మానసం

అక్షర స్పర్శ

మానసం

భావ సంవేదనం

మానసం

మౌన భాష్యం

మానసం

వాక్య శిల్పం

మానసం

నిశ్శబ్దఘర్షణ

Thursday, 6 October 2016

కర్బనం



1.
యుగ యుగాల భగభగలన్నీ
మంచు శిలల్లా ఘనీభవించాయని
చదివిన చరిత్ర పాఠాలన్నీ కంఠోపాఠమై
దాటి వచ్చిన దారుల్లోకే
తిరిగి వెళ్ళాలన్న మనిషి తపనంతా
నాగరికమై ప్రయాణం కట్టేసింది

2.
అసంకల్పిత విపత్తులంటూ లేవని
వచ్చేవన్నీ మానవ నిర్మిత ప్రళయాలంటూ
మనిషి చెవిలో పోరుపెట్టే ధైర్యం
ఇంకా ఏ నొసటన రాయబడినట్లు లేదు

3.
పంచ భూతాల ఓపికకూ
సరిహద్దుల లెక్కలుంటాయన్న
ఎరుకేలేని యుగాన
అన్ని ఊపిర్లకీ ఒకటే ముగింపుని
లిఖించుకోవడం
మనిషి స్వహస్తాలతో రాసుకున్న శాపవచనం

4.
నేడు వేడెక్కిన నేలనడిగితే చెప్తుంది
రేపటి రోజున విచ్ఛిన్నమయ్యే
మన అడుగుల జాడల ముద్రల భవితవ్యాన్ని

5.
జీవ విధ్వంసమెంత గుండె శోకమో
మనిషి సారాంశమంతా నింపుకున్న
మట్టి గర్భానికే తెలుసు
ప్రళయాలన్నిటిలో ముగిసిన ప్రాణాల లెక్క
తెలిసిన ఒకే ఒక్క సాక్షి తానేగా మరి

6.
ఎవరికి వారు
గంట కట్టుకోవాల్సిన సమయమిది
లేదంటే
ప్రళయాంతర జీవానికి
నేటి మనిషే కర్బనం

Wednesday, 5 October 2016

తను



ధ్వనిస్తుంది తను
సీతాకోకచిలుకల రెక్కల స్వరపాతపు ఝరిలో
మాతృ గర్భం నుండి మొదలైన ఇంద్రియాల కదలికలో
శ్వాసల పుప్పొడి చల్లుతున్న ఊపిరుల జీవంలో
ఆకు దాపెట్టుకున్న వాన చినుకు తడిదనంలో
మనసిల్లిన క్షణాల భావాక్షతల సొగసులలో

గడ్డ కట్టింది తను
సాయంత్రపు వ్యాహ్యాళి కనుగొన్న నిశ్శబ్దపు ప్రపాతంలో
హేమంతం చెక్కుకున్న తెలి మంచు శిలల్లో
జాబిల్లి జాలు వార్చిన వెన్నెల లతల లాలిత్యంలో
మైదానం రాసుకున్న ఆకుపచ్చని గరికపాతాల్లో
ఊపిరొచ్చింది మొదలు నా మనసు గేహంలో

నింపుకుంటుంది తను
ఉరుముల అల్లరిని జోకొట్టి వస్తున్న వానలిపిని
కాలం పొడుగూతా మౌనంగా ఘనీభవించిన నా ఎద సవ్వడిని
ఆనందానికై నేను రాసుకున్న అలుపెరుగని యుద్ధాన్ని
తన ఊపిరి పొలిమేరల్లోనే తచ్చాడుతున్న నా ఆత్మని
విశ్వ చైతన్యాన్ని పహారా కాస్తున్న ఆకాశపు అనంతాన్ని

