మానసం

అక్షర స్పర్శ

మానసం

భావ సంవేదనం

మానసం

మౌన భాష్యం

మానసం

వాక్య శిల్పం

మానసం

నిశ్శబ్దఘర్షణ

Thursday, 5 December 2013

నా బాల్యం


అమ్మ వడిలో వికసించిన మొగ్గలు మీరైతే 
కుప్ప తొట్టెలో కుసుమించిన పుష్పం నేను 

మీ ముద్దుచేష్టలతో మీవారు మురిసిపోతే 
ఏ తోడూ లేక బేల చూపులతో నేనవసి పోయా 

గోరుముద్దలు వద్దంటూ నువ్వు మారాము చేస్తుంటే 
ఆకలిబాధ తాళలేక వీధి పంపు నీళ్ళు తాగా 

బడి దారిలో పుస్తకాల సంచీ మీరు మోస్తుంటే 
బతుకు బడిలో మట్టి తట్టలు నేను మోసా


బామ్మ చెప్పే పేదరాసి పెద్దమ్మ కధలు మీరు వింటే 
బరువులు మోసి బొబ్బలెక్కిన అరచేతులని ఊదుకున్నా

తిరునాళ్ళకెళ్ళి రంగుల రాట్నం లో మీరు తిరిగితే 
సున్నం గానుగ చక్రం చుట్టూ నేను తిరిగా 

పిల్ల కాలువలో మీరు ఈతకొడుతున్నప్పుడు
పంటకాలువలో నేను ఏతమేసి నీరు తోడా

కోతికొమ్మచ్చి... కోలాటాలు మీరాడుతుంటే 
కొడవలి పట్టి కోతకోయనూ చేనుకెళ్లా 

మీ మధురస్మృతుల అందమైన బాల్యం మళ్ళీ మీక్కావాలి
జీవితంతో పోటీలో మీరు అలసిపోతున్నారు కాబట్టి 

అందమైన గతంలేని నా బాల్యమంటే నాకిష్టం 
జీవితం తో పోరాడటం నాకు నేర్పింది కాబట్టి...

Tuesday, 3 December 2013

నా హృదయపు దారుల్లో



నడచి నడచి చూడు 
నా హృదయపు దారుల్లో
దారంతా నీ తలపుల చిత్తరువులే 

తరచి తరచి చూడు 
నా కనుపాపల అద్దాల్లో 
ఎప్పుడూ కనిపించేది నీరూపమే 

తడిమి తడిమి చూడు
నా మది భాండాగారంలో 
నీ జ్ఞాపకాల సువర్ణ నిధులే 

తడచి తడచి చూడు 
నా ఊహల సెలయేటిలో 
నీ నవ్వుల గలగలలే 

మనసు రెప్పలు తెరచి చూడు 
నా హృదయ రాగాల్లో
నీ నామమే ధ్వనిస్తుంది 

                                                                 ... సురేష్ రావి

Saturday, 30 November 2013

నా నేను...

నాది కాని మనస్తత్వమేదో అందరూ నాలో చూస్తుంటే
నేనో అద్దం లా మారిపోయానేమో అనిపిస్తుంది
నన్ను కదా నాలో చూడాల్సింది 
మరి మిమ్మల్ని చూసుకుంటారెందుకు
ఎవరి కళ్ళకి వారి మనసులా నే కనిపిస్తుంటే
నేనేంటో ఎవరికీ చెప్పుకోవాలి?

నా కోపం నా బాధ నా సంతోషం నా ఆనందం
అన్నీ మీవే అవును అన్నీ మీవే
నా ప్రతి చర్యా మీకు ప్రతిచర్యే
మీ కోపమే నా కోపమయ్యింది
మీ నవ్వే నా నవ్వు అయ్యింది
మీ సంతోషం నా సంతోషమయ్యింది

మీ ఊహలు నావిలా మీకనిపిస్తుంటే
నాక్కనిపించని అజ్ఞాతపు నీడ
నాలో ఉందేమో అని తరచి తరచి చూస్తూ
ఎక్కడ నేను మీ నీడగా మారిపోతానో
నాలో నుండి నేను మాయమవుతానేమో
అన్న ఓ భ్రమ నాలో కదలాడుతుంది

అందుకే ఈ తపన
ఈ లోకానికి నేను తెలియాలని
నన్ను నాలా ఆవిష్కరించుకోవాలని ఉంది
నేనెప్పుడూ నాలానే ఉంటున్నా
నన్ను నన్ను గా తెలుసుకోవాలంటే
నీ మనసో తెల్లకాగితం అవ్వాలి

Tuesday, 26 November 2013

నీ స్నేహం

ప్రభాతపు పలకరింపులో పెదవి మీది చిరునవ్వులో
ఏకాంతపు మౌనంలో నిశీధి నిశ్శబ్దం లో
కంటిచుక్కని జార నివ్వని చేతి స్పర్శలో
తప్పొప్పుల ఎంపికల మందలింపులో

కలలారని కనుపాపపై చిత్తరువై
మౌనాన్ని చదవగలిగే మది భాషవై
ఓటమి బాధలో ఊరడింపువై
విజయపు ఆనందం లో మృదుస్పర్శవై

క్షణ క్షణమూ నా పరవశానివై
గమ్యం చూపే మార్గానివై
నా ప్రతి అడుగులోని సాహసానివై
భయమంటే తెలియని నా ధైర్యానివై

ఊహవై  నా  ఊపిరివై శ్వాస వై  నా సర్వం నువ్వై
అనుక్షణం నా తోడుగా నీడగా  ఉన్న నీ పేరు స్నేహమేగా?

