మానసం

అక్షర స్పర్శ

మానసం

భావ సంవేదనం

మానసం

మౌన భాష్యం

మానసం

వాక్య శిల్పం

మానసం

నిశ్శబ్దఘర్షణ

Showing posts with label వెన్నెల కుసుమం. Show all posts
Showing posts with label వెన్నెల కుసుమం. Show all posts

Thursday, 23 April 2015

వెన్నెల కుసుమం - 30

ఏయ్ హనీ...

మనస్సు లేకుంటే మనిషి లేడు. ఇంత కాలం ఈ భూమిపై మానవజాతి నిలిచి ఉందంటే అంతర్గతంగా అదుపు చేస్తున్న మనస్సే కారణమేమో… లేదు… వేరే ఏదైనా ఉంది అంటావా? బహుశా అది కూడా మనసు చేసిన పదార్ధంతోనే చేయబడి ఉంటుంది.అసలు మనస్సుని మించిన వరం మనిషికి ఏదీలేదు అనేదే నా భావన.
మనస్సు… దాని గురించి ఎంత చెప్పినా తక్కువే కదూ…
వెన్నెల్లా వెలుగునిస్తుంది
అప్యాయతల్ని వర్షిస్తుంది 
అనుభవాలతో హర్షిస్తుంది 
అభిమానంతో పలకరిస్తుంది 
హృదయాల లోతుల్ని కొలుస్తుంది 
ఎదలో రగిలే జ్వాలలని శీతలమై ఆర్పుతుంది 
అవసరమైన చోట మంచులాంటి మౌనాన్ని ప్రజ్వలింపచేస్తుంది.
కథలు చెపుతుంది
కన్నీళ్ళని తుడుస్తుంది
ఆలోచనలని నియంత్రిస్తుంది 
ఆకలిని మరిపిస్తుంది 
ప్రేమకై తపిస్తుంది 
ప్రేమనే జపిస్తుంది 
మరో మనసు స్పర్శకై ఆరాట పడుతుంది 
ప్రేమతో మైకాన్ని ఇస్తుంది
హృదయాల్ని పంచుతుంది 
ఎద వీణల్ని మీటుతుంది 
ప్రాణాల్ని సైతం ఫణంగా పెడుతుంది 
జీవితాల్ని నిలబెడుతుంది

మనిషి ప్రవర్తన లోని 
హింసకూ అహింసకూ 
సత్యానికీ అసత్యానికీ 
నీతికీ అవినీతికీ 
ధర్మానికీ అధర్మానికీ 
మనిషిలోని వేదనకూ ఆనందానికీ
కష్ట సుఖాలకూ తప్పు ఒప్పులకూ 
అన్నిటికీ మూలాధారమైనది మనసే కదా

కటిక రాయిని వెన్నగా… వెన్నని పాషాణంలా చెయ్యగలిగే శక్తి ఉన్నది ఎవరికి? అది మనసుకి మాత్రమే సాధ్యం కదూ. . అభిమానాలూ ఆప్యాయతలూ అనుబంధాలూ, ఆత్మీయతలూ పెంచగలిగే మనసే నిజమైన మనసు. కుత్సితాలకి సుదూరంగా విలువల వలువలు కప్పుకున్న మనసే ఒక బృందావనం అంత ఆహ్లాదమివ్వదూ…
కక్షలూ కార్పణ్యాలు, కులమత భేదాలు, హింసనీ, అశాంతినీ పెంచేది మనసు కాదనీ… మనసనే అందమైన ముసుగు కప్పుకున్న ఓ మురికి గుంట అని నా భావన. అనుక్షణం క్రోధాగ్ని జ్వాలల్లో రగిలిపోతూ ఉంటే తగలబడేది మన ఆనందమే కానీ వేరొకటి కాదు.
మానవీయ విలువల తడిని అద్దుకోలేని మనసొకటి మనలో ఉండి ఏమి లాభం? ఉన్నదని చెప్పుకోవాటానికి సిగ్గు చేటు కదూ...అయినా మనకా ఇబ్బంది లేదులే.
ప్రియా… నా మనసు ఎలాంటిదో పూర్తిగా నాకు తెలియదు కానీ నీ మనసు మాత్రం నవనీతం
అది 
వెన్నెలా కరుగుతుంది 
ప్రేమని పంచుతుంది 
స్వార్ధం వలదంటుంది
హృదయాన్ని అర్పిస్తుంది

నిజంరా… ఇవన్నీ నీ మనసు లక్షణాలేరా…
అందమైన రూపమున్న ఎందరికో ఆ అందానికి శోభనిచ్చే మనస్సు లేదు. కానీ నీకు రూప సౌందర్యంతో పాటు మనఃసౌందర్యాన్ని కూడా ఆ భగవంతుండు ప్రసాదించాడు.
కలలని కల్లలు చేసే మనస్సుని కాదు ప్రియా నేను ప్రేమించింది. కలలని నిజం చేసే నిజమైన మనస్సునే నేను ప్రేమించాను.ఆ మనస్సు ఎక్కడుందో నీకు తెలుసు కదూ… నీలోనే… అవును నీలోనే… ఎందుకంటే అది నీ మనసే కదరా మరి.
నేనింకా నా మనస్సుని చదవలేదు… చదవాలనీ లేదు.. ఎందుకంటే నా మనస్సు మంచిదైనా చెడ్డదైనా అది నీ మనస్సు సాహ చర్యాన్ని కోరుకుంటున్నదంటే తనుకూడా నీ మనసులా అంతః సౌందర్యాన్ని పెంచుకుంటుందనే చిన్న స్వార్ధమే సుమా…

నీ

...రేష్



Tuesday, 24 March 2015

వెన్నెల కుసుమం - 29

హనీ....

నడిస్తేనే కందిపోయేలా ఉన్న నీ బంగారు వన్నె పాదాలను కందకుండా నా అరచేతిలో నిన్ను ఎత్తుకుని తిప్పాలని ఉంది. నా కోరిక తీర్చవూ… ఘల్లు ఘల్లుమను నీ కాలి అందెలరవము లేక నేనుఎన్నాళ్ళుండను. ఇది ఎవరి భావనయో కాదు. ఇది నీ గురించి నా భావన. నా ఊహా సామ్రాజ్యంలో  ఉదయించిన ఓ చిన్న భావన అది. 

నిజం చెలీ! నీ కాలి గజ్జెల చప్పుడు వినకపోతే నా మనసున ఏదో దిగులు మరేదో బాధ. 

నీ కాలు పువ్వు మీద  పడితేనే నేను భరించలేను. ఎందుకంటే పువ్వు నలిగిపోతుందనే బాధతో కాదు నీ కాలు కందిపోతుందనే వ్యధతో...

రేయ్… చంద్రబింబము వంటి నీ మోము చూడక ఎన్నాళ్ళుండను. నిజం ప్రియా… అందంలో చందమామతోనే పోటీ పడుతున్న నీ ముఖారవిందం చూడక ఒక్క క్షణమైనా నా మనసు ఊరుకుంటుందా...

నిన్నే జపిస్తూ, నిన్నే తపిస్తూ, నీ నామ స్మరణే చేస్తూ నీ రూపాన్ని నా గుండెల్లో పదిల పరచుకుని అనుక్షణం దాన్నే చూసుకుంటూ నీ కరుణా కటాక్షాల కోసం ఎదురు చూస్తున్నాను రా.

నీ అద్భుతమైన తనూ లావణ్యం ఏ దేవతా స్త్రీ మూర్తికి మాత్రం ఉంది?
నీ అందమైన మనఃసౌందర్యం ఏ గంధర్వబాల కలిగి ఉంది.
నీకున్న అపురూపమైన ఒంపుసొంపులు ఏ అప్సరసకు లేవు కదా…
నీకున్న మేనిచ్ఛాయలో సగమైనా ఏ యక్షిణి అయినా కలిగి ఉందా…

“ నీ పలుకుల తీయదనం 
నీ గానపు కమ్మదనం
నీ మాటల కొంటెతనం 
నీ చూపుల చిలిపితనం”
రేపుతున్నాయి మరి నాలో పడచుదనం.