శిక్షిస్తుంది తాను
భావ సౌధాన్ని అతాలాకుతలం చేసే అభావాన్ని
మనసు గదుల నిండా పేరుకుపోయిన చిమ్మ చీకటిని
గుండెకి చెమ్మ పట్టించే ఒంటరితనాన్ని
నా కంటి కొసన కదలాడే కృష్ణబిందువును
నా అణువణువునా అంతర్లీనమైన రహస్య శోకాన్ని


Tuesday, 4 October 2016

రహస్యం



విశృంఖలంగా పెరిగిపోతున్న మోహకారణాల వశీకరణ మొలకల క్రీనీడల రహస్యాలు బట్టబయలై నివురుకప్పని నిప్పుకణికల్లాంటి వ్యక్తిత్వాల అస్తిత్వం ప్రతిధ్వనించే వేళల రాక ఎప్పుడన్నది ఎన్నటికీ అంతుబట్టని రహస్యమే రహస్యమన్నదేదీ రహస్యంగా కొనసాగ కూడదన్న మనిషి పంతంలో ఇక్కడే వీడిపోవాలీ రహస్యం అనుకున్నంత సేపూ అక్కడే తచ్చాడే మాయా జాలమే ఈ విశ్వరహస్యం ఎక్కడికక్కడ గడియ వేసేసుకున్న ఆలోచనలతో ప్రతి తానూ ఒక తనకి రహస్యమేనన్న నిజం లోకం ఎన్నటికీ ఒప్పుకోని నగ్నసత్యమైతేనేం, నీకు నిన్ను ఒక అందమైన అబద్ధంగా అట్టిపెట్టుకోవటం ఎంతో ఇష్టమైన వ్యాపకం కదా అయినా… నీలోపలికి ఎవ్వరినీ రానివ్వని నీకు ఏ లోపల ఏముంటే ఎందుకోయ్ యుగాలుగా మట్టి ముద్ద రహస్యమే అవగతమవ్వని నీకు రహస్యాల రహస్యం ఎప్పుడూ మార్మిక కాసారమే


Monday, 3 October 2016

మనిషి



ఏయ్… మనిషీ, పిల్లి...కుక్క...ఆవు… ఎద్దు… గాడిద...గొర్రె… మేకా… నీ పెంపుడు బానిసలే మూగ జీవాల బానిసత్వంలో నీదెప్పుడూ రాచరికమే ననుకుంటున్నావ్ కిరీటాన్ని పక్కన పెట్టి అహాన్ని చిదిమేసి ఇంకాస్త లోపలి వెళ్లి నిన్ను చూసుకో తెలిసింది కదా నిజం పరివారానికో… పరిశ్రమకో సంఘానికో… బంధానికో కట్టుబానిసవు కదోయ్ నువ్వు మరేమిటోయ్ నీ గొప్ప ఎక్కడ దాగిందోయ్ నీ స్వేచ్ఛ అడుగడుగునా కానరాని సంకెళ్ళలో నడిచేస్తూ స్వేచ్ఛావాసిలా నటనలెందుకోయ్ మనిషంటే మనీషన్న కథలెందుకోయ్ మానవజన్మ ఉత్తమమని కులుకెందుకోయ్ పామంటే...పులంటే భయం… చంపేస్తావ్ పిల్లిని చూస్తే అపశకునం… చించుకుంటావ్ ఈగంటే.. దోమంటే రోగం రోగం… నలిపేస్తావ్ మేకంటే... కోడంటే… మహా ప్రీతి… తినేస్తావ్ ఆవు పాలిస్తే పూజిస్తావ్ ఆపేస్తే కసాయికిస్తావ్… ఇంకెక్కడోయ్ భూతదయ మరి ఆపవోయ్ మనిషినన్న సొద నీకు నువ్వొక పంజరం నువ్వొక నటనం నువ్వొక పతనం నువ్వొక శూన్యం నువ్వొక మరణం పృధ్విలో నువ్వే అతి కౄరం
నీకు నువ్వే అంతెరగని స్వార్థం


నీలాంటి వాడినే



ఏయ్…

నిన్నేమనాలో… నీలాంటి నన్నేమనాలో తెలియని అయోమయమిది. నాగరికం నేర్చుకున్న మేథావులం కదా మరి. మనకంటికాననివన్నీ చులకనే. మనిషికి మనిషే వెటకారమైన వ్యవస్థలో ఇంకా మనిషిగానే పిలవబడుతున్నామంటే మనలని నిలదీసే జీవమింకా లేదు కాబట్టే.