Sunday, 15 September 2013

వెన్నెల కుసుమం - 9

పున్నమి వెన్నెల రోజున ... పర్వత సానువుల నుండి మలయ మారుత పవనాలు మనని తాకుతుండగా పచ్చటి అడవి సీమలలో సెలయేటి గలగలల మధ్య నీవు నేను లతల్లా అల్లుకు పోతుండగా చూసినే చందమామ సిగ్గుపడి మబ్బుచాటుకి తప్పుకుని మిణుకు మిణుకు మంటున్న నక్షత్రాల చెంతన చేరి సరాగాలడుతుంటే ఆ నక్షత్రాలు కృతజ్ఞతా భావంతో మనమీద అమృత కిరణాలని ప్రసరిస్తుంటే ఆ సమయం లో ఆ సెలయేటి సవ్వడుల మధ్య నేవు నేను ఒక్కటిగా కలసిపోదాం.
వెన్నెలల కాంతులీనే నీ చెక్కిలి మీద చిరుముద్దు ఇవ్వాలని ఉంది. నీ కళ్ళల్లో కళ్ళుంచి కళ్ళతోనే మాటలు చెప్పాలని ఉంది. నీ ఆధర సుధలని నా ఆధరాలతో గ్రోలాలని ఉంది. ఏమిటో నా మనసున దాగిన భావనకు రూపం వచ్చీ రాక మునుపే నీ ముందుకి రావాలనిపిస్తుంది.
ప్రియా నీవులేని నా జీవితం వెన్నెల లేని పున్నమి. నీవు లేని తలపులు నన్ను బంధించిన గది తలుపులు. నీవు వలదన్న నా వలపు వల్లకాడే...
నా తలపుల్లో ఊహల్లో అనునిత్యం నీవే ఉండాలి. నీవు లేని  నా బ్రతుకు సారధి లేని రధం. నా జీవితాన నీ పాదం మోపి నిండు పున్నమి రేయిలా...  వెన్నెల విరబూసిన జాబిల్లిలా... స్వేచ్చా వీచికలని ఎగరవేసే కపోతం లా... ఒక స్వర్గం లా మార్చుతావని నా ఆశ.
విరబూసిన గులాబీ లాంటి నీ సోయగం నా కలల్లోన కవ్విస్తుంది. నాలోని చిలిపి ఊహలని కవ్విస్తే నీ పరువానికే ప్రమాదం ప్రియా...
నీ అందం సుకుమారం
నీ చూపు సుమనోహరం
నీ మోము నవరసభరితం
నీ స్వరం సంగీతమయం
నీ చెక్కిలి అమృతకలశం
నీ నడకే నాట్య భరితం
నీ క్రీగంటి చూపుల జలతారులోన నా మనసున విరిసే ప్రేమబంధం. నా ఎదురుగా నీవుంటే తెలియదు నాకు కాలం
నా తీయటి కోరిక నీవు
నా మనసున పలికే సరాగం నీవు
నా హృదయ కోవెల పీఠం నీవు
నా కలం జాలువారుస్తున్న ప్రతిఅక్షరం నీవే

నా హృదయ పీఠిక నలంకరించిన పతాకాన్ని రెపరెపలాడించే ప్రేమగాలి తిమ్మెరవు నీవు.

Thursday, 5 September 2013

నేతి నైవేద్యాలు

దేవుడున్నాడనేది నిజం అని ఆస్తికుల నమ్మకం
దేవుడులేడనేది నిజం అనేది నాస్తికుల నమ్మకం 
ఉన్నాడన్న నమ్మకమే భూషణమై 
గుళ్ళో భోషాణాలు నింపేవారు ఆస్తికులు
లేడన్న నమ్మకమే పునాదిగా 
రుజువు చూపితే కోట్లు ఇస్తామనేది నాస్తికులు

రాతి బొమ్మలకి రంగురాళ్ళ ఉంగరాలు 
నిశ్చల విగ్రహాలకి నేతి నైవేద్యాలు 
భావజాలపు నమ్మకాలకి జేజేలట
రుజువు చూపితే చాలట నోట్లకట్టలేనట

మనిషి ఉన్నాడనేది జగమెరిగిన సత్యం
మరి మనిషికి మనిషి ఉన్నాడన్నది నిజమా?
జగంలో ఓ వంతు జనం ఎండిన డొక్కలతో
మరో వంతు జనం అర్ధాకలితో ఉంటున్నారనేది
అందరికీ తెలిసిన ఎవరూ కాదన లేని నిజం

రంగురాళ్ళ ఉంగరాల అవసరం లేదు
తిన్నా అరగని ఆ నేతి నైవేద్యాలు వారికొద్దు
మనఃశాంతి పోగొట్టే నోట్ల కట్టలసలే వద్దు
నోట్లో కి నాలుగు వేళ్ళు వెళ్ళే సాయమే ముద్దు

Tuesday, 27 August 2013

ఎచ్చట చూసినా నీవే

చందమామ చందనాలు పంచుతున్న వేళలో
తొలి వెన్నెల కిరణం నా హృదయం చేరెనే
మల్లె మొగ్గ మరువపు రెమ్మ జతకట్టిన వేళలో
తొలి పరిమళం  నా మనసుకు తాకెనే

నా కన్నుల కాంతుల్లో తొలి వెలుగు నీవులే
నా ఆశల పందిరిలో తోలి అడుగు నీదిలే
నా ఆధరాల దరహాసం తుదికంటా నీవేలే
నా హృదయాన మధుమాసం నీ తోడుగానే
నా ఎదలోని మంత్రం నీ నామధ్యానం
నా దరిరారు ఎవరూ నీ సన్నిధి లోన
నిడురన్నది నను చేరనంటున్నది
రెప్పవాల్చితే నీ రూపు కరుగుతుందని
మరచి పోయానులే నాకంటూ ఓ  మనసుందని
తెలుసుకున్నానులే అది నీకు జతగా చేరిందని