నీలా 
“మయూరి నాట్యం
కలహంస నడక
రాజసపు మోము
నవ్వుల వెన్నెల”    

కలిగి ఉన్న స్త్రీ ఎవరైనా ఈ భువనాన్నైనా ఆ గగన సీమనైనా, నాగలోకంలో కానీ, పాతాళంలోకానీ, గంధర్వ మత్స్య లోకాలలో కానీ యక్షిణీ లోకంలో కానీ ఈ చరాచర జగత్తులోని ఏ లోకంలో నైనా ఏ అందాల కన్యయైనా కలిగిలేదని ఆయాలోకాలు 
పర్యటించి వచ్చిన లోకసంచారి నారద మహర్షుల వారి అభిప్రాయం. 

ప్రియా ఇప్పటివరకూ నేను వర్ణించిన వాటికంటే ప్రేమలో అతి ముఖ్యమైనది మనసు కదా. 

మనస్సంటే మన శరీర ధర్మాలని, మన ఆలోచనలని నియంత్రించే ఒక అందమైన కుసుమ  కట్టడం కదూ (నిజమే నంటావా?)

మనస్సుకి రూపం లేదు. ఉందనుకున్నా అదెక్కడ ఉంటుందో అంతుపట్టని రహస్యం. మనిషి ఆలోచనలని కట్టడి చేసేది మనస్సు . అయినా రూపం లేకపోతేనేం భౌతికమైన చలనం మొత్తం తన కనుసన్నలలోనే కదా… తను ఒదిగిన దేహానికి ఒక ప్రత్యేకత కలిగించేది మనస్సు. 

మనస్సు అంటే ఎలా ఉంటుంది అంటే ఏమని చెప్పగలం?

మనస్సంటే 

“నవనీతంలా మెత్తగా కరిగి పోయేలా 
చందమామలా వెలుగునిచ్చేదిలా
సరస్వతీదేవిలా జ్ఞానం పంచేదిలా
అనుభూతుల్ని వర్షించేలా
అందాన్ని ఇనుమడింపజేసేలా 
అభిమానాల్ని పెంచుకునేలా 
అప్యాయతల్ని పంచుకునేలా”   ఉంటుందేమో

ఒక మనసు గురించి మరో మనసు ఎంత వివరంగా వివరించ గలిగితే , ఒక  మనస్సు అభిప్రాయాలు తన కన్నాఎక్కువగా   మరో మనసుకి తెలిస్తే నిజంగా ఆ రెండుమనసుల బంధాన్ని ప్రేమ అనుకుంటాను నేను.

మరి నువ్వేమంటావ్....

నీ

...రేష్ 

Thursday, 5 March 2015

వెన్నెల కుసుమం - 28

హనీ...


తళుక్కుమంటూ వెండి మెరుపుల చినుకుల తాకిడి... ఎక్కడి నుండా అని వెతుకుతుంటే కనిపించిందొక అందమైన పలువరుస  మంచు ముత్యాలని మించిన స్వచ్ఛతని అద్దుకుని దానిమ్మ గింజలని చంద్రవంకకి తాపడం చేసినట్లుగా… వెన్నెలని ముక్కలుగా  నోట్లో ఒంపుకున్నట్లుగా . వృత్తలేఖినితో అర్థవృత్తం గీసినట్లుగా అంత గుండ్రంగా ఎంత చక్కగా ఉందో... 


గోదావరీ తీరాన దొరికిన సుందరమైన ఆల్చిప్పల్లా ఉన్నాయి నీ చెవులు. మనోహరమైన ఆ చెవులకున్న జూకాలు సూర్య చంద్రుల మెరుపుల్ని సొంతం చేసుకున్నట్లు… పసిడిని మించిన లోహంతో చేసినట్లుగా ఎంతగా వెలిగిపోతున్నాయో తెలుసా... మీకీ మెరుపేమిటి అని అడిగే లోపే వాటి గుసగుసలు నా చెవిని చేరాయి. అవి ఏమనుకుంటున్నాయో చెప్పనా? నీ చెవులకి తప్ప ఇంకే అందమైన అమ్మాయి చెవులకి తామున్నా తమకీ మెరుపుండదనీ... ఈ మెరుపు తమ సువర్ణ శరీరాల ధగ ధగలు కాదనీ... నీ మేని మెరుపుల ప్రతిస్పందనలే అనీ… ఎల్లవేళలా నీ చెవులకి తామే ఉండిపోవాలనే స్వార్ధం వాటికి పెరిగిపోతున్నదట. ఒక్కసారి నిన్ను వదిలితే తమ మెరుపులు మసిబారిపోతాయేమోనని వాటికి భయంరా…


కొనదేలిన నీ గడ్డాన్ని దేనితో పోల్చను. సూదంటు రాయి తోనా మరిi ఇంకేమైనా అందమైన పద ప్రయోగం ఉందా? నీ చుబుకపు వంపు నా గుండెల్లో చేస్తుంది మరో వలపునృత్యం. 


ఇలా అయితే ఎలా ప్రియా! నీ అందాన్ని ఎంత వర్ణించుదామన్నానాకు పదాలే దొరకటం లేదు. కొత్త పదాలెన్ని సృష్టించినా నా మనసుకి తృప్తి కలగటం లేదు. ఇంకా ఇంకా ఏదో లోటుగా అనిపిస్తుంది. ఎందుకు ప్రియా ఇంత అందంగా పుట్టావ్?వర్ణననలకూ  అందనంత అందంగా పుట్టి నన్ను చాలా ఇబ్బంది పెడుతున్నావు. 


నీను ఇలా చెప్తుంటే నీకు నవ్వుగా ఉంది కదూ…


అల్లరిగా నువ్వు నవ్వుతున్నా నీ పెదవుల దరహాసం వాన వెలసిన తరువాత వచ్చే సప్త వర్ణాల ఇంద్ర ధనస్సులా ఉంది.నీ మందస్మిత మధుర హాసం నా మనసున పూయిస్తుంది వసివాడని ఓ  ప్రేమకుసుమాన్ని. తియ్యగా నువ్వు నవ్వుతుంటే పున్నమి వెన్నెలలో జాబిల్లి ఇచ్చేటంత ప్రశాంతత నాలో మొదలవుతుంది. దేవలోకపు అమృతభాండం ఒలికి నీ పెదవులపై అమృతాన్ని చిప్పిల్లుతుందేమో అన్న భ్రాంతి నాలో కలుగుతుంది. నిజంగా ఎంత అద్భుతమైన నవ్వురా నీది?


మహాభారత కురుక్షేత్ర సంగ్రామాన శ్రీ కృష్ణ భగవానుడు పూరించిన పాంచజన్యానికి ఓ కొత్త రూపునిచ్చి  దానికి ఓ మేని ముసుగు తొడిగి నీ కంఠంగా మార్చినట్లున్నాడు ఆ బ్రహ్మ. అందుకనే అది అంత అందంగా మనోహరంగా సాగరగర్భంలోని అత్యంత సుందరమైన శంఖంలా ఉంది. నీ మెడలోని పసిడి హారాలు నీ కంఠంనుండి కొత్తసొబగులని అరువు తెచ్చుకుని అత్యంత గర్వపూరితమై ఆనందిస్తున్నాయ్. అక్కడే ఉన్న ముత్యాల హారాలు నీ కంఠభాగాన్ని తాకటమే తమ జన్మ జన్మల అదృష్టఫలమేమో అన్నట్లుగా సంతసాన్ని నింపుకున్నాయి. 


శ్రీకృష్ణుని వేణువులోన పలికిన మధుర గానం శతాబ్దాల తరువాత నీ కంఠధ్వనిగా ప్రతిఫలిస్తూ ఉంది. నిజంరా… ఎం.ఎస్. సుబ్బులక్ష్మి గాత్రాన్ని మీరాబాయి స్తోత్రాన్ని కలబోసుకుని అమరగానాన్ని ఆలపిస్తుంది నీ కంఠస్వరం. నీ గాన మాధుర్యాన్ని విని జగతిలోని కోయిలలన్నీ నీ వద్ద గానాన్ని నేర్చుకోవాలని ఉవ్విళ్ళూరుతున్నాయ్. 