ఎవరెలా ఉండాలో మనమే చెప్పేస్తాం. ఇలా నడిస్తే తప్పు ఇలా మాట్లాడితే తప్పు ఇలా రాస్తే తప్పు. ఇలా కాదు నువ్వు అలా రాయాలి. ఇలా నటించాలి. ఇలా డాన్స్ చెయ్యాలి… ఇలా ఇలా ఇలా… ఈ ఇలాలన్నీ ఇళాతలంలో మనకి నచ్చిన ఇలాలే.

ఎదుటి మనిషి బతుకంతా మనకు నచ్చిన నియమాలలో బందీ అయితేనే మనకి ఆనందం.
మనకి నచ్చని భాషా... యాసా … అన్నీ అవకరాలే అనిపించటం… మనిషిలో శారీరక లోపాలూ న మన నవ్వుకోళ్ళకి సాధనాలవ్వటం విచారకరం. మనిషి మనిషిలో పెరిగిపోతున్న వెకిలితనానికి పరాకాష్ట.

మనకు నచ్చని ప్రతిదీ మనకి నవ్వుకునే విషయమవ్వటమే విషాదం. మనకి నచ్చని ప్రతి వారిని ప్రతివాదిగా చూడటమే నేటి మనిషి నైజం. మనకి నచ్చని ప్రతి మనిషిని విదూషకుడిగా చూడటం.... ఏ సిద్ధాంతమైనా మనిషిని ఆవరించిన వాతావరణాన్ని బట్టే ప్రోది చేసుకుంటుందని తెలిసీ మనది కాని ప్రతి సిద్ధాంతాన్ని గేలిచెయ్యటం నవీన మేధావిత్వం. ప్రతి మాటలో సెన్సార్ షిప్ కి దొరికేవి ఏముందని రంధ్రాన్వేషణ చేసుకుంటూ అలవి మాలిన ఘర్షణ లోకి ఒదిగిపోవడమే నేటి జీవన విధానం.

నాగరికం పెరిగే కొలదీ మనిషి మనసు నేర్చుకున్నది అనాగరికం సాటి మనిషిని ఎలా చూడాలో తెలియని వెకిలి తనం. మన స్థాయిలో ఇమడని వాళ్ళంతా ఎర్రబస్సు దిగి వచ్చిన వాళ్ళో లేదా అడవి మనుషులో. కుక్కలకి పట్టు పరుపులేసే మనకి మనుషులే అంటరాని వాళ్ళు.

రోడ్డు మీద వెళుతున్నప్పుడు మన ముందు వెహికల్ ఆగిపోతే తన ఇబ్బంది గురించి ఆలోచించక చెవులు మోతెక్కేలా హారన్స్ మోతెక్కించే మనం మన వెహికల్ ఆగిపోయినప్పుడు మాత్రం మనుషుల్లో విలువలు మృగ్యమై పోయాయని వాపోతుంటాం.

మన పక్క కాంపౌండ్ ఖాళీగా ఉంటే మనింట్లో చెత్తని అక్కడ డంప్ చేసే మనం ఊళ్ళో చెత్తగురించి మునిసిపాలిటీని తిట్టుకుంటాం. మనం చేసే ప్రతిపనిలో మనకి మనం ఉన్నతులమే అయ్యాక ఎదురయ్యే ప్రతివాడూ ఒక లోపధారే...