నా భావనలో నీవు నేను ఒకటై అంబర వీధిలో తేలియాడగా
నా తలపులలో నీ రూపే  నిండి తొలిప్రేమనే జనియింపగా
కలలో నైనా ఎడబాటెరుగక  నిన్ను తలుస్తూ
నా మనసుతో  నీ ఊహలే  ఊసులాడుతుండగా
నా వడిలో నీ వలపులనే బంధించగా
ఉదయం మొదలు సాయం సంధ్య వరకూ

ఎచ్చట చూసినా నీవే ఇంకేవీ కానరావే

Monday, 26 August 2013

ఉంటా తుదికంటా నీ ఊపిరిగా

ఎదలో పలికే అనురాగమా
మదిలో విరిసే అనుబంధమా
హృదయ వీణనే మీటిన సంగీతమా
ప్రేమయే గీతమై పలికిన ప్రాణమా

నీ సిగలో పువ్వును నేనై
నీ నుదుటన కుంకుమ నేనై
నీ ముక్కుకు పుడకను నేనై
నీ చెవి లోలాకులు నేనై
ఎప్పుడూ నీతో ఉండనా
నా ప్రాణం నీదై నిలుపనా
నీ పెదవుల భావము నేనై
నీ చెక్కిలి కాంతిని నేనై
నీ కంఠ హారము నేనై
నీ మందహాసపు మత్తును నేనై
ఎప్పుడూ నీ మోమున నిలువనా
నీ శ్వాసగా నేనే ఉండనా

నే చేతికి గాజులు నేనై
నీ కాలికి అందేను నేనై
నీ పాదపు ధూళిని నేనై
నీ తనువూ తపనను నేనై
క్షణక్షణమూ నీవై ఉండనా
కలకాలం నీ గుండెల్లో కొలువుండనా
నీ హృదయపు తంత్రిని నేనై
నీ మది పాటకు పల్లవి నేనై
నీ ఎద గూటిలో స్వరమును నేనై
నీ గజ్జెల సవ్వడి నేనై
ఉంటా తుదికంటా నీ ఊపిరిగా 

Friday, 23 August 2013

ప్రేమ గీతిక

ఓ ప్రియతమా నా ప్రాణమా
చిరుసిగ్గులా సింగారమా 
వరూధినీ వయ్యారమా 
మల్లెల మాలలోని మరువమా
ఎద ఆశల శృంగారమా
మది నవ్వుల మకరందమా

ఆలకింపుమా చెలీ నా ప్రేమ సందేశం
వినిపించనా సఖీ నా ప్రేమ సంగీతం
నీ కోసం తపించే నన్ను కాదనవని
నే రాసా మన కోసం ప్రేమ స్తోత్రం
అది కావాలి మన జీవితాల్లో సుప్రభాతము
కాబోయే ప్రేమికులకి కావాలి మన ప్రేమ ఆదర్శము
ఏనాడు రానివ్వను మన ప్రేమకు అపజయం
రాబోయే కాలంలో మన కధే ఓ ప్రేమ గ్రంధం
చరిత గా చెపుతారు మన ప్రేమకావ్యం
ఎడబాటు లేకుండా వేస్తున్నా నీకు ప్రేమ బంధం

ఎన్నెన్ని జన్మాలకైనా నీవు నా దానివే కావాలని
జన్మ జన్మాలలో నీవు నేను తోడూ నీడగా ఉండాలని
కలలెన్నో కంటున్నా ఇది కధ కాదని చెపుతున్నా
తారకలే దిగివచ్చినా మన జంట విడరాదని
అప్సర లే వరించినా నా హృది నిండిన రూపం నీదని
వేలమార్లు చెపుతున్నా... నా ఊపిరి నీవేనంటున్నా
మనసైనా నీ కోసం నా ప్రాణమైన అర్పిస్తా
సొగసైన నీ జతగా శాశ్వతంగా నేనుంటా
నిను తలుస్తూ నే రాస్తున్నా ఈ ప్రేమ గీతిక
అది కావాలి మన జీవితాల్లో ప్రణయ దీపిక 

Thursday, 22 August 2013

నేను మనిషి గా మారితే?

నేనునా కుటుంబంనా స్నేహితులునా చుట్టాలు నా కులం నా జాతి నా మతంనా భాష నా వీధినా ఊరునా మండలం నా తాలూకానా జిల్లానా ప్రాంతంనా రాష్ట్రం 

ఇవన్నీ దాటాకే వస్తుంది కదా మనలో... ‘నా దేశం’ అనే భావన. 


నా దేశం అన్న భావన నే జాతీయ వాదం అంటారే... అలాంటి జాతీయ భావం రావటానికి మనం ఇన్ని ‘నా’ లను దాటాల్సి వస్తుంది కదా... అసలు వీటన్నిటికన్నా ముందు నేను ‘మనిషిని’ అన్న విషయం ఎందుకు మర్చిపోతున్నాం? ఎన్ని జాతీయ వాదాలు ఒక్క మానవతా వాది ముందు నిలబడ గలవు?


ప్రతి వాడు పక్క వాడి నుండి ప్రమాదం పొంచి ఉందనుకునే అంత ప్రమాదకరమైన పరిస్తితుల్లో, తన నీడనే తను నమ్మ లేక శత్రువేమో అనుకునేంత కల్లోలం లో ప్రపంచం నిండి పోయి ఉంది. 