నీ గాన మాధుర్యానికి ప్రకృతి మాత సైతం మైమరచిపోయి ఎంతో పులకరిస్తూ తన వంతు సంగీతాన్ని లోకానికి కానుకగా ఇస్తుంది.సెలయేటి గలగలలూ పక్షుల కిల కిలలూ మహా వృక్షాల పత్రాల పదనిసలూ ఇంకా ఎన్నో కలసి ప్రకృతి సంగీతంగా మారాయి మరి.


నీ అద్భుత గాన మాధుర్యానికి ముగ్ధుడైన వసంతుడు ఒక ఋతువు ముందుగానే వచ్చి ఇక అన్ని ఋతువులూ తానే  ఉంటానని మంకు పట్టు పట్టాడట. అందుకేనేమో నువ్వు ఉన్నచోట తరువులు కొత్త చివుళ్ళు వేస్తున్నాయి. తొలకరి చిరు జల్లులు కురిపిస్తుంది. కోయిలలు కొత్త రాగాలని లయం చేసుకుంటున్నాయి. ప్రకృతీ కన్య తన సౌందర్యాన్ని శృతి చేసుకుంటున్నది.   


ఎక్కడి నుండి మొదలెడతావో కానీ 

ఆగకుండా వినవచ్చే నీ నవ్వుల ప్రవాహంలో

పరుగులు తీసే ప్రకృతినవ్వాలని ఉంది 


ఏ గుండె సడిని నింపుకొస్తావో కానీ

మత్తెక్కించే నీ మాటల పరిమళంలో 

నీ మేనిని కప్పుకోవాలని ఉంది 


ఏ వెన్నెల విరగబడి నవ్విందో కానీ 

ప్రతిరోజూ నిండుపున్నమి వెలుగులు విరజిమ్మే

నీ వదనంలోకి ఒదిగి పోవాలని ఉంది.  


మాటి మాటికీ మౌనవించే నా మనసుమీద ఒట్టు..

 

కొన్ని చూపుల్ని దాటుకుని వెళ్ళటం ఎంత కష్టమో 

కొన్ని నిశ్శబ్దాలని ఆరగించటం అంతే కష్టం...


మనసు  నిశ్శబ్దించిన చోట మేనితో మాట్లాడటం నీకే చెల్లు….


కాదనగలవా  చెప్పు?


నీ


...రేష్

Sunday, 30 November 2014

వెన్నెల కుసుమం - 27 (ఎన్నడూ ముగియని ప్రణయ లేఖ)


ప్రపంచంలో ఎందరో ఎన్నో విధాలుగా ప్రవచించిన ముద్దును మనం ఎవరూ ఊహించనంత గాఢంగా ఎవరూ తలవని కొత్త పద్దతిలో పెట్టుకోవాలి ప్రియా. అందుకు నీ అధరాల ఆదరువు నాకు కావాలి ప్రియా... 

రెండు మనసుల భాష ప్రేమ అయితే నాలుగు అధరాల లయ ముద్దు. ముద్దులోని అనుభూతి చవి చూసేది పెదవులు మాత్రమే అనుకుంటే అది పొరపాటే కదూ... మన తొలి ముద్దుతో శరీరంలోని అణువణువూ పులకరించిపోతూ ప్రతి కణమూ ఉత్తేజితమవుతూ ఉండే క్షణాలు కళ్ళముందు కదలాడుతుంటేనే మనసెంతగా తుళ్ళి పడుతుందో చూడు. 

ప్రేమానుభూతుల అస్వాదనకి సింహద్వారమే కదూ ముద్దు. గులాబీ రేకుల్లా వణికే నీ అధరాల స్పర్శ సుతి మెత్తగా నను తాకు వేళ కోసం నా పెదవులు పడే విరహ వేదన రాస్తే అదో విరహ కావ్యమే అవుతుందేమో.

ముద్దు పెట్టుకోవటంలో ఎవ్వరూ కనిపెట్టని ఒక కొత్త పద్ధతిని మనమే రిజిస్టర్ చేయించుకుని కాపీ రైట్స్ ఎవరికీ ఇవ్వకుండా మనం మరణించిన తరువాత వీలునామాగా ఆ ముద్దుని భావి తరపు ప్రేమికులకు కానుకగా ఇద్దామా ప్రియా... నవ్వొస్తుంది కదూ ముద్దు పై కాపీ రైట్స్ అంటే...  

గుండె పగిలిపోతుందేమో అంత అలజడిని నాలో పోత పోసేస్తున్నాయిరా సన్నగా వణుకుతూ సుమంలా విచ్చుకుంటున్న నీ పెదాలు..

జాబిల్లి వేసే వెన్నెల ధూపాన్ని అఘ్రాణిస్తూ స్వప్న గీతికల్ని స్వర రహితంగా ఆలపిస్తూ.... లేలేత తమలపాకులకి గులాబీ చూర్ణం అద్దినట్లు ఉన్న నీ అధర కాగితాలపై నా పెదవి ముద్రల మధురాక్షరాలతో రాసే అమృత లేఖ మన తొలి ముద్దు. 

ఇరు హృదయాల్లో కొత్త తలపులకి ఇంకా ఖాళీ లేదేమో అన్నంతగా నిండి పోయిన వేళ వలపు భాషగా మారిన సరసాక్షరమే మన ముద్దు...

మన ఇద్దరి మనసుల ప్రేమలో నుండి పుట్టిన నాలుగు పెదవుల సంకీర్తనం ముద్దు. మరి ఆ నాలుగు పెదవుల ఏక తాళపు శబ్దం లేని చప్పుడుతో హెచ్చే గుండె వేగపు కొలతలు ఏ 'స్టెతస్కోప్' కి అందవు కదూ...

చిలిపి పెదవుల సమాగమంలో ముని పన్ను కొంటె అల్లరి చేస్తూ చిరు గాటు పెడితే వస్తున్న తీపి బాధతో మనసు మత్తులో తేలిపోతుంది.

మన ఇద్దరి ఆత్మల సంయోగంలో పునీతమైన రెండు హృదయాల తపనలో నుండి బయలు దేరి నాలుగు పెదవులు ఒక్కటిగా అనుభూతిస్తూ నరనరాల్లో జాలువారుతున్న రస స్పందన ఎంత మత్తుగా ఉందో కదా గోల్డీ. 

తెలిమంచు తెరలలో నులి వెచ్చగా హత్తుకున్న అందాల హరివిల్లే నీ పెదవి వంపుగా నన్ను తాకినప్పుడు నీ చెక్కిలి దాల్చిన అరుణిమ కాంతులు చెప్పే ఊసులే తెలుపుతున్నాయి అనుభూతులు అంబరం దాటిన సంబరాన్ని.

సంధ్య వేసుకున్న చీకటి పైటని ఉష తొలకరించు వేళ రవికాంతుడు తొలగిస్తున్నప్పుడు పొడచిన ఆనందపు తొలిముద్దు కనుల కాటుకని మించిన తిమిరాన్ని కురుస్తున్న నడి ఝాముని దాటేసినా అలుపురాదే. ఓటమంటూ లేని గెలుపు సమరం కదరా ఇది...

నిజంగా ముద్దులాంటి ఓ చక్కని అనుభూతిని మనకందిస్తున్నందుకు మనం పెదవులకి ఎన్ని కృతజ్ఞతలు చెప్పుకున్నా తక్కువే కదూ...

ముద్దు ముద్దుగా నీ నుండి ముద్దును దొంగిలించింది ఓ చక్కని అనుభూతి కోసం మాత్రమే కాదు. నీకు నా ప్రేమలోని రసానుభూతిని చూపించాలని. నిజంగా ముద్దనేది ప్రేమికులకి దొరికిన ఒక అపురూప వరం రా... 

ఎప్పుడూ ఎంత వెదకినా కనపడకుండా జారిపోయే ఆనందం.... పెదవుల మడతల్లో దాగి ఉన్నట్లుగా ఎంతలా తుళ్ళి పడుతుందో చూడు?

