Sunday, 15 September 2013

వెన్నెల కుసుమం - 9

పున్నమి వెన్నెల రోజున ... పర్వత సానువుల నుండి మలయ మారుత పవనాలు మనని తాకుతుండగా పచ్చటి అడవి సీమలలో సెలయేటి గలగలల మధ్య నీవు నేను లతల్లా అల్లుకు పోతుండగా చూసినే చందమామ సిగ్గుపడి మబ్బుచాటుకి తప్పుకుని మిణుకు మిణుకు మంటున్న నక్షత్రాల చెంతన చేరి సరాగాలడుతుంటే ఆ నక్షత్రాలు కృతజ్ఞతా భావంతో మనమీద అమృత కిరణాలని ప్రసరిస్తుంటే ఆ సమయం లో ఆ సెలయేటి సవ్వడుల మధ్య నేవు నేను ఒక్కటిగా కలసిపోదాం.
వెన్నెలల కాంతులీనే నీ చెక్కిలి మీద చిరుముద్దు ఇవ్వాలని ఉంది. నీ కళ్ళల్లో కళ్ళుంచి కళ్ళతోనే మాటలు చెప్పాలని ఉంది. నీ ఆధర సుధలని నా ఆధరాలతో గ్రోలాలని ఉంది. ఏమిటో నా మనసున దాగిన భావనకు రూపం వచ్చీ రాక మునుపే నీ ముందుకి రావాలనిపిస్తుంది.
ప్రియా నీవులేని నా జీవితం వెన్నెల లేని పున్నమి. నీవు లేని తలపులు నన్ను బంధించిన గది తలుపులు. నీవు వలదన్న నా వలపు వల్లకాడే...
నా తలపుల్లో ఊహల్లో అనునిత్యం నీవే ఉండాలి. నీవు లేని  నా బ్రతుకు సారధి లేని రధం. నా జీవితాన నీ పాదం మోపి నిండు పున్నమి రేయిలా...  వెన్నెల విరబూసిన జాబిల్లిలా... స్వేచ్చా వీచికలని ఎగరవేసే కపోతం లా... ఒక స్వర్గం లా మార్చుతావని నా ఆశ.
విరబూసిన గులాబీ లాంటి నీ సోయగం నా కలల్లోన కవ్విస్తుంది. నాలోని చిలిపి ఊహలని కవ్విస్తే నీ పరువానికే ప్రమాదం ప్రియా...
నీ అందం సుకుమారం
నీ చూపు సుమనోహరం
నీ మోము నవరసభరితం
నీ స్వరం సంగీతమయం
నీ చెక్కిలి అమృతకలశం
నీ నడకే నాట్య భరితం
నీ క్రీగంటి చూపుల జలతారులోన నా మనసున విరిసే ప్రేమబంధం. నా ఎదురుగా నీవుంటే తెలియదు నాకు కాలం
నా తీయటి కోరిక నీవు
నా మనసున పలికే సరాగం నీవు
నా హృదయ కోవెల పీఠం నీవు
నా కలం జాలువారుస్తున్న ప్రతిఅక్షరం నీవే

నా హృదయ పీఠిక నలంకరించిన పతాకాన్ని రెపరెపలాడించే ప్రేమగాలి తిమ్మెరవు నీవు.

1 comments:

Post a Comment