Sunday, 14 February 2010

అసమర్ధుని ప్రేమలేఖలు-2


ప్రియా..

తొలి వలపు వలచిన నాడు అనుకోలేదు...
ఈ వలపు తలపులకే పరిమితమని.

తొలి తలపు మది తట్టినప్పుడు అనుకోలేదు...
జీవితాంతం నా తోడు తానేనని.

తొలి ఊహ మదిలో మెదలినప్పుడు అనుకోలేదు
జీవితాంతం ఆ ఊహలు మాత్రమే ఊపిరి అని

తొలి ఆశ నన్ను తట్టినప్పుడు అనుకోలేదు
నా ఆలోచనలు ఆశల వరకే పరిమితం అని

చిన్నప్పుడు ఆడుకున్న బుల్లి బుల్లి ఆటలు నిజమైతే ఎంత బాగుండు. ఆ రోజులే కనుక తిరిగి వస్తే?
తలచుకుంటేనే మదిలో ఆనందం, హృది లో సంతోషం, ఎదలో పులకింత

నిజం ప్రియా...

ఆ రోజులూ నేటి ఆలోచనలు కలగలసి వస్తే నా అంతటి అదృష్టవంతుడు ఈ భూమి మీద ఉండడు.

కానీ అది సాధ్యమేనా? కాలాన్ని వెనక్కి తిప్పటం సాధ్యమేనా?

నాకు కాలం మీద పరిశోధనలు చెయ్యాలని ఉంది. కాలాన్ని వెనక్కి తిప్పటం కోసం.

ఎప్పటికీ చిన్న పిల్లలం అయిపోయినా బాగుండు. కనీసం స్నేహితుడు గా అయినా ప్రతీ రోజూ నీ సన్నిధిలో ఉండేవాడిని.

గడచిన జన్మలో ఏ ప్రేమ జంటను విడదీసానో.. ఈ జన్మలో ఈ వేదన నాకు...


నీ......

4 comments:

సున్నితంగా మనసుని తాకుతుంది మీ లేఖ!

chala bagundi... bhagna premikuni kanassuni aaviskarincharu....

Post a Comment