తడి ఆరని ఎర్రెర్రని అధరాల కలయికలో 
వద్దు వద్దు అన్న సరిహద్దులన్నీచెరిగి పోతూ 
తనువులే తన్మయత్వంలో త్రుళ్ళి పడుతూ 
కొలతలకందని కోరికల గట్టు తెగుతూ 
అణచుకున్న మర్మాల గుట్టు రట్టువుతూ 
చెక్కిలి చాటున పూస్తున్న సిగ్గులన్నీ రాలిపడుతూ
అధరాల ఆలింగనపు తొలి క్షణంలో 
పెదవంచున ఒలికే మధుభాష్పం 
నాలుకని తాకిన మరుక్షణం 
గుండె సడి చేసే ఆనందనర్తనానికి 
ఊపిరులద్దిన వెచ్చని కావ్యం మన ఈ ముద్దు.

అలక పాన్పుని అలరించిన సత్యభామకి శ్రీ కృష్ణుడు ఇచ్చింది 'పారిజాతం' అనే ప్రేమ పుష్పం. కానీ నాకడనున్న అతి విలువైన ప్రేమ కానుకని నేను ఇప్పటికే నీకు అర్పించాను. అదేమిటనుకున్నావ్ నీలో చేరిన నా మనసు. నిన్నే ప్రాణంగా చేసుకున్న నా మనసుకన్నా విలువైనది ఏమీ లేదు. నీలో ఒదిగిన నా మనసు చెప్పే ఊసులు వింటే చాలదూ మన ప్రేమ అమరకావ్యమవ్వటానికి...

నీ

... రేష్

Tuesday, 11 November 2014

వెన్నెల కుసుమం - 26 (ఎన్నడూ ముగియని ప్రణయ లేఖ)

ఎన్ని సుమదళాల సుకుమారపు పారవశ్యమో నీ పెదవుల ప్రాంగణంలో చేరి వశీకరణ యజ్ఞం చేస్తున్నట్లుగా  నీ అధర కోవెలలో కొలువు దీరి లాలిత్యాల వన్నెలద్దుతూ లావణ్యాన్ని పోత పోస్తూ  నన్ను వివశుణ్ణి  చేస్తున్నాయి. 

ఎర్రెర్రని నీ పెదవుల అద్భుత నిధులు నావని తలచుకుంటూ సుమ గంధ విరాజితమైన నిన్ను అఘ్రాణిస్తూ  తాంబూలం లేకనే ఎర్రగా పండినట్లున్న నీ పెదవుల మృదుత్వంలో దాగిన హేమంత మేఘాల స్పర్శ నను తాకే మధుర క్షణాల కోసం నేనూ ఓ చకోరంలా ఎదురు చూస్తున్నాను.  నీ అధర సుధల్లో ఒదిగిన అనురాగం నులి వెచ్చని అల్లరిగా మారి ఒక మైమరపుగా నను స్పృశిస్తుంటే ఎన్ని జన్మల తపస్సు ఆ క్షణంలోకి రాలిపడిందో కదా అని అనిపిస్తుంది.

నీ అధరాల మెరపులలో చందమామ తన వెన్నెలకి మెరుగులు దిద్దుకుని లోక సంచారానికి బయలుదేరుతున్నాడు. నీ పెదవుల కాంతితో ఆ సూర్య భగవానుడు తన కిరణాల వెలుగుని రెట్టింపు చేసుకుని రెట్టించిన ఉత్సాహంతో సప్త రథారూఢుడై  ఉషస్సులోకి పయనం కట్టాడు.
నీ పెదవులు తాకిన మల్లెలే కుంకుమ వర్ణ శోభితమై కొత్త అందాలతో అలరారుతూ దేవలోక పుష్పాల్లా అందరినీ భ్రమింప చేస్తున్నాయి. 

ఆకాశ మార్గాన షికార్లు చేసే దేవతా కన్యలూ, గంధర్వ బాలలూ, యక్షిణీ భామలు నీ అధర సౌందర్యం చూసి తాము కూడా అలాంటి పెదవులు కలిగి ఉంటే ఏంతో బాగుంటుందని భావిస్తున్నారట. వాళ్ళ బాధలో నుండి అసూయ జనించి నీ అధరాల సోయగాన్ని నాశనం చెయ్యమని ఓ గడసరి తేనెటీగని పంపినారు. 

కానీ తనకి నీ అధర సౌందర్యం బాగా నచ్చి అంతటి సౌందర్యాన్ని నాశనం చెయ్యలేక వెనుదిరిగి వెళ్ళిపోతూ నాతో ఏమని చెప్పిందో  తెలుసా...? 'ఈమె అద్భుతమైన అధర సుకుమారాన్ని నాశనం చెయ్యటానికి దేవతలు పంపగా వచ్చిన గడసరి తేనెటీగను నేను... కానీ ఈమె అమాయకత్వం... అపురూప సౌందర్యం చూసిన తరువాత అలాంటి పని చెయ్యలేక వెనుదిరిగి వెళ్ళిపోతున్నాను. కానీ ఆ దేవకన్యలు ఎంతకైనా తెగిస్తారు. నీ ప్రియురాలిని జాగ్రత్తగా కాపాడుకో' అని.

నిజం ప్రియా... నీ అపురూప సౌందర్యానికి ముగ్ధులవుతున్న వారు అంత మంది ఉన్నారో... దానికి రెండింతల మంది అసూయతో దహించుకుపోతూ  నీ అపురూపమైన నీ సౌందర్యాన్ని నాశనం చేయాలని కలలు కంటున్నారు. పాపం నేనంటూ  ఒకడిని ఉన్నాను అని నేను  నీతో ఉన్నంత వరకూ వారి కలలన్నీ  కల్లలేనని వారికి తెలియదు పాపం. 

ఇవన్నీ చూస్తుంటే ఎందుకైనా మంచిది దిష్టి తియ్యాలని అనిపిస్తుంది. మూడునాళ్ళ నా ఈ జీవితాన్ని బృందావనపు నవ్వులతో వికసింప చేస్తున్నావు. మోడువారి పోతుందనుకున్న నా బ్రతుకుని పునరుజ్జీవనం చేసి నీకై తపించేలా చేస్తున్నావు. నీకు నేను ఎంతగానో రుణపడ్డానో కదా ప్రియా... 

నీ పెదవులని తాకిన ఓ చిరుకుసుమం  'అమ్మో! నీ ప్రియురాలి అధరాలపై మధువు నా పుష్పజాతి మొత్తం కలిగి ఉన్న మాధుర్యం కంటే ఎక్కువ మాధుర్యంతో నిండి ఉంది. నీవెంత అదృష్టవంతుడివో కదా..." అని అంది.

తేనెలూరుతున్న నీ పెదవులు తమ సరస సరాగాలకి నన్ను ఆహ్వానిస్తున్నాయ్. నీ పెదవుల విరహ వేదనను నా అధరాలతో తీరుద్దామని ఉంది. మరి నా పెదవులకూ అదే విరహ వేదన కదా ప్రియా...

Friday, 31 October 2014

వెన్నెల కుసుమం - 25 (ఎన్నడూ ముగియని ప్రణయ లేఖ)


హనీ...

నీ ముక్కుని ఏమని పోల్చను విశాఖ సాగర తీరంలో దొరికిన అందమైన గవ్వలా ఉందని చెప్పనా? సంపెంగ పూల తోటలో విరిసిన ఓ అపురూపమైన సంపెంగ పూవులా ఉందని చెప్పనా? ఏమని చెప్పను? చెప్పు ప్రియతమా...

హిమాలయ పర్వత శ్రేణులలో నునుపైన ఓ సుందరమైన హిమ పర్వతపు కొనలా ఉంది కదా నీ నాసిక. ముక్కు చూడు ముక్కందం చూడు అని చెప్పిన మహానుభావుడు ఎవరో కానీ నిన్ను చూసిన తరువాతే ఆ మాట అని ఉంటాడు. ఎందుకంటే ఇంత అందమైన నాసిక ఈ భూమండలంలో ఎవరికీ లేదు కదా. ఇంత అందమైన సోయగాలున్న నిన్ను పొందే అదృష్టం మాత్రం నాదే కదా ప్రియా..! 

నిండు పున్నమి జాబిల్లిని రెండు ముక్కలుగా చేసి నీ చెక్కిళ్ళగా తీర్చి దిద్దినట్లు ఉన్నాడు ఆ బ్రహ్మ. అందుకే వెన్నెల కాంతులతో పాటు హేమంతపు చల్లదనాన్ని కూడా ప్రసాదిస్తున్నాయి నునుపైన నీ చెక్కిళ్ళు. 

