మరుభూమి

సోదరా ఓ భారతసోదరా

చూడరా భారతమాత వేదన ఆవేదన

మరుభూమిగా మారుతున్నది మన మాతృభూమి

బీటలు వారెను భవితవ్యం భరతభూమిలో

యువత అంతా నిర్వీర్యం హిందూసీమలో                     

భవితే లేదా హిందూస్తాన్లో భారతయువతకు

సవతిగ మారెను పాకిస్తాన్ మన హిందూమాతకు

బందులు కూడా పండుగలే భరత భూమిలో

హత్యలు కూడా వేడుకలే హిందూసీమలో

మానభంగాలంటే మక్కువ ఎక్కువ మన మాతృభూమిలో

అల్లర్లంటే ఆరో ప్రాణం అస్సాం మొదలు ఆంధ్రా వరకు       

లోహవిహంగాలై ఆకాశ యానం చేసే ధరలు

ఆరని మంటల జ్వాలల్లోన కాలే కడుపుల ఆకలికేకలు

వరకట్నపు చితిమంట్ల్లోన ఆడపడచుల సజీవదహనాలు

మామూలేగా మన మాతృసీమలో

కుర్చీ కోసం కుస్తీపడుతూ కుమ్ములాటలు

పదవికోసం ప్రాణాల్తోనే పైరవీలు

దేశభక్తులు ఎందరుపోయినా తెలుస్తుందా ఒక్కరికైనా

దుర్మార్గుల్లో ఒక్కడు చచ్చినా దేశమంతా హత్యాకాండలు 

అందుకే లేవరా! ఓ సోదరా
తీర్చరా! మన మాతృభూమి కష్టాలు కడతేర్చరా

Read More

వెన్నెల కుసుమం - 2

వెన్నెల తోటలో విరబూసిన తారకలా, మణిమయ భవనాన నిలచిన వరూధినిలా, ప్రాణం పోసుకొని వచ్చిన మొనాలిసా చిత్రంలా, కాళిదాసు తలపుల్లోని కావ్యనాయికలా,  రవివర్మ కుంచెనుండి జాలువారిన ఊహాసుందరిలా ఉన్న నీ ముగ్ధమనోహర రూపం...

ఓహ్! మండు వేసవిలో నీడలేక తిరుగుతున్న పాంధుడికి వటవృక్షం నీడ చూపినట్లుంది. నీవు నన్ను చూసి చిరునవ్వుల బాణాలు విసిరితే నీ సన్నిధే స్వర్గంలా, మధుస్రవంతిలా వుంటుంది.

తెల్లని సూర్యకాంతి పడిన పాలరాతి గచ్చులా నా హృదయంలో నీ రూపం  ప్రతిఫలిస్తుంది.

భిక్షపాత్ర పట్టుకొని ప్రేమార్ధినై నీ దగ్గరకు వస్తే నీవు చూపు ఆదరణ తలచుకుంటే ఓహ్! నా మనస్సు పులకరిస్తుంది.

నడి ఎడారిలో నీళ్ళు లేక దాహంతో అలమటిస్తున్న బాటసారికి అమృతంతో గొంతు తడపినట్లుంది.

ప్రపంచం - ప్రకృతి - సృష్ఠి - సూర్యచంద్రులు - ఆకాశం - మేఘాలు -వెన్నెల - నక్షత్రాలు - ఎండా వానా అన్నీ నీవే.

నీవులేని ఊహను కూడా నేను ఊహించలేను.

మలయ మారుతానికి రూపం వస్తే నీ రూపే కావాలంటుందేమో.

మల్లెల పరిమళాలకు స్వరూపం వస్తే నీ రూపే  కోరతాయేమో.

ధవళకాంతులీనుతున్న నీ మోముచూసి చంద్రుడైనా సిగ్గుతో తలవంచుకుంటాడేమో.

గులాబీల సున్నితత్వానికి ప్రాణంపోస్తే నీ రూపు దాల్చిందేమో.

పాడుతాతీయగా అంటూ పాడే కోయిల సైతం నీ గాన మాధుర్యానికి తన్మయం చెందుతుందేమో.

స్వాతిచినుకు నీ మేనిపై పడితే వెన్నెల ముత్యంలా మెరుస్తుందేమో.

