మానసం

అక్షర స్పర్శ

మానసం

భావ సంవేదనం

మానసం

మౌన భాష్యం

మానసం

వాక్య శిల్పం

మానసం

నిశ్శబ్దఘర్షణ

Friday, 31 October 2014

వెన్నెల కుసుమం - 25 (ఎన్నడూ ముగియని ప్రణయ లేఖ)


హనీ...

నీ ముక్కుని ఏమని పోల్చను విశాఖ సాగర తీరంలో దొరికిన అందమైన గవ్వలా ఉందని చెప్పనా? సంపెంగ పూల తోటలో విరిసిన ఓ అపురూపమైన సంపెంగ పూవులా ఉందని చెప్పనా? ఏమని చెప్పను? చెప్పు ప్రియతమా...

హిమాలయ పర్వత శ్రేణులలో నునుపైన ఓ సుందరమైన హిమ పర్వతపు కొనలా ఉంది కదా నీ నాసిక. ముక్కు చూడు ముక్కందం చూడు అని చెప్పిన మహానుభావుడు ఎవరో కానీ నిన్ను చూసిన తరువాతే ఆ మాట అని ఉంటాడు. ఎందుకంటే ఇంత అందమైన నాసిక ఈ భూమండలంలో ఎవరికీ లేదు కదా. ఇంత అందమైన సోయగాలున్న నిన్ను పొందే అదృష్టం మాత్రం నాదే కదా ప్రియా..! 

నిండు పున్నమి జాబిల్లిని రెండు ముక్కలుగా చేసి నీ చెక్కిళ్ళగా తీర్చి దిద్దినట్లు ఉన్నాడు ఆ బ్రహ్మ. అందుకే వెన్నెల కాంతులతో పాటు హేమంతపు చల్లదనాన్ని కూడా ప్రసాదిస్తున్నాయి నునుపైన నీ చెక్కిళ్ళు. 

గులాబీలని చూర్ణం చేసి ఆ వచ్చిన లేపనాన్ని నీ చెక్కిళ్ళపై మర్ధన చేసాడేమో ఆ సృష్టి కర్త. ఎంత సొగసు... ఎన్ని అందాలు దాచుకున్నాయో కదా నునుపైన నీ చెక్కిళ్ళు. పసిడి కాంతులీనుతూ చామంతుల సోయగాలతో అలరిస్తున్నాయి. ఎర్రగా కందినట్లున్న నీ చెంపలు గులాబీల కాంతులని తమలో దాచుకున్నాయి. 

వెన్నెల కిరణాన్ని అమృత కలశం లో ముంచి వెండి ముద్దని హేమంతపు మంచు బిందువుల చల్లదనంతో రంగరించి గులాబీ రేకుల మృదుత్వాన్ని వాటి వర్ణంతోనే కలగలిపి అర్ధచంద్రాకారపు ముక్కలుగా కోసి వాటిని నీ నాసిక కింది భాగంలో అద్భుతమైన వంపుతో అతికించినట్లు ఉన్నాయి ప్రియా నీ అధరాలు.

నీ పెదవులని చూసి అవి సుమాలేమో అని భ్రమించి వెంచేస్తున్న అల్లరి తుమ్మెదలు అవి పువ్వులు కాదు నీ అధరాలు అని గ్రహించి తెల్లబోయి తాము వచ్చిన దారినే మరలిపోతున్నాయి.

నీ పెదవులపై పలికే భావంలోనే నా ప్రాణం నిక్షిప్తమై ఉంది. మృదు మధురమైన నీ అధర సుధలని గ్రోలాలని నీ పెదవుల సోయగాలని మీటాలని నా అధరాలు ఆశగా చూస్తున్నాయి. 

మధువులూరే నీ పెదవులపై నా పెదవులతో నీ అధరామృతాన్ని గ్రోలుతూ అమరత్వాన్ని పొందుదామని నా ఆశ. 

ఓ వెన్నెల కన్యా! ఘనరూపాన్ని పొందిన అమృతం నీ పెదవులుగా మారి ఉంటుంది. అందుకే నీ అధరాల్లో అనంతమై మధువులూరుతూ ఉన్నాయి. 

