మానసం

అక్షర స్పర్శ

మానసం

భావ సంవేదనం

మానసం

మౌన భాష్యం

మానసం

వాక్య శిల్పం

మానసం

నిశ్శబ్దఘర్షణ

Friday, 22 September 2017

తెల్లకాగితం

అక్షరం రాయబడని  కాగితంపై
పరుచుకున్న మనసుని  చదువుతున్న తనని చూసి
విషాదం విరిగిపోతున్న చప్పుడు కరిగించేస్తున్న  
నిశ్శబ్దంలో నుండి
గుండె కిందగా
ఒక నవ్వు మొదలవుతున్న సవ్వడి వినగానే
ఇందాక  
తెల్లకాగితంపై రాలిపడ్డ
రెండు కన్నీటి చుక్కలు
ఇప్పుడు నవ్వుల చిగుర్లు వేసుకుంటూ
తడి తడిగా  మనసుని  అల్లుకుంటున్నాయి
కంటి నిండుగా  వెన్నెల పూలని పుష్పిస్తూ


Thursday, 21 September 2017

పురాతనమంతా

మట్టికుండ లాంటి
పురాతనమంతా పరిమళమే
అనుకున్నంత సేపూ
ఈ లోకం నచ్చకపోవడం  పెద్ద వింతేమీ కాదు

మరకతాలు పొదిగినవన్నీ
అలంకారమే  అనుకుంటున్నామంటే
మనం నేర్చినవన్నీ  మర్చిపోయి
మరోసారి  కొత్తగా  లోకాన్ని చదవాల్సిందే

మనసు పాత్ర మారనంత వరకూ
మట్టి కుండ అయినా
మరకతాలు పొదిగిన కలశమైనా
ఒకే ఆనందాన్ని నింపుకుని ఉంటాయి

అనంతమైన కాంతినీ…
గాడాంధకారాన్ని
ఆప్తంగా  హత్తుకునే  మనసే

నీ లోకాన్ని వెలిగించే  ఆనంద దీపం

Tuesday, 19 September 2017

ఎడారి వాసన

నల్లని రాత్రిని మూసేస్తూ
సూర్యుణ్ణి తెరచిన కాంతి ద్వారం
ఆకాశాన్ని మరింత స్పష్టపరిచే
కథని చూస్తున్న కళ్ళ వైపుగా
శూన్యాన్ని మూసేసుకున్న రాజసాలుగా
నడిచే అడుగుల కోసం
ఎన్నాళ్ళైనా  ఎదురుచూపులు సాగాల్సిందే

మరో చోటకి వలస పోయే చూపుల్లోని  పొడిదనంలో
తనకు పనిలేదంటూ
ఎప్పటికప్పుడు
కళ్ళని శుభ్రం చేసుకుంటున్న నిరీక్షణలకి
చేరువ కావడమన్నది
లోలోన గూడు కట్టుకున్న
ఉద్వేగాలని  వెలికితియ్యడమే

తడి కొరడాతో
మనసుని ఈడ్చి కొడుతున్న కళ్ళలోకి
సూటిగా చూసేంత
స్వచ్ఛతని రాసుకున్న చూపులు కొన్నైనా దాచుకుందాం
లేదంటే...
నిలువెత్తు దాహాలుగా ఆవిరవుతాం
ఎడారి వాసనలుగా వీయబడతాం


Sunday, 17 September 2017

అమృతమంటే...

వెలసిపోయిన కాగితాలను
చూసిన కథలున్నాయి గానీ
వెలసిపోయిన అక్షరాల
చరిత్ర ఎక్కడా కనపడలేదు.

మనసుకి చేరిన అక్షరాలు
చరిత్రలో కొనసాగటానికి
ఏ శాసనాలూ… కాగితాలూ
అవసరం లేదు

అప్పటికే అవి

తమ విలువని
ఉన్నతంగా రాసేసుకున్నాయి మరి

అందుకే అనిపిస్తుంది
అక్షరమంటే అమృతమని
నేటి అమృతమంటే అక్షరమని

Wednesday, 13 September 2017

దారి మలుపుకి ఆవల...