గులాబీలని చూర్ణం చేసి ఆ వచ్చిన లేపనాన్ని నీ చెక్కిళ్ళపై మర్ధన చేసాడేమో ఆ సృష్టి కర్త. ఎంత సొగసు... ఎన్ని అందాలు దాచుకున్నాయో కదా నునుపైన నీ చెక్కిళ్ళు. పసిడి కాంతులీనుతూ చామంతుల సోయగాలతో అలరిస్తున్నాయి. ఎర్రగా కందినట్లున్న నీ చెంపలు గులాబీల కాంతులని తమలో దాచుకున్నాయి. 

వెన్నెల కిరణాన్ని అమృత కలశం లో ముంచి వెండి ముద్దని హేమంతపు మంచు బిందువుల చల్లదనంతో రంగరించి గులాబీ రేకుల మృదుత్వాన్ని వాటి వర్ణంతోనే కలగలిపి అర్ధచంద్రాకారపు ముక్కలుగా కోసి వాటిని నీ నాసిక కింది భాగంలో అద్భుతమైన వంపుతో అతికించినట్లు ఉన్నాయి ప్రియా నీ అధరాలు.

నీ పెదవులని చూసి అవి సుమాలేమో అని భ్రమించి వెంచేస్తున్న అల్లరి తుమ్మెదలు అవి పువ్వులు కాదు నీ అధరాలు అని గ్రహించి తెల్లబోయి తాము వచ్చిన దారినే మరలిపోతున్నాయి.

నీ పెదవులపై పలికే భావంలోనే నా ప్రాణం నిక్షిప్తమై ఉంది. మృదు మధురమైన నీ అధర సుధలని గ్రోలాలని నీ పెదవుల సోయగాలని మీటాలని నా అధరాలు ఆశగా చూస్తున్నాయి. 

మధువులూరే నీ పెదవులపై నా పెదవులతో నీ అధరామృతాన్ని గ్రోలుతూ అమరత్వాన్ని పొందుదామని నా ఆశ. 

ఓ వెన్నెల కన్యా! ఘనరూపాన్ని పొందిన అమృతం నీ పెదవులుగా మారి ఉంటుంది. అందుకే నీ అధరాల్లో అనంతమై మధువులూరుతూ ఉన్నాయి. 

నీ 
...రేష్

Wednesday, 1 October 2014

వెన్నెల కుసుమం - 24 (ఇది ఎన్నడూ ముగియని ప్రణయ లేఖ)

హనీ...

ఏమని వర్ణించను నీ సోగకళ్ళ సోయగాలని...?  పేరుకి మాత్రం  కళ్ళే కానీ నిజానికి అవి...

కలల పుప్పొడిని నింపుకున్న కలువ రేకుల్లా ఉన్న వలపు వాకిళ్ళు
కృష్ణుని మేని వర్ణాన్ని కాటుకగా అంచులలో అద్దుకున్న వన్నెల పొదరిళ్ళు 
లోకంలో ఉన్న శాంతాన్నంతా పోత పోసినంత ప్రశాంతంగా వెన్నెల నడయాడే లోగిళ్ళు
ఉత్సాహం ఉవ్వెత్తున ఎగసి పడుతూ కులుకులాడే కిన్నెరసాని కిల కిలల పరవళ్ళు
కోడె వయసు కుర్రాడి నుండి మూడు కాళ్ళ ముదుసలిని కూడా కట్టివేసే సుతిమెత్తని సంకెళ్ళు
ప్రాణ సఖుని సడి కోసం నిదుర మరచి  విరహాగ్నితో రగులుతున్న నెగళ్లు
పరువమంతా పరచిన పడతుల వైపూ చూపు మరల్చనివ్వని మాయ లేళ్ళు
జాబిలిని  ప్రమిదలలో నింపి వెన్నెలలో స్నానమాడుతున్న సోయగాల సెలయేళ్ళు

నిజం చెప్పాలి అంటే నీ నయన సరాగాలని వర్ణించటం కవి కాళిదాసుకైనా చాలా కష్టం రా... నేను కాళిదాసు కంటే గొప్ప వాడిని ఐతే  కాదు కానీ నీ కను రెప్పల కౌగిలిలో కలలా చిక్కుకు పోవాలని తపన పడుతున్న  ప్రేమ పిపాసిని.

నీ కలల సుమాల దొంతరల పరిమళాలు ఆఘ్రాణించటానికి  ఆఘమేఘాల మీద వాలిపోవాలని పిస్తుంది స్వప్న కావ్యాలంటిన  నీ కళ్ళలో...

ప్రతి శబ్దాన్ని నిశ్శబ్దిస్తూ మౌనంలో తడుస్తున్న నీ కళ్ళని చూస్తూ కన్నీటికి అర్ధం తెలియని తడి అంటని నీ రెప్పల కుడ్యాల్లో కలగా నిరంతరం పయనిస్తూ ఉండాలని... నీ కన్నుల ఆవరణలే నా రూపానికి ఆట మైదానాలుగా మారిపోవాలని  ఆ కంటికి అంతులేని నవ్వుల కిరణాల ఉషస్సునై నేనక్కడే నిలిచిపోవాలని ఆ భగవంతుని కోరుతూ తపస్సు చెయ్యాలని అనిపిస్తుంది.

అందరూ పెదవులతో చెప్పే భాష్యాలన్నీ నీకైతే కళ్ళలోనే పలుకుతున్నాయ్... ఇక నయన కావ్యాలకి శ్రీకారం చుట్టవచ్చేమో మరి...


కన్నె ఆశలన్నీ కళ్ళ ప్రమిదల్లో ఆశా దీపాలుగా వెలుగుతూ కంటి పాపలు రెప్పలు దాచే ప్రణయ పత్రాల్లా పరిమళిస్తుంటే... కంటి రెప్పల చివర ఉన్న నూగారు వెంట్రుకలు కలలను చిత్రించే కుంచెలా అన్నట్లుగా అనిపిస్తూ రెప్పల వీణలు మోసే స్వర తంత్రుల్లా... అగుపిస్తూ....  తలచుకుంటుంటే  ఓహ్.... మనసంతా అలౌకికానందమే...

... రేష్ 

Tuesday, 9 September 2014

వెన్నెల కుసుమం - 23 (ఇది ఎన్నడూ ముగియని ప్రణయ లేఖ)


హనీ... 

ఎంతటి సౌందర్యం నీ నయనాలది... ఇలలో ఎప్పుడూ చూడనంత నయన సౌందర్యం. 
నల్లని నీ కనుబొమ్మలు అర్జునుని విల్లు గాండీవంలా వంపు తిరిగి ఉన్నాయి. 
మన్మధుని చేతిలోని చెరుకుదంటు విల్లులా నా గుండె వైపే ఎక్కుపెట్టినట్లు ఉన్నాయి. అందాల నీ నయనాలు నా గుండెల్లో ఏదో అలజడి రేపాయి. నీ కను రెప్పల మధ్యనే నా హృదయాన్ని బందీ చేసావు కదా...

నీ మనసులోనికి నేను చేరటానికి నువ్వు తెరచి ఉంచిన ద్వారబంధాల్లా ఉన్నాయి నీ కను రెప్పలు. టపటపా కొట్టుకుంటున్న నీ కను రెప్పల మధ్యన నా హృదయం నెమ్మదిగా నీ మనసులోన స్థానం కోసం ప్రయత్నిస్తుంది.

మానస సరోవరం లో ఈదులాడుతున్న రెండు అందమైన బుల్లి మీనాలని తీసుకుని వచ్చి నీ కనురెప్పల కింద ఉంచినట్లు ఉన్నాయి.... నిజమేనా చెలి... బ్రహ్మ మహా మాయదారి కదా అలా చేసినా చేసి ఉంటాడు. 