అసలు మనిషిని మనిషిగా చూసే మానవతావాదం ఈ విశ్వమంతా వ్యాపిస్తే ఈ ప్రాంతీయవాదాలు, జాతీయ వాదాలు నిలబడగలవా?

Sunday, 18 August 2013

అసమర్ధుని ప్రేమ లేఖలు - 3

ప్రియా...


ఊహలకి రూపం లేదు. అదే ఉంటే ఈ భువి పై వెలసిన ప్రేమ దేవతవి నీవే అయి ఉండేదానివి. తలపులకి మరణం లేదు. తలపులకి మరణం ఉండి ఉంటే నీ తలపులు లేని క్షణాన నేను జీవించి వ్యర్ధం. 

నీ సన్నిధిన స్నేహితుడినై తిరుగాడిన గతమంతా నేడు స్వగతమై అనుక్షణం పలకరిస్తూ ఉంది. స్నేహితుడు స్థాయి నుండి సహచరుడు స్థాయికి ఎదగలేని నా అసమర్ధతను చూసి నన్ను నేనే కించ పరచుకుంటున్నాను.

నీ సాన్నిహిత్యం లోని నా గతమంతా పున్నమి వెలుగే. నీవు లేని నా బతుకంతా అంధకార బంధురమే. ఈ అంధకారం పోవాలంటే మరో జన్మ లోనే సాధ్యం కదా... దాని కోసం నా ఊపిరి ఆగిపోవాలి. మరుజన్మలో నైనా నా ప్రేమని వెల్లడించగలిగే ధైర్యం నాకు కలగాలి. అదే కదా నా ఆశ నా శ్వాస. 


Friday, 16 August 2013

సందె చుక్క వెలిగే వేళలో

చిట్టి బిందె చంకన పెట్టి
మూరెడు మల్లెలు తల్లో చుట్టి
కాలి అందెలు సవ్వడి చేయగా
వెన్నెల ఝామున వెండి బొమ్మలా ఏటి కెలుతుంటే
గుప్పెడు మనసున వలపులు రేగి
గుండెల్లో... నా గుండెల్లో మోగాయి కళ్యాణ రాగాలు
కాబోయే... కాబోయే మా పెళ్ళికవి సన్నాయి మేళాలు

పండువెన్నెల వెలుగుల్లో వెండి బొమ్మ తన రూపం
ప్రేమకాంతి చిగురించే ప్రణయ దీపమే తన నయనం
కోనసీమ గుండెల్లో గోదారి పరవళ్ళు తన కురులు
అరవిరసిన మల్లియలే తన నవ్వుల సిరులు
సందె చుక్క వెలిగే వేళలో దివ్యరాగం తానులే

ఉదయించే ప్రతికిరణం తనకోసమే వెదికేను
ఆ నీలాకాశం లో నిండుగ జాబిలి తానేలే
ఆ తళుకుల తారకలే తన చెలికత్తెలులే
దాచాడు ఆ బ్రహ్మ పసిడి నిక్షేపాలు తన చెక్కిళ్ళలోనే

తన కంటి నీరు నా గుండె కార్చు
తన చిరునవ్వుతోనే నా మనసున వెలుగు
నా కంటిపాపల్లోని తన రూపం
నాలోని ప్రేమకి రక్షణ కవచం
చీకటే దరి చేరదు నా తోడు తానుండగా
జాబిలికన్నా చల్లనిది తన వడి
మమతలు నిండిన చక్కని గుడి తన హృది
రెప్పపాటు క్షణమైనా తానులేక నాకు బతుకు లేదులే
చిన్ననాటి కలలో కూడా నా రాణి తానేలే
క్షణమైనా ఆగని నా హృదయానికి ఊపిరి నాలోని తన రూపమే 

Thursday, 15 August 2013

చెలి జ్ఞాపకం

ఏ మనసు నన్ను తలచిందో ఏమో
నా హృదయం పొలమారి పోతుంది
చెలి జ్ఞాపకం నా మదిని కమ్మిందో లేదో
నిదురన్నది నా దరి రాకున్నది
ఏమైందో ఏమో నా మదిలోన
తన తలపులతోనే తెల్లవారిపోతున్నది
మౌనమే తన భాషగా  ప్రేమయే తన  బాసగా
ముద్ర వేసింది నా హృదిలో

చిన్న నాటి ఆటల్లోన నా జంట తానని
మరపురాక ముందే మరులుగొంది నా మది
అపుడాడిన దాగుడు మూతలు మరువలేదో ఏమో
తన చిరునామా చెప్పక కలల్లోనే కవ్విస్తుంది
కనులు రెండూ నిదుర మరచి
వెదకుతున్నాయి తనకోసమే
నా చెలి జాడెక్కడో
ఇంతవరకూ ఈ జాగేమిటో

లేతవయసులో ఏటి వడ్డున కట్టిన
ఇసుకమేడలోన దాగిఉందా?
చిన్నప్పుడు చందమామలో  మేము చదివిన 
జానపదగాధల్లోని అదృశ్య రూపం తనకు ఉందా?
తొక్కుడు బిళ్ళ ఆడపిల్లల ఆట
నీకెందుకురా మాతో జత
అంటూ నన్ను ఆటపట్టించిన నేస్తాల
చిరునవ్వులలో తాను ఒదిగి పోయిందా?