ఇన్నాళ్లూ నేను చూసిన అన్నిటినీ
చరిత్ర నడకలతో నలిగిన దారిపైనే  చూసాను
ఇకమీదటంతా నాకే ప్రాధాన్యతలూ లేవు
పరిచయమయ్యే ప్రతి నిజాన్నీ
ఆప్యాయంగా ఆదరించటం తప్ప

దారి మలుపుకి ఆవల
ఏమున్నదో అనుకుంటూ నడుస్తుంటే
బాట పక్కనున్న అందాలని చూడలేమంటూ
మనసు గొంతు సవరించుకున్నప్పుడు
ఒక ఆనందం ఎంత ప్రశాంతంగా
పరిచయమవుతుందో అనుభవమయ్యింది.
ఇప్పటి వరకూ చూసినదంతా
మరోలా పరిచయమయ్యింది

ఇదిగో
ఈ క్షణం నేను చూసినది
ఇంతకు ముందు పరిచయం లేనిది

నన్ను ఆవరించుకున్న ఈ గాలీ
నన్ను నింపుకున్న ఈ నిమిషమూ
ఇప్పుడే ఇక్కడే కొత్తగా పరిచయమయ్యాయి
ఇన్నాళ్ల తెలివిడికీ తెరదించుతూ

అవును… నిజంగా !
గాలంటే  కోట్ల జీవుల ఊపిరి నజరానా అని
నిమిషమంటే పంచభూతాలనూ శాసించే శాసనమని
ఉన్నది ఉన్నట్లుగా పరిచయమవ్వటం ఇప్పుడే మరి

ఒక అనుభూతిలోకి కొత్తగా నడవడం కన్నా  
అద్భుతమంటూ ఏముంటుందనీ


Tuesday, 12 September 2017

మరణమంటే

మన మరణం
మనదైనంత వరకూ…
మన కథ సమకాలీనం మాత్రమే.


అదే మరణం
లోకాన్ని ఒక్క సారి కుదిపిందంటే…
మనం చరిత్ర పుటలకెక్కిన అక్షరాలం   

అప్పుడనిపిస్తుంది
మరణమంటే
ముందే రాయబడిన విజయమని...!


Monday, 11 September 2017

నాలుగు రంగుల ఝండా

మనకెప్పుడూ అబద్దమంటేనే ఎక్కువ ఇష్టం . ఇదే అసలైన నిజం.

మూడు రంగుల జండా ముచ్చటైన జండా అంటూ పెద్దగా కనిపించే రంగులనే నిజం అంటూ మనల్ని మనం మభ్య పరచుకుంటూ నాలుగవ రంగైన నీలాన్ని మనం ఎప్పుడూ బయటకు తీయలేదు. ఝండాలో నాలుగు రంగులు ఉండటం అబద్ధమా? మరెందుకు మనం గుర్తించం?

ఎందుకంటే మనం అబద్ధాలని నమ్మటానికి అలవాటు పడ్డాం. అంతేనా అవే అబద్దాలని నిజాలని ప్రచారం చెయ్యటం లో సిద్ధహస్తులయ్యాం. ఎక్కడన్నా ఒక గొంతు నిజాన్ని మాట్లాడటం మొదలు పెట్టిందా… తన మీద అన్ని రకాలుగా దాడి చేసేస్తాం.  

ఇన్నాళ్ళుగా అబద్ధంగా కొనసాగుతున్న ఒక నిజాన్ని మాట్లాడటానికి చాలా ధైర్యం కావాలి. కళ్ళకి కనిపించే ఒక నిజాన్ని మనం గుర్తించలేకపోతున్నామంటేనే అర్థమవుతుంది… ఎడతెగని ప్రచారం అబద్ధం చాటున నిజాన్ని ఎలా సమాధి చెయ్యగలదో !

చూద్దాం ఇంకెన్ని తరాల తరువాత నాలుగు రంగుల ఝండా నలు చెరగులా ఎగిరే ఝండా అని అంటారో...


Thursday, 10 August 2017

స్వేచ్ఛ

స్వేచ్ఛ అంతా తమ రెక్కల సత్తువలోనే
ఉందని  తెలుసుకున్న పక్షులని ఆపడానికి
ఎన్ని రెక్కలని కత్తిరించగలవు నువ్వు?