మూసి ఉంచిన నీ కనురెప్పల వెనక నా రూపం ఎప్పుడూ అలా నిలిచిపోవాలని.... నీ కనుపాపలే నీ మనసులో చేరటానికి సింహ ద్వారాలుగా నన్ను ఆహ్వానిస్తున్నాయి. 
అందమైన కలువ రేకుల్ని నీ కను రెప్పలుగా అతికించాడేమో ఆ బ్రహ్మ... ఎంతైనా ఆయన ప్రియ పుత్రికవు కదా మరి. 

నీ నయనాల నుండి కురుస్తున్న కాంతి నీలి వెన్నెల కిరణాల వెలుగులు విరజిమ్ముతూ నన్ను సంతోష సాగరంలో తడిపేస్తుంది. 

తెల్లని నీ కనుపాపల మధ్య నల్లని నీ కనుగుడ్లు పాల సముద్రం మధ్యలో ఆదిశేషువుపై పవళించిన శ్రీ మహా విష్ణువు లా ఉన్నాయి ప్రియా...

నీ కళ్ళు రువ్వే చిలిపి నవ్వులు నా గుండెకు వేసేస్తున్నాయి వలపు బంధాలు. నీ కళ్ళల్లో పలికే భావనలు నా హృదయంలో వెలిగే మణి దీపికలు. 

నీ నీలాల నయనాల్లో ప్రతి ఫలించే నీ ప్రేమానురక్తి నీ కళ్ళు చిందించి నవ్వుల్లో వ్యక్తమవుతూనే ఉంది. నీ కళ్ళే నీ మనసు పలికే భావ వీచికల ప్రతిరూపాలు. 
నక్షత్రాల మెరుపుని నీ కనురెప్పల మాటున దాచుకున్నావ్ కదా ప్రియా. నీ మనసు పరవళ్ళని ప్రతి ఫలిస్తున్న నీ నయనాల వెలుగులే నా హృదిలో చేస్తున్నాయి వలపు గాయాలని. 

వెన్నెల దీపికలయిన నీ నీలాల నయనాలు ఎల్లప్పుడూ పన్నీరు తప్ప కన్నీరు కార్చకూడదని నా కోరిక. నీ కళ్ళలోని వెలుగులతో తమ మెరుపులని మెరుగు దిద్దుకోవాలనుకుంటున్నాయనుకుంటా ఆ నింగిలోని తారకలు ఆశగా నీకేసి చూస్తున్నాయి. 

ఇలలోన నిన్ను మించిన నయన సౌందర్యవతి ఎక్కడ ఉంది? 

నీ 

... రేష్ 

Saturday, 6 September 2014

వెన్నెల కుసుమం - 22 (ఇది ఎన్నడూ ముగియని ప్రణయ లేఖ)


ఏయ్ హనీ...

ప్రాణానికి ప్రాణం గా నిన్ను ప్రేమిస్తున్న నాకు నీ నుదురెందుకో ఎప్పుడూ ఓ ప్రేమద్వారంలానే కనిపిస్తుంది.

విశాలమైన నీ పాలభాగం పాల సముద్రపు ఛాయతోనే పోటీ పడుతూ మల్లెల వర్ణాన్నే వెక్కిరిస్తున్నట్లు ఉంది. విశాలమైన నీ నుదుటిపై సన్నగా కనిపించే ఆ గీతలు బ్రహ్మ రాసిన రాతలేమో కదూ...

నీ నుదుటిని ముద్దాడటానికి ముంగురులు పోటీ పడుతున్నప్పుడు అలవోకగా అలా అలా వాటిని సరి చేస్తున్నట్లు నీ నుదురుని తాకినప్పుడు నాలో వచ్చే ప్రకంపనలు వర్ణించ గలిగే శక్తి నాకున్నదా?

పున్నమి రోజున కురిసే వెండివెన్నెల కాంతిలా ధవళ వర్ణాలు వెదజల్లుతూ నీ పాల భాగపు కాంతి నా కళ్ళల్లో ప్రతి ఫలిస్తుంటే నీకేమనిపిస్తుంది? ఆ కంటి వెలుగుల కిరణానాలన్నీ నీ పాలభాగపు పరావర్తనాలే అని నీకు అర్ధం కాలేదూ...

నీ నుదుటున ఉన్న సింధూరం అరుణోదయాన వికసిస్తున్న సూర్యునిలా ఉంది. అలా చూస్తుంటే సూర్యోదయం నీ నుదిటి మీదే అవుతూ ఉందా అన్నంత అద్భుత భావన. 

ఆ కుంకుమ వెలుగులో నా మనసులోని సకల మలినాలు తొలిగి పోవాలని ఓ చిన్ని ఆశ... నిజమేరా... తెల్లని నీ నుదుటిపై ఎర్రెర్రని కుంకుమ బొట్టుని చూస్తుంటే ఎలాంటి వాడికైనా తప్పు చెయ్యాలనే ఆలోచనే రానివ్వని దేవతా మూర్తిలానే కనిపిస్తావు...

అల పాపిట ఒక సుతారం గా ఒక ముద్దు కాస్త కిందుగా నుదుటిపై ఒక ముద్దు... ఇంతకన్నా నా ఆత్మీయతని ఎలా తెలుప గలను? నీ పాల భాగాన పట్టిన చిరు చెమట పాలసంద్రపు అమృత బిందువులంతా మధురంగా ఉంది... నా పెదవులదెంత అదృష్టమో కదా ఆ రుచిని గ్రోలినందుకు...

పిల్లగాలి తెమ్మెరల ధాటికి ముంగురులు నీ నుదుటిపై నాట్యం చేస్తున్న దృశ్యం చూసి నీ వడిలో తల పెట్టుకుని పడుకుని ఆ ముంగురులని సవరిస్తూ నీతో ఎన్నో ఊసులాడాలని నా భావాలన్నీ నీతో చెప్పాలని ఉంది.

నా మనసు అల్లుతున్న కవితా పరంపరలో నీ పాల భాగపు పసిడి సొగసులు కూడా పైడి పదాలేగా...

బ్రహ్మ రాతకి పుటగా వాడుకునేది మన నుదురులేగా...

మన ప్రేమ ఫలించేది లేనిది లిఖించి ఉన్న రెండు ప్రేమ పుటలలో ఒకటి నీ పాల భాగమే కదా... రెండవది నా నుదుటిన ఉంది. అయినా బ్రహ్మ ఏమి రాయగలడు...? మహా అయితే భౌతికంగా మీరెన్నటికీ ఒక్కటి కాలేరు అని... కానీ మన అంతరంగాలు ఒక్కటి కాకుండా చెయ్యటం ఆ బ్రహ్మ వల్లనైనా అవుతుందా?

ఎప్పటికీ

నీ

..రేష్ 

Tuesday, 26 August 2014

వెన్నెల కుసుమం - 21 (ఇది ఎన్నడూ ముగియని ప్రణయ లేఖ)

ఏయ్ హనీ...

పట్టుకుచ్చులకి నీ కురులకి ఉన్న తేడా ఏమిటో నాకు అర్ధం కావటం లేదు ఒక్క రంగులో తప్ప. నల్లటి నీ కురుల మృదుత్వం  పట్టుదారాల కన్నా ఎంతో శోభాయమానంగా ఉంది.

ప్రాయాన్ని తెలిపే కొన్ని శరీర అవయవాల్లో (ఏయ్ ప్రేమ దేవతా... కురులను అవయవం అనకూడదనుకుంటా.. అయినా సరే ఇక్కడ మాత్రం అలా రాయక తప్పటం లేదు) ముఖ్యమైన వెంట్రుకలు నీ విషయంలో మాత్రం తమ అశక్తతని వ్యక్తం చేయవచ్చు.

ఎందుకంటావా...! భవిష్యత్ లో నీకు వయసు మీదకు వస్తున్నప్పుడు కూడా నిత్య నూతనం గా ఇప్పుడున్నంత నలుపు రంగులోనే ఉంటామని ధవళ వర్ణం అంటే ఎలా ఉంటుందో నీ తలకు తెలియకుండా చేస్తామని నీ  కుంతలాలు  నాతో చెపుతున్నాయి మరి.. 

మ వరకూ ఎన్ని వత్సరాలైనా అనుక్షణం నిన్ను నిత్యయవ్వనవతిగానే ఉంచుతామని ప్రతిజ్ఞ చేస్తున్నాయి. అవి అలా అంటుంటే ఆ కురుల అందం నిత్యవసంతమై నాతోనే ఉంటుంది కదా అని నాకెంత ఆనందమో నీకు తెలుసా...