"రా ప్రియా త్వరగా వచ్చేయ్

ఎన్ని క్షణాలు, ఎన్ని నిమిషాలు,

ఎన్ని రోజులు, ఎన్ని యుగాలు

వ్యర్ధంగా నిస్సారంగా గడచిపోతున్నాయ్

ఎన్ని మల్లెలు, ఎన్ని జాజులు,

ఎన్ని రాత్రులు, ఎన్ని రాగాలు

ఇవన్నీ నీ కోసం నీవొచ్చాక మన కోసం

ఆశతో బేలగా, జాలిగా ఎదురుచూస్తున్నా ప్రియా

రా ఉన్నపళంగా

గాలి కంటే వేగంగా

మనస్సు కంటే త్వరితంగా

నిన్ను చుడక పోయినా

నీ సన్నిధి దూరమైనా

కనీసం నీ స్వరమైనా వినే అదృష్ఠం కోసం

చకోరంలా ఎదురు చూస్తూ చూస్తూ చూస్తూ........"

Read More

వెన్నెల కుసుమం - 1

వెన్నెల జలపాతం నుండి జాలువారుతున్న కలువ నక్షత్రంలా

తొలిపొద్దు రవి కిరణం సోకి విరిసిన కుసుమంలా

అమృత భాండం చేతబట్టి దేవతల్ని చూసి  నవ్విన జగన్మోహినిలా 

నీవు నవ్వి నా హృదయ పీఠికను అధిష్ఠించినావు

వెండి వెన్నెల స్పర్శతో వికసిస్తున్న కలువమొగ్గల్లా ఉన్న అధరాలు

కోటి సూర్యుల వెలుగుతో ప్రకాశిస్తున్న నీ నీలాల నయనాలు

గులాబీల కాంతులతో జాబిల్లికె వెన్నెల పంచుతున్న నీ అందమైన చెక్కిళ్ళు

వానవెలసిన తరువాత కనిపించే ఇంధ్రధనస్సులో మిళితమైన సప్తవర్ణాలు నీ చెక్కిళ్ళలో ప్రతిఫలిస్తూ

సాగరతీరాన వెండి వెన్నెల రజను లా ఉన్న ఇసుకలో దొరకిన శంఖంలాంటి నీ కంఠం

లేత గులాబీ ఛాయతో మెరుస్తున్న నీ అందాల మేనిపై అరుణోదయాన పడిన మంచు తొలి కిరణం వేడికి కరిగి నీ శరీరంపై పడి వెన్నెల రజనులా మెరుస్తున్నట్లు

అఙ్ణాత కార్మికుల ఊపిరితో రూపందాల్చి శతాబ్దాలుగా వెండికొండలా ఉన్న తాజ్‌మహల్ అందమైన పడతిగా మారి నా ఎదలో వగలు రేపినట్లు నీవు నా చెంతన తిరుగుతూ ఊంటే,

"రవివర్మ కుంచెకందని లావణ్యం

కాళిదాసు గీతికకందని స్నిగ్ధత్వం"

కలబోసుకొని ఉన్న నిన్ను చూసి గంధర్వకన్యలూ, దేవతమూర్తులూ, అప్సరాంగనలూ, యక్షిణీకన్యలూ అసూయతో దహించుకుపోతూ ఉంటారేమో.

మణిదీపశిఖలా, విద్యుల్లతలా, హంపీకన్యలా, అజంతా చిత్రంలా, ఎల్లోరా శిల్పంలా, బాపు బొమ్మలా, కాంతి తీరాన గంధర్వ బాలలా నిలుచున్న  నీ తలనుండి రాలి పడే మల్లెలు చీకటిలో మెరుస్తున్న మంచులా ఉన్నాయి.

Read More

కలలారని కనుపాపకి నీ రూపమే కవచం

ప్రభాతపు సుప్రభాతం లో నాకు వినిపించే తొలి పదం నీ పేరేగా

వేకువనే వికసించే ప్రతి కుసుమం నీ నవ్వు నుండే పుట్టిందా?

కాళిదాసు కావ్య నాయిక ఇలలోకి ఇప్పుడొచ్చెనా

నింగిలోని జాబిలమ్మ కి  నిదుర రాక  నాకోసం నడచి వచ్చెనా

నిదుర నదిలో ఎదురుపడే కలలనావలన్నిటిలో నీవేగా

కలలారని కనుపాపకి నీ రూపమే కవచం

మది దాటని మధురూహకి నీ ధ్యానమే వేదం

ఎదవాకిలి తలుపులు తీసి మది కోవెలలో పీఠం వేసి

నా ఊపిరినే వింజామర చేసి నీ కోసమే వేచి ఉన్నా...