Monday, 12 August 2013

వెన్నెల కుసుమం - 8

పిడికితంత నా హృదయం అంతా నిండి పోయిన నీ మీద ప్రేమని విశాలమైన ప్రేమ మందిరం లో ఎటు చూసినా మన ప్రేమ చిహ్నమే కనిపించే లాంటి అద్దాల గదిలో  ఎవ్వరూ తాకలేకుండా ఉండే పంజరం లోని చిలకలా కాకుండా కళ్యాణ వీణని మోగించే రెక్కలు వచ్చిన విహంగం లా స్వేచ్చగా ఉంచి దానికి రక్షణ గా పిల్లగాలి తెమ్మెరలనూ, గులాబీ రేకులని మరియు చందన సుకుమార లేపనాలని ఉంచి తరతరాలకూ మాయకుండా చెయ్యాలని ఉంది.

భవిష్యత్తరాల వారు ఈ అపురూపమైన ప్రేమ మందిరాన్ని గురించిన విశేషాలని ప్రేమికుల పాఠ్యాంశాల్లో చదువుకుని మన ప్రేమని ఒక అపురూపమైన ప్రేమ కధగా భావించి విఫలమైన ప్రేమ కధల సరసన కాకుండా విజయవంతమైన ప్రేమ కధా సంపుటాలలో మొదటి సంపుటి గా మన కధనే  ముద్రిస్తే... ఓహ్... ఆ ఆలోచనే అద్భుతం కదూ...

మాయదారి మనస్సు కదా... దానికేం దాని పాటి కది ఎన్నెన్నో కలలు  కంటూ ఉంటుంది.  అవన్నీ నిజం గా తీరినప్పుడు కలిగే ఆనందం నిజం గా అనిర్వచనీయం కదూ...

ఓ ప్రియా... సఖీ... చెలీ... హనీ... పిలుపేదైతేనేమి? నీ సడి చెయ్యని తలపులని నే తలచలేను. నీవు లేని వలపులు వల్లకాడే కదా నా మదికి? నీ ఊహలలోనే  తేలియాడే నా  ప్రతి క్షణం  నీకే అంకితం.

ఓ సఖీ... నిన్ను గురించిన ఊహల్లో ఉయ్యాల లూగుతూ అనుక్షణం నీతో నే ఉండాలని ఉంది. నీ కన్నా నాకు దగ్గర వారెవరున్నారు ప్రియా? నీ ప్రమేయం లేని నా జీవిత గమనాన్ని ఊహించ గలగటం నా మనసుకి సాధ్యమా?

ఎవరూ తోడులేక ఒంటరినై చీకటి గుయ్యారం లో తిరుగాడే నాకు నీ నయనాల కాంతుల వెలుగులలో  కనిపించిన మార్గం సప్త రధారూడుడై తిరుగాడే ఆ సూర్య భగవానుడి కిరణాల వెలుగుల లో నైనా కనిపిస్తుందా?

Friday, 9 August 2013

నా కళ్ళ లోగిళ్ళలో నిలిచింది నీ రూపు సంక్రాంతి ముగ్గులా...

         నా కళ్ళ లోగిళ్ళలో నిలిచింది నీ రూపు సంక్రాంతి ముగ్గులా
         నీ గుండె వాకిళ్ళలో పరచాను నా ప్రేమ పూల పాన్పులా
         నా ఎదలో నీ రూపం చేసింది తొలి సంతకం 
         ఇక ఏ జన్మకు చెరగని ప్రేమకు అది శ్రీకారం               

         నిన్నా లేదు మొన్నా లేదు నా గుండెలో ఈ అలజడి
         అంతకు ముందు ఎపుడూ లేదు నాలో ఈ ప్రేమ సవ్వడి
         కలనైనా ఎరుగనే ఇంతటి అందం ఇలనుందని
         ఏ క్షణాన చూశానో నిన్ను, క్షణమాగక నా మనసు నిన్ను చేరెనే
         తొలిచూపుతోనే వలచానో ఏమో, నీ తలపులతో నా మది నిండెలే
         నా కనులకు లేదే విశ్రాంతి నీ కలల తాకిడితో
         అలుపెరుగని నా మనసంతా నీ ఊహల ఉరవడియే
         ఏ వరములు పొందినానో నాకై నీవొచ్చినావు.
         ఏమి పుణ్యం చేసినానో నీ ప్రేమ నాకిచ్చినావు
         మండిపోయే నా హృదయంలో వెన్నెల పీఠం వేశావే
         కలలో ఇలలో ఎన్నడు చూడని సౌందర్యం 
        నా కన్నుల ముందర నింపావే                               

         కాళిదాసు ఊహల్లో, రవివర్మ కుంచెలో ఎనలేని అందం చూసి
         ఇంతటి సౌందర్యం ఇల లేదని ఇక రాదని అనుకున్నా
         కనులముందు నిన్ను చూసి కళ్ళు రెండు తేలవేసి
         నా అభిప్రాయం మార్చుకున్నా, ఈ అద్భుతం తిలకిస్తున్నా
         బ్రహ్మకే మరుపొచ్చిందేమో లేకుంటే భువిపైకి నిన్ను పంపుతాడా
         దేవేంద్రుడే చూసి వుంటే నీకోసం కుటిలయుక్తులు పన్నడా
         త్రేతాయుగమున నీవు పుట్టివుంటే శ్రీరాముడే నీ పతిదాసుడు అయ్యేనేమో
         ద్వాపరయుగమున నీవుండివుంటే శ్రీకృష్ణుడు రాధాకృష్ణుడయ్యేవాడా
         మన్మధుడే నిను చూసి ఉంటే రతి తలపులు తలచేవాడా
         ఏమి మాయ చేసినావో నా సర్వం నీవైనావు     

Thursday, 8 August 2013

హృదయ ఆలయం

నా హృదయాన నిర్మించానో ఆలయం
అందులో ప్రతిష్ఠించా నీ రూపం
ఇక నీవు నన్ను వీడి పోకుండా      