వీలయితే…
ఆ రెక్కలపై నీ కుంచెతో కాస్త రంగులద్దు
తమ స్వేచ్ఛతో పాటే
నీ చిత్రకళనూ లోకమంతా గానవిస్తాయి


మరప్పుడు
కాలమండలమంతా నీ స్వచ్ఛతా చిత్రమే కదా!


Sunday, 11 June 2017

The Touch

Do you hear her?
All the time she is telling your story

Whole day she is waiting for you
And tries to exhaust your tiredness
Without moving from where she stood,
She listens to you throughout your daily life
And the world's stories
She hides your secrets from the world

She is the witness for your generations
And gathered breaths of your parents
She kisses your childish foot
And Afterwards,
Witnessed when you become steps for your child’s foot
And she is the witness of your life with your sweetheart

She becomes wet for your tears
And joy of your smiles
She shows you like a mirror
And becomes address for your existence
She conceals you from the world's exasperations
And she is with you even in destruction

Look at her and listen to her
She is craving for a whole-hearted touch

Now, do you hear her?
Yes, true…
She is… Your room

Now… Give affectionate,
Warm touches to her
And then, you can hear
Splashes of holy souls
That enlighten your life


Tuesday, 6 June 2017

గ్రామీణం

గాలి పంజరంలో చిక్కుకున్న
నిశ్చల… నీరవ… నిశ్శబ్దం!

నగిషీలు చెక్కబడ్డ హిమ ధ్వనిలో
పేరుకుపోతున్న నిరీక్షణ

ఓ యాత్రికుడా...
ఇది నువ్వు రావాల్సిన సమయం
  
ఈ చిన్ని దీపాన్ని కాపు కాస్తున్న
చిక్కటి చీకటికి  విశ్రాంతినిచ్చే
విద్యుత్తరంగమై
రూపాంతరం చెందే  సకలానివై
ఓ యాత్రికుడా...
ఇది నువ్వు రావాల్సిన సమయం

మహా మౌన స్థితిలో గడ్డకట్టిపోతున్న
చల్లని ధ్వనిని
గోరు వెచ్చగా మేల్కొలిపే గ్రామీణానివై
కాలాన్ని ఆకుపచ్చగా శ్వాసించే
స్వచ్ఛతార్ణవమైన  
మిత్రత్వాన్ని లిఖించాల్సిన పొద్దు ఇది

కంటి రెప్పపై వానబరువునంతా
సీతాకోకచిలుక రెక్కలపైకి
తేలికగా తర్జుమా చేసే
ఏకాంతపు కుంచె చివరి  
నిర్దోషమైన రేఖవై
నిన్ను నిజం చేసుకోవాల్సిన తరుణం


Friday, 26 May 2017

నీటి చిత్రం


తేమ గాలి ఒకటి
లోకాన్ని ఊడ్చుకుంటూ వెళుతుంది
బహుశా...
వాన వచ్చేలా ఉన్నట్లుంది

లోకమంతా పొడి నేలకై పరిగెడుతుంటే
ఇదిగో ఈ  కిటికీ మాత్రం
ఎప్పటిలా
నీటి చిత్రాలకి కాన్వాస్ గా
మారటానికి
అటూ ఇటూ తలని ఊపేస్తుంది

నాలా… తనూ పిచ్చిదే మరి
గాజు మెరపుల

నీటి చిత్రాలెప్పటికీ శాశ్వతమనుకుంటూ
తడి కోసం తపన పడుతూ

Wednesday, 10 May 2017

అలమారలో సర్దేస్తాం కానీ

నీటి చెలమలని నింపుకున్న…
చెమటని తెంపుకున్న…
రక్తమోడుతున్న...
వాదవివాదాలని చర్చిస్తున్న
ఆదర్శాలని నిద్రపోనివ్వని    
అక్షరాల మధ్యలో నుండి జారిపోతున్న
పాత్రలని అనునయిస్తూ
'మీరెంతగా కదిలించినా
ముగింపుని దాటేసాక
పొందికగా అలమారలో సర్దేస్తాం కానీ
మేమంటూ కదిలిపోయేటంత
మనసు నగ్నత్వం మాలో లేదంటూ
ఇది కథేలే
మీకు ఇదే శాశ్వతనివాసం '
అని చెప్పి వచ్చేద్దాం


రా మరి...
ఈ ఒక్క కథలోకీ వెళ్లివద్దాం!