నీ 
...రేష్

Wednesday, 1 October 2014

వెన్నెల కుసుమం - 24 (ఇది ఎన్నడూ ముగియని ప్రణయ లేఖ)

హనీ...

ఏమని వర్ణించను నీ సోగకళ్ళ సోయగాలని...?  పేరుకి మాత్రం  కళ్ళే కానీ నిజానికి అవి...

కలల పుప్పొడిని నింపుకున్న కలువ రేకుల్లా ఉన్న వలపు వాకిళ్ళు
కృష్ణుని మేని వర్ణాన్ని కాటుకగా అంచులలో అద్దుకున్న వన్నెల పొదరిళ్ళు 
లోకంలో ఉన్న శాంతాన్నంతా పోత పోసినంత ప్రశాంతంగా వెన్నెల నడయాడే లోగిళ్ళు
ఉత్సాహం ఉవ్వెత్తున ఎగసి పడుతూ కులుకులాడే కిన్నెరసాని కిల కిలల పరవళ్ళు
కోడె వయసు కుర్రాడి నుండి మూడు కాళ్ళ ముదుసలిని కూడా కట్టివేసే సుతిమెత్తని సంకెళ్ళు
ప్రాణ సఖుని సడి కోసం నిదుర మరచి  విరహాగ్నితో రగులుతున్న నెగళ్లు
పరువమంతా పరచిన పడతుల వైపూ చూపు మరల్చనివ్వని మాయ లేళ్ళు
జాబిలిని  ప్రమిదలలో నింపి వెన్నెలలో స్నానమాడుతున్న సోయగాల సెలయేళ్ళు

నిజం చెప్పాలి అంటే నీ నయన సరాగాలని వర్ణించటం కవి కాళిదాసుకైనా చాలా కష్టం రా... నేను కాళిదాసు కంటే గొప్ప వాడిని ఐతే  కాదు కానీ నీ కను రెప్పల కౌగిలిలో కలలా చిక్కుకు పోవాలని తపన పడుతున్న  ప్రేమ పిపాసిని.

నీ కలల సుమాల దొంతరల పరిమళాలు ఆఘ్రాణించటానికి  ఆఘమేఘాల మీద వాలిపోవాలని పిస్తుంది స్వప్న కావ్యాలంటిన  నీ కళ్ళలో...

ప్రతి శబ్దాన్ని నిశ్శబ్దిస్తూ మౌనంలో తడుస్తున్న నీ కళ్ళని చూస్తూ కన్నీటికి అర్ధం తెలియని తడి అంటని నీ రెప్పల కుడ్యాల్లో కలగా నిరంతరం పయనిస్తూ ఉండాలని... నీ కన్నుల ఆవరణలే నా రూపానికి ఆట మైదానాలుగా మారిపోవాలని  ఆ కంటికి అంతులేని నవ్వుల కిరణాల ఉషస్సునై నేనక్కడే నిలిచిపోవాలని ఆ భగవంతుని కోరుతూ తపస్సు చెయ్యాలని అనిపిస్తుంది.

అందరూ పెదవులతో చెప్పే భాష్యాలన్నీ నీకైతే కళ్ళలోనే పలుకుతున్నాయ్... ఇక నయన కావ్యాలకి శ్రీకారం చుట్టవచ్చేమో మరి...


కన్నె ఆశలన్నీ కళ్ళ ప్రమిదల్లో ఆశా దీపాలుగా వెలుగుతూ కంటి పాపలు రెప్పలు దాచే ప్రణయ పత్రాల్లా పరిమళిస్తుంటే... కంటి రెప్పల చివర ఉన్న నూగారు వెంట్రుకలు కలలను చిత్రించే కుంచెలా అన్నట్లుగా అనిపిస్తూ రెప్పల వీణలు మోసే స్వర తంత్రుల్లా... అగుపిస్తూ....  తలచుకుంటుంటే  ఓహ్.... మనసంతా అలౌకికానందమే...

... రేష్