నా హృదయాన్ని చీల్చి చూస్తే తెలుస్తోంది నీకు నా మనసు
నీ నామ ధ్యానమే నా మనసంతా 
నా ఊహల్లో నే రాజు నీవు రాణివై గగనమంతా విహరించగా
మదినిడా నీ తలపులే తారాడగా
ఎద అంతా నీ రూపమే నిండి పోగా 
నా వలపుల రధసారధి నీవే 
నా తలపుల ప్రియనెచ్చెలి నీవే 
నా కంటి దీపం నీవైన వేళ 
చిగురంత మైకం కమ్మింది ఎదలో
నా చిన్ని హృదయం నీదైన వేళ 
ఓ మౌనరాగం పుట్టింది నాలో                          

గాలి నిన్ను తాకిందా నే కలవరపడతాను
నీవు నన్ను కాదంటే ఈ బ్రతుకే వద్దంటాను 
ఏడేడు జన్మల్లో నే నిన్నారాధిస్తాను 
కష్ట సుఖాలలో నీ తోడుగా నేనుంటా   
ఆకాశ హర్మ్యాన నీవుంటే 
భూమాత వడిలోన నేనుంటిని
కలువబాల చంద్రునికై ఎదురు చూస్తున్నట్లు 
నా జీవితంలో నీ రాకకై నేనెదురు చూస్తున్నాను  

Wednesday, 7 August 2013

గెలుపు

ఆహ్వానించు ఆహ్వానించు గెలుపైనా ఓటమైనా
పరిశ్రమించు పరాక్రమించి చావైనా బ్రతుకైనా
క్షణపు ఓటమే మరు క్షణపు గెలుపేమో
నిమిషపు గెలుపే జీవితాన మలుపేమో

ఓటమి గెలుపులతో అదృష్టం దోబూచులాట
తరువాత ఏమిటని మనసు ఊగిసలాట 
ఓటమైతే క్రుంగిపోకు తుది వరకు పోరాడు
గెలుపైతే పొంగిపోకు మరో గెలుపుకి అడుగులిడు
ఎందుకురా ప్రతి క్షణం ఓటమి భయం
అనుక్షణం భయమైతే బ్రతుకే భారం
నీకుంటే స్థైర్యం నీదేలే ప్రతి విజయం
లేదంటే ధైర్యం గెలుపన్నది దూరం

జననం కన్నా గొప్ప వరమా గెలుపు
మరణం కన్నా భయంకరమా ఓటమి
ఓటమి అయితే అన్న భయమే ఇక వృధా
గెలుపైనా ఓటమైనా ఎందుకు నీకు వ్యధ

గెలుపే పరమైతే ప్రతిక్షణం దరహాసం
ఓటమే లేకుంటే తెలిసేనా గెలుపు సుఖం
ఓటమికి ఓటమి తప్పదులే నీవెంటే ఇక విజయం
ఉన్నదా మరి ఆఖరి గెలుపు కన్నా సంబరం

Tuesday, 23 July 2013

వెన్నెల కుసుమం - 7

పూల లోని కమ్మదనం, తేనెలోని తియ్యదనం కలబోసుకుని కృష్ణవేణిలా గలగల లాడుతూ గోదావరమ్మ లా పరువళ్ళు తొక్కుతూ ఉన్న సౌందర్యం నీది.
కస్తూరికి పరిమళం నీవేనేమో... చందనాది పరిమళాలు నిన్ను తాకి మురిసేనేమో. పిల్ల గాలి తిమ్మెరలు, తొలకరి చిరుజల్లులు నిన్ను తాకి పరవశిస్తాయేమో.

నీ పరిచయం ఒక పరిమళం
నీ కొనచూపే ఒక పరవశం
నీ ప్రతిచర్యా సుమనోహరం
నీ చిరునవ్వే చిరుకుసుమం
నా ప్రతిక్షణం నీ కంకితం
నా ఊహలే నీకు ఉయ్యాల
నా తలపులే నీకు జంపాల
నా హృదయమే నీకు నీరాజనం
నీ పరిచయం ఒక పులకింత
నీ సాన్నిహిత్యం ఒక సుమనోహరం
నీ తలపే తృళ్ళింత
నీ ధ్యాసే ధ్యానమిపుడు
నీ ఊహే ఊరడింపు


నా ఎద లోయల్లోని మది తలపులని తెరచుకుని వెలుపలికి వచ్చిన  వెలుగు...  నా హృది లో నిండిన నీ రూపుని చూసి పులకించి, ఇక అంతకన్నా వెలుపలికి వెళ్ళటం ఇష్టం లేక మనసుపొరల్లో ఎదో ఒక చోట నిండి ప్రతిక్షణం నిన్నే చూస్తూ పవిత్రమైన నవనీతమై నా ఎదలోన పారిజాతమై నిలిచిన ఆ వెలుగుని పంచిన రూపం నీది. 

