్రి అన్నాక పగటిలోకి నడుస్తుందన్న
నిజమొక్కటి గుర్తించుకుంటే చాలదూ
నువ్వూ… నేనూ… తనూ…
ధైర్యానికి ప్రతిధ్వనులుగా మారటానికి

ఇప్పుడే…
రాత్రిగా మారాలని ఉంది

రేపు ఉదయంగా ప్రపంచాన్ని స్పర్శించడానికి


Friday, 1 May 2020

కాలానిదీ అదే వరసేమో!!!

నీ నిన్న లాగే 
నా నేడు 
తన రేపు 

అదే యుద్ధం 
అదే గాయం

వాళ్ళూ అంతే 
మాట మార్చని  నిజాయితీతో 
అవే  మాయనవ్వులు 
అవే వాగ్దానాలు 
లోకానికి మరోవైపుని 
ఒక రంగుల కలగా 
ఇక్కడ విరజిమ్ముతూ 

ఇదింతే… ఒక వలయం
నిన్న... నేడు... రేపు...
నువ్వు... నేను... తను... 
గాయాలుగా సిద్ధమవుతూ

వాళ్ళూ అంతే … 
నిన్న... నేడు... రేపు...
ఒకరి వెనుక మరొకరు 
గాయాలని సిద్ధం చేస్తూ 

కథలన్నీ ఒక్కలానే ఉంటాయ్ 
వేరు వేరుగా చెప్పబడుతూ 

లోకానికి మరో వైపునా
ఇదే కథ జరుగుతూ ఉంటుంది 
మరో పేరుతో 
ఇదే వలయాన్ని కొనసాగిస్తూ 

గతమింకా కొనసాగుతూనే ఉంది 
నిన్నటి నుండి నేటిలోకి
నేటి నుండి రేపటిలోకి  
భవిష్యతూ తనదేనన్న గర్వంతో

భూమెప్పుడూ గుండ్రంగానే చెప్పబడుతుంది 

కాలానిదీ అదే వరసేమో మరి



Thursday, 9 April 2020

దేనికి యజమానివి?

నువ్వొచ్చేవరకూ 
ఈ ప్రపంచం నీ  కోసమే వేచి ఉంది

నీకోసం ఒక నందనవనంగా 
తనను తాను సిద్ధం చేసుకున్నాకే 
నిన్ను రప్పించుకుంది 

నువ్వొచ్చావు… 
నడక నేర్చావ్ 
పరిగెత్తావ్
యంత్రమెక్కావ్
యంత్రమయ్యావ్ 

ప్రకృతికి యజమానిననుకుంటూ 
నీకు నువ్వే ప్రతిధ్వనివై 
ప్రపంచాన్ని నీకు నచ్చినట్లుగా 
ఋతువులని నీకు వీలైనట్లుగా 
సర్డుకుంటున్నావ్ 
ప్రకృతి సమతుల్యతని 
అతలాకుతలం చేస్తూ 

ఇప్పుడు
ఆ ప్రకృతేమో
తనను తాను
సమతుల్యం చేసుకోవడానికి 
తన అంతరాంతాల్లోనికి 
నిన్ను వడపోసుకుంటుంది  

మరి
ఇప్పుడు 

దేనికి యజమానివి నువ్వు?


Saturday, 4 April 2020

పసి వసంతం


నాకు నన్ను చూపుతూ నువ్వు మొదలైన క్షణం
ఇంకా నా అరచేతుల నిండా ఆకాశమై పరుచుకునే ఉంది

వేవేల వసంతాలు ఒక ఉధృతమై ఒక్క సారిగా
కమ్ముకున్న సవ్వడి ఇంకా వినిపిస్తూనే ఉంది

ముద్దు ముద్దు మాటలని మూటగట్టేసి
నా మౌనాన్ని చిధ్రం చేసిన తీపి గాయం ఇంకా పచ్చిగానే ఉంది

కలల్ని మాట్లాడటం పట్టుబడని నన్ను
కలల సరిహద్దుని దాటించేసిన నీ భవిత ఇంకా పలకరిస్తూనే ఉంది

శూన్యం నను తడిమినప్పుడల్లా
నువ్వొక అలారం మోతవై నన్ను తట్టిలేపుతున్న సందర్భాలు కొనసాగుతూనే ఉన్నాయ్

నిద్రిస్తూ నువ్వు కనే కలల లేత చిరునవ్వులలో వెలిగే అమాయకత్వపు వెలుగులు
ఎప్పటికీ తరగని ఒక ఆశ్చర్యమై నన్ను కట్టేస్తున్నాయ్