అసలు మనం పుట్టటమే

ఫలానా కులంగానో
ఫలానా మతంగానో
ఫలానా జాతిగానో
ఫలానా ప్రాంతం గానో

ఇంకా ఎన్నో ఫలానా.. ఫలానా లని తగిలించుకుని పుడుతున్నాం… దాన్నే మన మనస్సులో ఇంకించుకుంటున్నామే కానీ… అసలు మనిషిగా పుట్టటం లేదన్న సంగతినే విస్మరించేసాం. దాని ఛాయలని గుర్తు పెట్టుకున్నా ఆర్కియాలజీ వాళ్ళు ఎక్కడ భద్రపరిచేస్తారేమో అన్న భయంలోకే వెళ్లి పోయినట్లున్నాం.

ప్రతి బంధానికి సంవత్సరంలో ఒక రోజుని కేటాయించుకున్న మనం మనిషి తనం కోసం మనిషి మనిషిగా బతకటం కోసం ఒక్కరోజునీ కేటాయించుకోలేకపోవడం లో ఉన్న అర్ధం ప్రపంచంలో మనిషి మైనారిటీ లో పడిపోయాడనేనేమో.

ఇట్లు...

ఓ నీలాంటి వాడు

Sunday, 2 October 2016

గుండె సవ్వడద్దుకున్న గాయం



కంటి కొసన వేళ్ళాడుతున్న ఒక్క బిందువు చెబుతుంది గుండె సవ్వడద్దుకున్న గాయాన్ని ముఖమంతా పరచుకున్న నిర్వేదం వెల్లడిస్తుంది నిరీక్షణతో కుంగిపోయిన స్వప్నాన్ని చర చరా నడిచెళ్ళిపోతుంది పచ్చదనం వసంతంపై నీలాల వలని పరిచేస్తున్న ఖాళీతనపు ఆక్రమణని చూసి మనసంతా పొడిబారి చిట్లిన మేఘంలా విడిపోతుంది ఒక్క తడిస్పర్శా బంధనమై తాకక శూన్యపు వాన ఇంకా కురుస్తూనే ఉందనుకుంటే వంట్లోకి నీరసం ఇంకుతున్నట్లే ఉంటుంది చాలిక దీనత్వం వలదిక వగపు స్వరం నరం నరం మరిగే నెత్తుటి ఖజానాయేనన్న నిజం గుర్తెరిగి చూడు గుండె కవాటాలలో మొదలవుతుందో రుధిర థిల్లానా ఒక ధైర్య వచనాన్ని వీర తిలకంగా దిద్దుతూ

జై జవాన్ జై కిసాన్

లాల్ బహదూర్ శాస్త్రీజీ...

ఇప్పుడంటే సర్జికల్ స్ట్రైక్స్ అంటూ మోడీ నామస్మరణలో ఊగిపోతున్నాం కానీ 50 ఏళ్ల క్రితం ఇదే పాపిస్తాన్ కి ముచ్చెమటలు పట్టించిన మేరునగధీరుడివైన నీ గురించి ఈ తరానికి ఏమీతెలియదు.
కనీసం ఈ రోజు నీ పుట్టిన రోజు అని కూడా (1904 అక్టోబర్ 2). అసలు మీ పేరే తెలియని వారికి మీ పుట్టిన రోజు తెలిసి ఉంటుందనుకోవటం భ్రమే కదూ. దేశ నాయకులు జనరల్ నాలెడ్జ్ పుస్తకాలకు మాత్రమే పరిమితమై కళ్ళకు అక్షరాలుగా పరిచయమవుతున్నారు గానీ మనసుకు మహనీయులుగా చేరటం లేదు. వీరత్వానికీ ధీరత్వానికి ఆరడుగుల ఎత్తో ౫౬ అంగుళాల ఛాతీ కొలతలో కొలమానం కాదని ఒక్కసారి మిమ్మల్ని చూస్తే తెలియదూ... మీ గురించి చదువుతుంటే... చదువుకోసం గంగానదిని ఈతకొట్టి దాటిన బాల్యమే మీ ఆత్మాభిమానాన్ని... ఆత్మ స్థైర్యాన్ని ఏకకాలంలో మాకుపరిచయం చేసింది. మహానుభావా....