నీ కురులలో తురిమిన మల్లెలు ఎలా ఉన్నాయో తెలుసా... లోకం మీద తిమిరం పంజా విసిరినప్పుడు జాబిల్లి  నుండి జాలు వారిన వెన్నెల కుసుమాల్లా ఉన్నాయి. ఆ క్షణం నీ సిగను చూసిన తారలన్నీ సిగ్గుతో మబ్బుల మాటున దాక్కుంటున్నాయి... ఎందుకు అంటే... భువిలో తమ వెలుగుల కన్నా కాంతి వంతమైన  వెలుగులు నీ సిగ  నుండి వస్తుంటే తమ విలువ పడిపోతుందని.

తల స్నానం చేసి కురులకి సాంబ్రాణి ధూపం వేస్తూ ముని వేళ్ళతో సుతారంగా చిక్కు తీస్తుంటే నీ సంగతి ఏమో కానీ నాలో కలిగే తన్మయత్వం చెప్పతరమా?

నీ జడ జావళీలతో నాలో కలిగే విరహోద్రేకాలు వర్ణింపతరమా?  సుమ సమీరాలు నీ శిరోజాలతో జతచేరి అలనల్లన విన్యాసాలు చేస్తుంటే పులకిస్తున్న నా మనసు విలాసాలు రాయ తరమా?

ఆ కారుమబ్బుల చీకటి కాటుకై  నీ తలపై రాలి నీ కురులకి శ్యామ వర్ణం అద్దింది కదూ... చందన వర్ణపు చెక్కిళ్ళ  మీద శ్యామ మేఘాలు జాలు వారుతున్నట్లు గా ఉన్న నీ కురులని చూస్తున్నప్పుడల్లా.... ఓహ్... నీ సొగసు చూడ తరమా?

నీ కురుల కౌగిట్లో నలిగిపోవాలని తహ తహ లాడే విరుల విరహపు లీలలు వింటుంటే నీ సిగ గా మారలేని నా దురదృష్టం నన్ను వెక్కిరిస్తుంది.

వెన్నెల దుప్పటి కప్పుకుని  నా గుండె సవ్వడిని నీ చెవులతో వింటున్నప్పుడు నీ కురులే కదా మన్మథ మంత్రాలుగా మారి మరులు గొల్పుతూ నను మత్తెక్కిస్తూ...

ఇంతకు ముందోసారి నే చెప్పిందే అయిన మరోసారి చెప్పకుండా ఉండలేక పోతున్నాను  ‘నీలి నీలి  నీ వినీల కుంతలాలు చూసిఅవి మేఘాలు కాబోలునని భ్రమించి అచ్చట చేరిన నక్షత్రాలు తామరవిరిసిన మల్లియలయినాయట’ 

ఇంతకన్నా నీ కురులని ఎక్కువగా వర్ణిస్తే ఏ  దిష్టి తగులుతుందో ఏమో...

నీ
... రేష్ 

Sunday, 24 August 2014

వెన్నెల కుసుమం - 20 (ఇది ఎన్నడూ ముగియని ప్రణయ లేఖ)


ఏయ్ హనీ...

నీ వెంట్రుకలు... ఓహ్! సారీ నీ శిరోజాలు... ఊహుఁ నీ వినీల కుంతలాలు... మళ్ళీ సారీ నీ అమోఘమైన కేశసంపద... అబ్బా ఇంకేమని వర్ణించాలి...

నీ శిరోజాలు పట్టుదారాల కన్నా మృదుత్వంతో... ధన్బాద్ బొగ్గు కన్నా నల్లగా నిగనిగ లాడుతూ కృష్ణవేణి పాయల్లా నీ వెన్నుపై జీరాడుతుంటే... అబ్బా! తలచుకుంటేనే చాలా ఆనందంతో మనసు పులకరిస్తుంది. కాటుక పులిమినట్లున్న నీ వెంట్రుకలు నల్ల బంగారపు దారాల్లా నా మనసుని దోచి వేస్తున్నాయి. 

పాల మీగడ రంగులో ఉన్న మల్లెలు.. సన్న జాజులు నీ జడలో ఎలా ఉన్నాయో తెలుసా? అమావాస్య చీకటిలో ఉదయించిన ధృవ తారల్లా ఉన్నాయి. నీ సిగలో తురిమిన కనకాంబరాలు నిశీధిలోకి సూర్యుడు అస్తమిస్తున్న భావాన్ని కలుగ జేస్తున్నాయ్. 

పూజకి పనికి రాని పుష్పం ఉంటుంది అంటూ ఉంటారు కానీ నీ సిగని తాకని కుసుమం లేదు. నీ వాలుజడలో చోటుకోసం ప్రతికుసుమం ఉవ్విళ్లూరుతుంది. దైవార్చనలో పునీతం కాకపోయినా నీ సిగకు అర్పితమైతే సార్ధకత లభిస్తుందని ఆ కుసుమాలు నాతో భాషించాయి. కలువలు చందమామ కోసమే పూస్తున్నట్లు తాము నీ సిగలో చేరే అదృష్టం కోసమే పుష్పిస్తున్నామని ఆ కుసుమాలు నాతో చెప్పాయి. 

ఆ చిరు కుసుమాల్లాగానే నీ విశాలమైన కొప్పులో ఓ కుసుమంలా ఒదిగి పోదాం అని ఉంది. ఎందుకంటే నీ వాలు జడలో వయ్యారంగా ఒదిగినప్పుడు వచ్చే ఆ ఆనందాన్ని నేనూ పొందాలని ఉంది. ఆ కుసుమాలు ఎందుకు నిన్ను వదలమంటూ ఉన్నాయో తెలుసు కోవాలి. 

జడలా అల్లిన నీ కురులు కాటుక పులిమిన నల్లతాచులా ఉన్నాయి. అసుర సంధ్య వేళ అరకువేలి అందాలతో పచ్చని ప్రకృతి మధ్య సెలయేటి పరవళ్ళలో గోధుమ వన్నె బండరాళ్ళపై నువ్వు కూర్చుని ఉన్నప్పుడు చంద్రబింబము వలే వెన్నెల కురిపిస్తున్న నీ ముగ్ధ మనోహర మోముపై పడుతున్న కురులు.. ఆ.. కాదు కాదు ముంగురులు నీకో వింత అందాన్ని సంతరింప చేస్తున్నాయి. 

నీ పాల చెక్కిళ్ళపై ఎగురుతున్న ముంగురులన్నీ కలసి ఎలా ఉన్నాయో తెలుసా... ఇంద్రుని వాహనమైన ఐరావతాన్ని చుట్టుకుని ఉన్న తక్షక సర్పంలా ఉన్నాయి. 

ప్రియా ఎలనాగులాంటి నీ వాలుజడ వయ్యారంగా నీ నడుముపై నాట్యమాడుతుంటే ప్రవరాఖ్యుడికైనా నీ మీద మనసౌతుందేమో... ఇది తెలిస్తే అల్లసాని వారికి ఎంతటి అప్రదిష్ట.. తన కథానాయకుని ప్రధాన లక్షణాన్ని నువ్వు పాడు చేశావని నీ మీద పగ పెంచుకుంటాడేమో...

నీ వాలుజడ రహదారిలో మల్లెల రథాలెక్కి నీ వయ్యారంలోని సింగారంగా మారిపోవాలని కోరుకుంటూ...

నీ 
...రేష్ 

Wednesday, 20 August 2014

వెన్నెల కుసుమం - 19 (ఇది ఎన్నడూ ముగియని ప్రణయ లేఖ)


ఏయ్ హనీ...

నీవు నా వడిలో తల పెట్టుకుని పరుండినప్పుడు నీ అద్భుత సోయగాల సౌందర్యాన్ని నా కన్నులారా వీక్షించాను... నా నయనాలెంత పుణ్యం చేసుకుని ఉంటాయో కదా...