నిన్ను నేను లాలించడమే అందరికీ తెలిసిన నిజం
నువ్వు నన్ను పాలించడం నాకు మాత్రమే తెలిసిన అలౌకిక ఆనందం

నవ్వుతూ తుళ్ళుతూ కళ్ళు పెద్ద చేసి నువ్వునాన్నా' అని పిలిచినప్పుడల్లా
నువ్వు యువరాణివై నన్ను ఈ ప్రపంచానికి రాజుని చేసిన ఆనందం

నీ పసి స్పర్శలో ఏ మర్మాలు దాచావో ఏమో
నా శూన్యాల అలికిడిని చెరిపేస్తూ ఒక దైవత్వం కురుస్తున్న చప్పుడు వినవడుతుంది

నీ నవ్వుల మంత్రదండంతో నా కలతలన్నిటిని సరి చేసేసి
మనఃక్లేశాలన్నిటినీ మాయం చేసేస్తున్న అద్వైత అల్లరివి

ఎప్పటికప్పుడు నన్ను కొత్తగా మొదలు పెట్టడం
ఎక్కడికక్కడ నన్నునిర్మలంగా ఆవరించుకోవడం తెలిసిన ఏకైక సత్యానివి నువ్వు

నా వంటినే మెట్లుగా నడచిన నిన్నటి నీ పసినడకల నిర్వచనాలని దాటి
నేడు నేను పరిచే దారిలో రేపటి నీ పరుగుని కలగంటూన్నా

కన్నా నన్ను తడిపే సున్నితపు ప్రేమ సుమాల తొలకరివి నువ్వు
నువ్వు నా ఆనందానివి నువ్వే నా అనంతానివి!




Tuesday, 31 March 2020

మధు పాత్ర...

అదిగో మధు పాత్ర...
నిండా
మంచినీరు

***

మధువు
కోసం ఎదురు చూస్తూ
ఎదురుగా
కొన్ని హృదయాలు

***

చిన్ని
చిరునవ్వుతో
కొంచెం కొంచెంగా 
వారి గిన్నెలు నింపి చూడు

***

వారి కళ్ళల్లో 
మధువుని తాగిన 
మైమరపు

***


మైమరపు నిజం

నువ్విచ్చింది 
నీరైతేనేం
వారికది
మధువే

ఎందుకంటే 
వారి దాహం 
నీ నవ్వు

వారు
చూసిన రుచి
నువ్వు
సంపాదించుకున్న నమ్మకం

***

పదార్థానికి
రుచి లేదు
అది
పంచే మనసుకి తప్ప



Friday, 13 March 2020

ప్రణాళిక లేని కథ

ఒక కొత్త పాటని కలగంటూ 
ఆనందాన్ని కొలత వేద్దాం అనుకుంటున్నప్పుడల్లా
కాసిన్ని  అందమైన పూలని 
దాచుకున్న 
ఆ గన్నేరు మొక్క తన కాయని 
ప్రేమగా అందిస్తున్న దృశ్యమొకటి 
నా హృదయంలో
దీపశిఖలా వెలుగుతూ ఉంది 

అప్పుడు స్ఫురణకి వస్తుంది 
క్షణక్షణమూ వైకుంఠపాళి గడుల్లో 
అదృష్టాన్ని వెదుక్కునే మిథ్యాకాలమే 
జీవితమని! 

అవును… 
జీవితమంటే ప్రణాళిక లేని కథ...
గాలి పడగల క్రింద తలదాచుకున్న నీడ…




Wednesday, 19 February 2020

ప్రహేళిక

ఇక్కడెందుకో 
నా నడక నిశ్శబ్దమయ్యింది

విరిగి పడుతున్న నీడలని చదవటానికే 
అది తోడుగా  వస్తుందని 
లోపలి స్వరమేదో గుసగుసలాడుతుంది 

ఈ క్షణమెందుకో  
నా జీవితమంత పొడుగై  ఉంటుందనిపిస్తుంది 

కొన్ని నిగూఢతల ప్రహేళికల చిక్కులు వీడటానికి  
ఆ మాత్రం సమయం  పడుతుందని 
గుండె పొలిమేరల్లో తచ్చాడుతున్న తడి చెప్పింది 

***

హ్మ్…. 
కల చెదిరింది 
నిశ్శబ్దం ఇంకా 
కొనసాగుతూనే ఉంది   

మరి 
అసలు కలెందుకు  శబ్దం చేసిందో !