Wednesday, 1 May 2013

వెన్నెల కుసుమం - 6


ప్రాణానికి ప్రాణమా... నీ ప్రేమ స్పర్శ నా హృదయమంతా ఉందనే జ్ఞానంతో నా మనసుని ఎల్లప్పుడూ నీ ధ్యానం లోనే ఉంచేస్తున్నాను.
నా మనసున ప్రేమనే దీపాన్ని వెలిగించిన రూపం నీదని తెలిసి నీ పీఠం నా హృదయం లోనే  అని ఎరిగి ప్రతి ఊహలోనూ నీ ఊసుల్లోనే తేలియాడుతున్నాను.
ఒక జంటలో ప్రేమ అనేది ఏ ఒక్క మది లోనే  కలిగిన అనుభవమై మరో మనసు కి అది స్నేహమనే భావన అయితే ప్రేమ నింపుకున్న మనసుకి ఎంత కష్టం. జీవితాన అంతకన్నా నరకం అనేది ఆ మది మరి చూస్తుందా?
ప్రేమ అనేది ఒక అధ్బుతమైన  కావ్యం. ఏ కావ్యం లో అయినా ప్రతి పాత్రా రాణిస్తేనే అది మనసుల్ని కట్టి పడేస్తుంది. ప్రేమ కావ్యం అయినా అంతే... ఈ కావ్యం లో ఉండే రెండు పాత్రలూ  కూడా ఒకదాని కోసం ఒకటి ఉంటేనే దానికి జవ జీవాలు.
కల్లలు కాకూడదనుకునే కలల్లోకి వచ్చి నువ్వు కవ్విస్తుంటే నాకు కళ్ళు తెరవాలని అనిపించటం లేదు. కళ్ళు తెరిస్తే కల చెడి పోతుందనే భయం కదా మరి!
ప్రియా...
నీవు నన్ను కాదన్నా.. నీకేమైనా జరిగినా తట్టుకోలేక పిచ్చివాడిని అయిపోతానేమో... నీ ప్రేమ కోసం ప్రేమ పిచ్చివాడిగా ఇప్పటికే మారాను. నువ్వు నన్ను కాదంటే నిజం గా పిచ్చివాడిని అయిపోతానేమో...
నీవు నన్ను కాదనే ఊహని కూడా నా ఊహల్లోకి రానివ్వను. ప్రియ సన్నిధిని కోరేవానికి ప్రేమని మించిన ప్రాణమున్నదా? ప్రేమే దైవమని విశ్వసించే వారికి సఖిని మించిన తోడూ ఉన్నదా?
చెలి మోమున చిరునవ్వే కదా చెలికాని ఆనందం...
చిరుప్రాయం సిగ్గుపడి మొగ్గ తొడిగినప్పుడు నిన్ను చూసాను. మలిప్రాయం మొగ్గవిచ్చి మందారం అయినప్పుడు నిన్ను వలచాను.
నీమీద నా ప్రేమను గురించి రాస్తే ఒక కావ్యం పుడుతుంది. నా ప్రేమను పాటగా మార్చి పాడితే ఒక యుగ కాలం కూడా చాలదేమో...
నీమీద నా ప్రేమని కావ్యం గా మలచినా కమనీయం గా పాడినా నీవు నన్ను వలచి నా వడిలో  ఒదిగిన రోజున పొందేదే కదా ఆనందం అంటే...
నీ ఊహలతో... నిన్ను గురించిన తలపులతో నా ప్రతీక్షణం గడుస్తూ ఉంది. ప్రేమ ప్రకోపిస్తే కవిత్వం పుడుతుందేమో అనిపిస్తూ ఉంది ప్రియా...
నిన్ను గురించిన ఊహలు వచ్చినప్పుడు నా కష్టాలూ కన్నీళ్ళూ ఏమవుతాయో...నేను మనశ్శాంతిగా ఉండాలంటే నిన్ను తలచుకుంటే చాలు ప్రియతమా...
అందరాని అందాన్ని అందుకోవాలని నేనెంత ఆశపడుతున్నానో ప్రియతమా... కానీ ఆ అందం కేవలం భౌతికమైన అందం కాదు. అంతసౌందర్యాన్ని  మించిన అందం ఏముంటుంది. నీలో ఉన్న ఆ అంతసౌందర్యాన్ని ఆరాధిస్తూ ఉన్నాను. కానీ ఆ  అందం నా కోసం ఆరాటపడే క్షణం వస్తే నా సంబరం ఆ అంబరాన్ని తాకదా?
నీ ఊహలతోనే నాలో కలుగుతుంది ప్రేమోదయం
నీ తలపులతోనే నా ఊపిరి నిలుస్తుంది.

పదే పదే నిన్ను చూసి పరవశించే నా పరువం
ప్రియా ప్రియా అని నీకోసం పలవరించే నా హృదయం
సఖీ సఖీ సదా నీవాడినే అని పలికే నా మనస్సు
చెలీ చెలీ నీ ఆనందం కోసం నేను చేస్తా ప్రేమ తపస్సు

అది ఏమి వింతయో నీ నవ్వు చూడగానే కాలపురుషుడే  ఒక్క క్షణం  స్తంభించెను. ఇది ఎంత చిత్రం కాకుంటే నీ అందం చూడగానే  తన అందం మీద సందేహం వచ్చి ఆ చందమామే  సిగ్గుపడి మబ్బుతెరల చాటుకి పారిపోయెను. 

Tuesday, 5 March 2013

వెన్నెల కుసుమం - 5


సాగర మధ్యంలో అరవిరిసిన ప్రకృతి అందాలు చిందే అందాల దీవిలో నీవు నేను జంటగా ఆకుల్లో ఆకులమై, తీగల్లో తీగలమై ఒక్కటవ్వాలనీ సెలయేటి గలగలల్లో మన ప్రేమ సవ్వడి కలసిఫోవాలనీ, లేడి కూనలూ... కుందేటి పిల్లల మధ్య మనమిద్దరం దాగుడు మూతలాడాలనీ... ఎన్నో... ఎన్నెన్నో కోరికలు.

ప్రతిరోజు ఒక కల... అదేమిటో తెలుసా...