Monday, 8 May 2017

మన రాతలకి మనమే...

మనమొక వార్తగా మారాలంటే ఈ రోజు ప్రధానవార్తని మన హస్తగతం చేసుకోవాలి. అభినందనో… విమర్శో అతి తీవ్రంగా ఉండాలి. అది వ్యక్తిత్వ సరిహద్దుల్ని దాటిపోవాలి.

ఇదే కదా నేటి సమాజ పోకడ.

ఈ సమాజంలో భాగస్వాములుగా ప్రతి విషయం మీద ఎంతో కొంత విషయ పరిజ్ఞానం ఉండాలి. మన అభిప్రాయాలని మనం వెలిబుచ్చే హక్కు మనకు ఉంది. అవును నిజమే. మనకి హక్కులున్నాయ్. ఉండాలి కూడా. మన రాతలకి మనమే సంపాదకులం . అలాంటప్పుడు మరింత జాగ్రత్తగా ఉండాల్సిందే. లేదంటే లేనిపోని అసమానతలకి దారి తీసిన వారిమే అవుతాం. ఉన్న సమస్యలకి తో కొత్త సమస్యలు సృష్టించిన వారిమే అవుతాం.

నేటి తాజా వార్త కోసం  లేని కోడిగుడ్డు మీద ఈకలు ఉన్నట్లుగా కొందరు… వాటిని పీకటానికి సిద్ధంగా మరికొందరు.  అందుకోసం ప్రపంచంలోని ప్రతి సమస్య మీద మనకు  సంపూర్ణ అవగాహన ఉన్నట్లుగానే నటించేస్తూ ఉండాలి. లేదంటే మన మేథావితనం పలచబడిపోతుంది.

నిజానికి ప్రతి  వార్తాసంస్థ నుండి వచ్చేది  ఏదో ఒక పక్షం తీసుకుని వండి వార్చే వార్తలే… వాళ్ళ దృక్కోణం నుండి వాళ్ళు చేసే వాఖ్యానాలే మనం రాసే చాలా రాతలకి ఇన్ పుట్స్. సౌర్స్ లోనే లేని నిజాయితీ,  వాటి మీద   మనమెంత నిజాయితీగా మన వ్యాఖ్యానం సిద్ధం చేసినా విలువ సంతరించుకుంటుందా?  

సమర్ధింపో… విమర్శో విషయమేదైనా సరే ఆవు వ్యాసంలా..;  ఆ విషయంలోకి మనకి నచ్చిన వాడినో/ నచ్చని వాడినో తీసుకుని రావాల్సిందే. లేదంటే చెప్పాలనుకున్నది సరిగ్గా పండినట్లుగా అనిపించదు.

పనిగట్టుకుని చేసే పొగడ్త అయినా విమర్శ అయినా అది మనకి తెలియకుండానే యథార్థవాదానికి చాలా దూరంగా జరిగిపోతూ ఉంటుంది. మనుషుల్ని వ్యక్తిగత పొరపొచ్చాల వైపు నడపటం తప్ప వీటి వలన ఉపయోగం ఏమీ ఉండదు. నిజానికి ఏ విషయం పైన అయినా సమీక్ష జరగాలి. ఆ సమీక్ష లోనే ఆ విషయంలోని బలాలు, బలహీనతలు చెప్పబడాలి. అప్పుడే పొగడ్త… విమర్శ రెండూ ఒకే చోట ఇమిడి ఒక ఆరోగ్యవంతమైన చర్చకు దారితీస్తుంది. లేదంటే మనకి తెలియకుండానే (తెలిసి కూడాను) కొత్త వివాదాలకి దారి తీస్తుంది.

మనసులో నమ్మక పోయినా, మనకి ఇష్టం లేని వాడు చెప్పేవన్నీ పస లేని వని, మనకిష్టమైన వారు చెప్పేవన్నీ చాలా చక్కనివని ఒక ప్రచారంలోకి దిగిపోతున్నాం.  మనం నమ్మినదాన్ని నమ్మని వాడిని మనకి అయిష్టుడిగా, సమర్ధించిన వాడిని ఆప్తుడిగా మార్చుకుంటున్నాం.