క్షమించండి మా నిర్లక్ష్యాలని... మర్రి చెట్టు నీడలో మరే చెట్టు ఎదగదు అన్నట్లు మహాత్ముని స్మరణలో మిమ్మల్ని మరచిపోతున్న నీ జాతి అజ్ఞానాన్ని. ఎందరెందరో మహానుభావులు స్వాతంత్ర్యాన్ని కొందరికే అంటగట్టేసి మహాత్ములని జాతిపితలని చేసిన జాతి మాది. గాంధీజీ... చాచాజీ... వ్యక్తిగత జీవితాల మీద మచ్చలు... ఆరోపణలు వచ్చాయేమో కానీ ఏ మచ్చా వినపడని సిసలైన రాజ నీతిజ్ఞులు మీరు. శాస్త్రి అనేది మీ కులం వల్ల సంక్రమించినదని భావించి మిమ్మల్ని ఒక కుల ప్రతినిధిగా పొరపడ్డ మిత్రులెందరినో నేను చూసాను. అది కుల నామం కాదని మీ విద్వత్తుతో మీరు సంపాదించుకున్న బిరుదు అని ఈనాటికీ ఏంతో మందికి తెలియదు. జనరల్ నాలెడ్జ్ పుస్తకాలు కూడా బట్టీ పట్టే మా నవ జాతికి మాత్రం మీరు భారతదేశ రెండవ ప్రధానమంత్రి. అది కూడా ఎంతమందికి గుర్తు ఉందో మరి. ఇక మా మీడియా మిత్రుల గురించి ఎంత తక్కువ చెప్పుకుంటే అంత మంచిది... మహాత్ముడు ప్రవచించిన అర్ధరాత్రి స్వాతంత్ర్యం నుండి అహింసా సిద్ధాంతం వరకూ ప్రతి ఏడాది చద్ది కంపు కొట్టే అవే కబుర్లు ప్రత్యేక కార్యక్రమాల్లో హోరెత్తిస్తారు గానీ వ్యవసాయాధారిత దేశమైన మనదేశానికి వెన్నముక అయిన రైతుని... అహో రాత్రాలూ అన్ని వాతావరణాలని తట్టుకుంటూ సరిహద్దుల్ని కళ్ళల్లో పెట్టుకుని కాపలా కాస్తున్న వీర సైనికులని ‘జై జవాన్ జై కిసాన్’ అంటూ ఒకే నినాదంలో నింపేసి అమరత్వం ఇచ్చిన అమృత మూర్తివని ఎందరికి తెలుసయ్యా...? అది ఈ తరానికి సరిగ్గా చేర వేసేవారెవరయ్యా? లక్షల కోట్ల స్కాములు బయట పడ్డా చీమకుట్టినట్లు అయినా లేకుండా కెమెరాల ముందు నవ్వులు విరబూస్తూ సచ్చీలురులా ప్రవర్తించే నేటి నాయకులే మాకు తెలుసు. కానీ ప్రధానమంత్రిగా చేసినా స్వంతఇల్లు కూడా లేని నాయకుడివని ఎందరికి తెలుసు. ఇప్పుడు చెప్పినా ఫిక్షన్ అనుకుంటారేమో. ఒకే ఒక్క రైలు ప్రమాదం జరగగానే నైతిక భాధ్యత వహించి కేంద్ర రైల్వే మంత్రి పదవినే తృణప్రాయంలా వదిలేసిన నిజమైన నాయకుడి నీవు... ఆహార సంక్షోభం చుట్టుముట్టిన తరుణంలో దాన్ని సమర్ధవంతంగా ఎదుర్కుని మరో సారి అలాంటి సంక్షోభాలు దరి చేరనివ్వకుండా వ్యవసాయ విప్లవానికి (గ్రీన్ రివల్యూషన్), పాల విప్లవానికి (వైట్ రివల్యూషన్) దారులు పరచిన దార్శనికుడవు నీవు... కానీ ఇప్పుడు జరుగుతున్నదేమిటి రాజధానికి అవసరమంటూ లక్షల ఎకరాల వ్యవసాయ భూములని కాంక్రీట్ జంగిల్స్ లా మార్చే ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నాయ్... ఒకరిని చూసి ఇంకొకరు అవసరాల పేరు మార్చుతారేమో కానీ సారవంతమైన భూముల్లోనే కాంక్రీట్ అడవులు మొదలు పెట్టరని నమ్మకం ఏమిటి. మరో సారి మన దేశం లో ఆహార సంక్షోభం రాదని చెప్పగలిగే పరిస్థితిలో ఇప్పుడు మేము లేము. జమ్మూ కాశ్మీరులోని కచ్ ప్రాంతాన్ని ఆక్రమించుకున్నపాకిస్తాన్ సేనలని తరిమికొట్టడమే కాకుండా లాహోర్ని ఆక్రమించుకునే పథక రచనచేసి యుద్ధంలో పూర్తి విజయం సాధించిన తరుణంలో ప్రపంచదేశాల విజ్ఞప్తులకి విలువిచ్చి శాంతి స్తాపనకై తాష్కెంట్ ఒప్పందం చేసుకున్న మరునాడే అనుమాదాస్పద మృతి చెందిన మీ మరణం వెనక నిజాలు బయటకి వచ్చి అంతర్జాతీయ కుట్రలు బయట పడేలా ఉంటే భారతీయుడిగా నేను గర్విస్తా. దేశం నాకేమిచ్చింది అని కాదు దేశానికి నువ్వేమిచ్చావ్ అన్న మాటని అక్షరాలా చేతల్లో చూపించిన మహా నేత మీరు . ఇప్పుడు కావాల్సింది నీ లాంటి నేతల సిద్ధాంతపు వారసత్వాలే కానీ బానిస బతుకుల్ని నెత్తిన రుద్దే రాజకీయ వారసత్వాలు కాదు. అందుకే మీలాంటి మహా మనీషులు మళ్ళీ పుట్టాలి ఈ జాతిని జాగృతం చెయ్యటానికి. ఇట్లు ఓ భారతీయుడు