పసిడి పల్లకిని మోయుచున్న బోయీలు, ఆ పల్లకిలో బంగారు జలతారు పరదాల మాటున ఓ అపూర్వ లావణ్య సౌందర్యరాశి, దేవలోకం నుండి దిగి భువికి ఏతెంచిన దేవకన్యలా... ఇంద్ర సభలో నర్తిస్తున్న అప్సరాంగనలా... గంధర్వ రాజుపై అలిగి భూమికి దిగివచ్చిన గంధర్వ బాలలా... యక్షిణీ కన్యలా ఓ ముగ్ధ మనోహర సౌందర్య రాశి ఈ దీనుణ్ణి చూసి చల్లగా... మనోహరంగా నవ్వింది. కొంటెగా కన్ను గీటింది. 

ఎవరబ్బా ఈ అపురూప లావణ్య సౌందర్య రాశి అని ఆత్రంగా జలతారు పరదాలను  అడ్డుతీసి చూశాను. ఆమె ఎవరో తెలుసా? రోజూ కలలో కొచ్చి నన్ను కవ్విస్తున్న ఆ కన్యకా మణి... నా ఊహలలో ఊయలూగుతున్న నా ఊహా ఊర్వశి వైన నీవే...
 అవును నిజం గా నీవే ఆ పల్లకిలోని అప్పూర్వ సౌందర్య రాశివి.

రోజూ ఉదయాన్నే తుషార బిందువులు నీ జలతారు మేనిపై పడి నీ సాన్నిధ్యంలో కరిగి ఆవిరి అవుతాయి. ఆ మంచు బిందువుల పాటి భాగ్యం నాకెప్పుడు కలుగుతుందో కదా...

నీ శిగలో తురిమిన మల్లెల పాటి భాగ్యం కలగాలంటే నేను కూడా మల్లెనై నీ శిగలో చేరాలని ఉంది. నువ్వు  వేసుకునే ప్రతి వలువా నేనే కావాలనీ... ఎప్పుడూ నీ సాన్నిధ్యంలో గడపాలని నా చిరు కోరిక. ఘల్లు ఘల్లుమనే నీ కాలి అందియల పాటి భాగ్యం నాకు లేదా...

`నీ మనసు పాడే మౌనగీతంలో ఓ అర్ధవంతమైన నిశ్శబ్దపు చరణం. డానికి ఓ అందమైన పల్లవిగా నేను మారాలి. ఆందుకు నేనేం చెయ్యాలి. శెలవియ్యవా ప్రియతమా?’ 

Monday, 4 March 2013

వెన్నెల కుసుమం - 4


`నీలి నీలి నీ వినీల కుంతలాలు చూసి అవి మేఘాలు కాబోలునని భ్రమించి అచ్చట చేరిన నక్షత్రాలు తెల్లబోయి తాము అరవిరిసిన మల్లియలయినాయట’ ఇది ఏ కవి భావనో కాని నిన్ను తలచి నేననుకున్న భావనలో నుండి ఉదయించిన పలుకులవి.
'నీ కళ్ళల్లో వెండిపన్నీరు వెన్నెలలా కురిసిన వేళ
 నా ఎదలో మరుమల్లెల మాల విచ్చిన వేళ
 మన జంట ప్రేమంటే లోకానికి చేప్పిన వేళ
 మన ఊహల్లోని ఊసులన్నీ సత్యాలై సందడి చేసిన వేళ
 అదే అదే కదా మన జంట ఒక్కటైన వేళా
ఆకాశరాజు భూదేవి కన్నియకు నక్షత్రాల అక్షరాల్ని కూర్చి ఉత్తరాన్ని రాయటానికి ఆయత్తమవుతున్నవేళ నీ వడిలో నా తల పెట్టుకుని నీ కళ్ళలో కళ్ళు కలిపి మౌనముగా కనులతోనే సంఙ్ఞలు చేసుకునే సమయాన జాబిల్లి కూడా నీ ముఖచ్చాయ ముందు వెలవెలబోయి మబ్బు చాటుకు తప్పుకుని మన ఇద్దరినీ ఏకాంతంగా వదిలి తాను తారలతో సరససల్లాపములకు వెళ్ళెనేమో! 
పువ్వులా విరిసే నీ నవ్వు చూసి పాటంటే తెలియని పామరుడు సైతం రాగాలు తీయగలడు. ఆటలు రాని అమాయకుడైనా నర్తించగలడు.
నీరెండ సంధ్యలో నీ మందార చెక్కిళ్ళ నునుపులు మెరసి అస్తమిస్తున్న సూర్యుని ఎరుపులో ప్రతిఫలిస్తున్నాయనుకుంటా కదూ...
రెపరెప లాడుతున్న నా కనురెప్పల మాటున దాగి ఉన్న నా కన్నులలో అనుక్షణం నీ రూపు ప్రతిఫలిస్తూ నన్ను కవ్విస్తూ ఉంది. నీ తలపులు లేకుండా ఒక్క క్షణమైనా నాకు గడవదే...
మరి నీ ఊహల జగతిలో నేను ఒక్క క్షణమైనా ఊగిసలాడేనా. నీలాల నీ కళ్ళల్లో ఒక్క క్షణమైనా నా రూపు ప్రతిఫలించేనా.
నీవు నా మదిలో అల్లరి చేస్తుంటే ఆకలి అంటే ఏమిటో తెలియదు. నిద్ర పట్టే రాత్రే లేదు. చదువుదామంటే పుస్తకంలో నీ రూపే.
నీ మరాళ కుంతలాలపై జాలువారిన మల్లె మొగ్గలు వినీలాకాశంలో మెరుస్తున్న నక్షత్రాల్లా ఉన్నాయి. నీలాంటి అందాల హరివిల్లుని వర్ణించాలంటే కాళిదాసుకైనా మాటలు దొరకవేమో. నీ లాంటి వన్నెల ఇంద్రధనస్సుని చిత్రించాలంటే రవివర్మ కుంచెకూడా వణుకుతుందేమో.