బాధాకరమైన విషయం ఏమిటంటే…

ఇలాంటి వాటికే ఒక అనుచరగణం తయారవుతుంది. చాలా చోట్ల ఏ విషయంలోనూ లోతుపాతులు అసలు తెలియకుండానే ఏదో ఒక పక్షం లో చేరిపోయి అప్పుడప్పుడే రాజుకుంటున్న నిప్పును మరింత ఎగదోస్తూ ఉంటారు.  ఎవరి పక్షం ఎవరో తేల్చేది కులమో, మతమో, ప్రాంతమో, వర్గమో… మనం నమ్మే రాజకీయ పక్షమో తప్ప మనం నమ్మే సిద్ధాంత భావజాలం కాదు.

ఇన్నాళ్ళుగా నేర్చుకున్న విజ్ఞానమంతా పక్కకుపోయి, అప్రధానమైన  విషయాలకోసం ఒక రణరంగాన్నే సిద్ధం చేసుకుంటున్నాం. పిచ్చి పిచ్చి విషయాల మీద మనం చేసుకునే వాగ్యుద్ధంలో మనం కోల్పోయేది మాత్రం మనమంటూ మళ్ళీ వెనక్కి తెచ్చుకోలేని విలువ కట్టలేని సమయమే.

సిద్ధాంత వైరుధ్యాల మీద చర్చ జరగాలి కానీ వ్యక్తిగత లోపాల మీద కాదు. ఎప్పుడైతే చర్చ వ్యక్తిగతమవుతుందో, రెండు సిద్ధాంత వైరుధ్యాల  గురించిన్ చర్చలో బయటకి వచ్చే ఎన్నో అమూల్యమైన వ్యక్తీకరణలు మృగ్యమవుతాయ్.


చివరకి చూసుకుంటే వ్యక్తిగత వైషమ్యాలు కొనసాగుతూ ఉంటాయ్. కొనసాగుతూనే ఉంటాయ్.


Sunday, 7 May 2017

ఆకు


చిరు కొమ్మ చివరన చిగురేసుకుని వచ్చినప్పుడు
కొంగ్రొత్త చిలకపచ్చదనపు మెరుపులో వళ్ళు విరిచింది

యవ్వనం యక్ష గానం చేస్తున్నప్పుడు
గాలి చేస్తున్న గాంధర్వానికి మైమరపుతో తాళం వేసింది

ఎండ బారిన మనిషి  మేనిపై
నీడల దడితో శుశ్రూష చేసింది

చెట్టుకి తాను మోయలేని బరువనుకున్నప్పుడు
మౌనాన్ని శబ్దిస్తూ రెప్పపాటులో  రాలిపోయింది

ప్రకృతికి  సారవంతమైన నేలని కానుకిస్తూ
కుళ్ళిన తనువుతో  
తపమొనర్చుతూ మట్టిలోకి మాయమయ్యింది

ఆత్మార్పణ వేళ ఎప్పుడో
జీవితాన్ని వెలిగించుకోవటమంటే ఏమిటో
పంచ భూతాలూ పచ్చగా నవ్వినప్పుడే తెలిసింది



Saturday, 6 May 2017

శబ్దం

నేనేం చదివానో
నేనేం చెప్పానో చూసి
నన్ను వెల్లడి చెయ్యడం
సులువనుకోవటంలో
నీ తప్పేమీలేదు...
నీ దాకా వస్తే నేనైనా అంతేమరి

మనవైన అవగాహనలన్నీ
మనకున్న అభావనలన్నీ
మన ఆంతరంగిక మిత్రులు కదా
మరి...మన మాటలోనే సాగుతాయిలే

నేను నేర్చుకున్నదేదో
యే రూపుగా యే వేళలో
తాను బయల్పడటం మొదలవుతుందో  
ఇంకా నాకు ఎరుకపరచలేదు

యే పచ్చి మట్టి వాసనలో
మరే పచ్చడి అన్నం ముద్దలోనో
ఒక శబ్దాన్ని కూరిన పరావర్తనమై  
లోకాన్ని నిస్సిగ్గుగా పలకరించే
ఆ ఒక్క సమయం కోసం
కాసిని ఎదురు చూపులు రాసే ఉంచా