Thursday, 14 February 2013

వెన్నెల కుసుమం - 1

వెన్నెల జలపాతం నుండి జాలువారుతున్న కలువ నక్షత్రంలా
తొలిపొద్దు రవి కిరణం సోకి విరిసిన కుసుమంలా
అమృత భాండం చేతబట్టి దేవతల్ని చూసి  నవ్విన జగన్మోహినిలా 
నీవు నవ్వి నా హృదయ పీఠికను అధిష్ఠించినావు

వెండి వెన్నెల స్పర్శతో వికసిస్తున్న కలువమొగ్గల్లా ఉన్న అధరాలు
కోటి సూర్యుల వెలుగుతో ప్రకాశిస్తున్న నీ నీలాల నయనాలు
గులాబీల కాంతులతో జాబిల్లికె వెన్నెల పంచుతున్న నీ అందమైన చెక్కిళ్ళు
వానవెలసిన తరువాత కనిపించే ఇంధ్రధనస్సులో మిళితమైన సప్తవర్ణాలు నీ చెక్కిళ్ళలో ప్రతిఫలిస్తూ
సాగరతీరాన వెండి వెన్నెల రజను లా ఉన్న ఇసుకలో దొరకిన శంఖంలాంటి నీ కంఠం

లేత గులాబీ ఛాయతో మెరుస్తున్న నీ అందాల మేనిపై అరుణోదయాన పడిన మంచు తొలి కిరణం వేడికి కరిగి నీ శరీరంపై పడి వెన్నెల రజనులా మెరుస్తున్నట్లు

అఙ్ణాత కార్మికుల ఊపిరితో రూపందాల్చి శతాబ్దాలుగా వెండికొండలా ఉన్న తాజ్‌మహల్ అందమైన పడతిగా మారి నా ఎదలో వగలు రేపినట్లు నీవు నా చెంతన తిరుగుతూ ఊంటే,

"రవివర్మ కుంచెకందని లావణ్యం
కాళిదాసు గీతికకందని స్నిగ్ధత్వం"

కలబోసుకొని ఉన్న నిన్ను చూసి గంధర్వకన్యలూ, దేవతమూర్తులూ, అప్సరాంగనలూ, యక్షిణీకన్యలూ అసూయతో దహించుకుపోతూ ఉంటారేమో.

మణిదీపశిఖలా, విద్యుల్లతలా, హంపీకన్యలా, అజంతా చిత్రంలా, ఎల్లోరా శిల్పంలా, బాపు బొమ్మలా, కాంతి తీరాన గంధర్వ బాలలా నిలుచున్న  నీ తలనుండి రాలి పడే మల్లెలు చీకటిలో మెరుస్తున్న మంచులా ఉన్నాయి.


1 comments:

చాలా బావుంది... కానీ అసంపూర్ణంగా వదిలేసారెందుకిలా...

Post a Comment