Saturday, 1 October 2016

నీకు నువ్వు దొరికే దారిలో



నీ హృదయంలోనే
నువ్వు మరణించడం
మళ్ళీ జన్మించటం
ఒక వలయంగా కొనసాగుతున్నంతకాలం
నీకు నువ్వొక అపరిష్కృతానివిగా
మిగిలిపోతూనే ఉంటావ్

లోలోని జరామరణాల తకరారులో
కమ్ముకునేవన్నీ కారుమబ్బులే అయినప్పుడు
అక్కడో మెరుపు
ఇక్కడో చినుకు... అంతే
చిగుర్లుగా మొదలైన వాటిని వనంగా మార్చాల్సిన
ముసురు మాత్రం ఎన్నటికీ ఎండమావే

పొడిబారిన మేఘాలని తడి చెయ్యటం
పెద్ద కష్టమేమీ కాదులే
నీకు నువ్వు పరిచయమవ్వాలంతే
నువ్వు చిగురించే కొన్ని మాటలు మొదలవ్వాలి
నువ్వు పాదుగా మారిన నీ చోటునుండి

పిచ్చోడివేం అవ్వవులే
అప్పుడప్పుడూ నీడతో మాట్లాడుకుంటే
నీకు నువ్వు పహారా కాసుకోవటం
మొదలు పెట్టిన తొలి సమయాలే అవి

తప్పేమీ కాదు
నీకు నువ్వు దొరికే దారిలో
ఒక చిన్ని స్పర్శగా
కాస్తంత మౌనాన్ని రాసుకోవడమంటే
అది నువ్వొక భరోసాగా
ఆవిష్కృతమవుతున్న అనంత శబ్దమే