నీ సౌందర్యాన్ని చూసిన మొదటి క్షణం నుండి ఇప్పటి వరకూ నా కన్నులు రెప్ప వాల్చలేదు... లేకుంటే నీ సౌందర్యాన్ని చూసిన అనుభూతి వాటికి దూరమవుతుందట. నేను అనిమిషుడిని కాకున్నా ప్రస్తుతం అదే స్థితిలోకి వెళ్ళిపోయాను.

ఇప్పుడు మాత్రం నా కళ్ళు రెప్పవాల్చటానికి విశ్వప్రయత్నం చేస్తున్నాయి. ఎందుకంటావా...! నీ సౌందర్యాన్ని చూసిన  ఆ క్షణం కన్నా అద్భుతమైన మరో క్షణం లో నీ అందం ద్విగుణీ కృతమై కనపడితే చూసి తరించాలని వాటి కోరికట. ఈ లోగా  చిన్న అలసట తీర్చుకుని మళ్ళీ కొత్త ఉత్సాహంతో నిన్ను చూడాలనే తపన వాటికి. 

అందుకే వాటి బాధ తీర్చటానికి వాటి అనుభూతిని నా మనసుకు రవాణా చేసినాను.  క్షణం నుండి నా మెదడు ఆ భావాన్ని బయటకి వ్యక్తం చెయ్యమని ఒకటే గొడవ చేస్తుంది. లేకుంటే ఇంతటి అందం ఇలనుందని నమ్మలేక తనకు పిచ్చి ఎక్కుతుందని భయ పడుతుంది.  

నీ సౌందర్యంతో నాకెన్ని అందమైన  చిక్కులు తెచ్చిపెట్టావు హనీ... ఏదో నా పిచ్చిగానీ ఇవన్నీ చిక్కులా  ఏమిటి? మధురమైన బాధలు కదా... నా ఆనందాన్ని రెట్టింపు చేస్తూ...!

నీ హృదయాన్ని వెన్నెల లోని చల్లదనంలో ముంచి స్పందనలనే భావావేశాలని అనుభూతుల ఉరవడిలో, జాలి దయల వెల్లువతో రంగరించి నీలో ప్రవేశపెట్టినట్లు ఉన్నాడు ఆ బ్రహ్మ.

కనుకనే నీ హృదయ స్పందనలలో నా హృదయాన్ని కట్టివేయగలిగావు. నా మనసు పడే వేదన చూడలేక దయతో జాలిగా మాత్రం నన్ను ప్రేమించవద్దు. నన్ను నన్నుగా నా ప్రేమని అర్ధం చేసుకుని నన్ను ఇష్టపడితే అంతకన్నా నాకేం కావాలి?

నా కంటి పాపల్లో నీ రూపు
నా మనసు పొరల్లో నీ హృదయం
నింపాయి ప్రేమను నా మదిలో
వేశాయి బంధం నా ఎదలో


వెన్నెల లోని చల్లదనంతో చందమామలోని నిర్మలత్వంతో నాలో రస స్పందనల్ని కలగ చెయ్యగలిగే అభినవ ప్రేమ కవితవు నువ్వు...

నీ 
...రేష్ 

Tuesday, 19 August 2014

వెన్నెల కుసుమం - 18 (ఇది ఎన్నడూ ముగియని ఓ ప్రణయ లేఖ...)


హనీ...

మానస సరోవరపు సంగీతంలో హిమాలయ పర్వత సానువుల మీద రజత కాంతులీనుతూ మంచు వర్షిస్తున్న సమయాన నీ అధరామృతాన్ని నా అధరాలతో త్రాగాలని ఉంది. నీ శరీరం లోని అణువణువునీ నా అధరాలతో శోధించి కొత్త ప్రాంతాలు కొత్త విశేషాలు నీలో ఏమున్నాయో తెలుసుకోవాలని ఉంది.

అల్లంత దూరాన గోదావరిలో పడవ నడిపేవాడి పాట వింటూ కోనసీమ అందాల మధ్య నీ తనువునే వీణగా నా చేతి వేళ్ళతో శృతి చెయ్యాలని ఉంది.

చిట్టడవిలో ఓ చిన్న మంచెపై వెన్నల కిరణాల దుప్పటి కప్పుకుని నీలోని అణువు అణువునీ నీ శోధిస్తుంటే నువ్వు నా శరీర భాషని చదివి నా చెవిలో మంద్రంగా వల్లెవేయాలి ప్రియతమా...

ఆరుబయట తన వెన్నెల కిరణాల సాక్షిగా మన ప్రణయకేళీ విలాసాలు సాగుతుంటే ఆ చందమామ మోము చిన్న బోయి తన గోడు తారలతో చెప్పుకునేందుకు తరలి పోడంటావా?

నాలోని  జీవాన్ని నీ దగ్గరే వదిలి వేస్తున్నా... నీకు ఎప్పుడు అవసరమైతే అప్పుడు నీ ఇచ్ఛ వచ్చినట్లుగా దాని వాడుకో నా హృదయమా...!

సాగరం మధ్య ఒంటరి దీవిలో మన ఇరువురం మాత్రమే ఉండి ఇంకో ఇంకెవ్వరూ లేకుంటే... ఓహ్... తలచుకుంటూనే ఎంత మధురంగా ఎంత సంతోషంగా ఉంది. కలల్లో తేలిపోతున్నాను కల్లలు కాకుండా చూడవూ...

కాళిదాసు అభిజ్ఞాన శాకుంతలం లోని శకుంతలలా నీవు వనసీమలలో విహరిస్తుంటే ఆ వన కన్యని మోహించిన దుష్యంత మహారాజులా నీ సాన్నిహిత్యాన్ని పొందగలిగే అదృష్టం ప్రస్తుత కాలం లో అలాంటి ఒంటరి దీవిలోనే కదా వచ్చేది? కాకుంటే ఆ దుష్యంతునిలా నేను మాత్రం నిన్నెన్నడూ మరువను. పూలతలే నీ వంటి ఆభరణములుగా ధరించి సువాసనా భరితమైన కుసుమాలని చూర్ణం చేసి నీ తనువుపై రంగరించి నీవు నా చెంతన తిరుగుతుంటే ఓహ్! మనసు పులకరిస్తుంది.

ప్రియతమా ... ఇంత ఆనందం నాకు కలిగిస్తున్న నీకు నేనివ్వగలిగే బహుమతి ఏమున్నది నా ఈ చిన్ని హృదయం తప్ప... నా ఈ వెన్నల కుసుమం నీది కాదని సందేహం ఏదైనా ఉంటే అది తీరటానికి మరో సారి చెపుతున్నా నువ్వంటే నాకిష్టమని నువ్వే నా ప్రాణమని నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నానూ అని. అర్ధం అయ్యింది కదా నా మనసులోని మాటేమిటో...

కాల గర్భాన కలిసి పోతున్న ప్రేమ కధలన్నీ మన ప్రేమకు ఆదర్శమవ్వాలి... కాబోయే ప్రేమికులకి కొత్త సిలబస్ లా మన ప్రేమకధ నిలవాలి. దానికి నీ వంతు సాయం చెయ్యవా ప్రియా... నీకై అనుక్షణం తపిస్తున్న నా మనసులోని బాధని నా ఈ చిన్ని గుండె తట్టుకోలేక పోతుంది. అనుదినం కొన్ని వేల లీటర్ల రక్తాన్ని శుద్ధి చేసే తనకి ఈ అదనపు భారం ఏమిటా అని విలపిస్తుంది.

నా హృదయం సంతోషంతో పులకరించాలంటే నీ ప్రేమ బంధాన్ని ప్రతి క్షణం నీ మనసులోని ఊహలని ఆశలని నా మనసుతో పంచుకో...!

అంతులేని బాధల మంటల్లో కాలిపోతున్న
నా మనస్సుకు నవనీతంలా పనిచేసేది
నీపై నా మనస్సులో ఉన్న ప్రేమ మాత్రమే.
ప్రపంచంలో ఏ దొంగా దొంగిలించ లేనిది మనస్సు
కానీ
మనస్సుని దొంగిలించ గలిగేది ప్రేమ అనే కొంటెదొంగ మాత్రమే.

కరిగిపోతున్న కాలంలో రూపుమారకపాషాణమై నిలిచేది ప్రేమయేగా

నీ
.. రేష్