Read More

కలల నేస్తం

వెన్నెల కొలనులో కడిగిన మంచుముత్యమంత స్వచ్చమైన మనస్సు
పాలసముద్రంలో నీళ్ళోసుకున్న తొలకరి మేఘమంత నిండైన హృదయం
నిండు పున్నమి వేకువన జాబిల్లి జోలపాడి జోకొట్టినట్లుండే పలకరింపు 
ఏకాంతం నా నేస్తమైనప్పుడు పలుకరించే నన్ను కమ్ముకునే ఙ్ఞాపకం
నా ఙ్ఞాపకాల పొత్తిళ్ళలో పవళించిన పసిపాప 
అలసిపోయిన ఒత్తిళ్ళలో చల్లని వెన్నెల రేఖ....
ఎవరోనన్న నా అన్వేషణ ముగిసింది నిన్ను చూడగానే

Read More

నాయకుల అనారోగ్యాలకూ ప్రజావసరాలు బలి అవ్వాలా?

ప్రజల అవసరాల కోసం ప్రారంభిస్తున్న కొత్త రైళ్ళకి ఏ అనారోగ్యం లేకుండానే (పట్టాలు ఎక్కకుండానే) విశ్రాంతి నిచ్చేసారు రైల్వే శాఖ వారు.

రైలు పట్టాలు ఎక్కాలంటే కావాల్సింది ప్రయాణికులూ మరియు సిబ్బందీ, కానీ రైల్వే వారికి ముఖ్యమంత్రి కావాలట.

కొత్త రైలు ప్రారంభోత్సవానికి ముఖ్యమంత్రే కావాలని వారు అనుకుంటే, రిజర్వేషన్ చేసుకున్న ప్రయాణికులకు ప్రత్యామ్నాయంగా వేరే రైలు వెయ్యాల్సింది. అంతేకానీ ఒకరోజు ముందు రేపటి ట్రైన్ రద్దు అయ్యింది డబ్బులు తిరిగి ఇస్తాం అంటే ప్రయాణికుల పట్ల వీరికి ఉన్న బాధ్యత బాగా అర్ధం అవుతుంది.

సామాన్య ప్రజల అవసరాల కన్నా అధికారంలో ఉన్న నాయకుల మెప్పుదలే ముఖ్యం అన్నట్లు వారు చేసిన పని.

ఓ మనిషి అనారోగ్యానికి వేలమంది ప్రజలు ఎందుకు ఇబ్బంది పడాలి?

మన ముఖ్యమంత్రి గారు ఎప్పుడు ఆరోగ్యం గా ఉంటారో అప్పుడే ప్రారంభిస్తారా ఏమిటి ఈ రైళ్ళు? నాయకుల అనారోగ్యాలకూ ప్రజావసరాలు బలి అవ్వాలా.

(news courtesy: ఈనాడు)

Read More

శ్రీధర్ కార్టూన్ లో తప్పేంటి?

ఈ రోజు ఈనాడు పేపర్లో  ముఖ్యమంత్రి కొణిజేటి రోశయ్య మీద కార్టూనిస్ట్ శ్రీధర్ వేసిన కార్టూన్ కొంతమందికి అభ్యంతరకరంగా అనిపించిందట. ఆ కార్టూన్ ఒక వయోవృద్ధుడి అనారోగ్యం మీద వేసిన కార్టూన్ అని వారి భావన.

రోశయ్య గారు వయో వృద్దులు మాత్రమే అయి ఉంటే శ్రీధర్ ఆ కార్టూన్ వేస్తే అభ్యంతరకరం ఏమో కానీ రాష్ట్రాన్ని నడిపించాల్సిన ముఖ్యమంత్రి తరచూ అనారోగ్యం బారిన పడుతున్నప్పుడు ఆ కార్టూన్ లో అభ్యంతరం ఏముంది.

అది ముఖ్యమంత్రి అనారోగ్యం మీద వేసిన కార్టూన్ గా మాత్రమే నాకు అర్ధం అయ్యింది కానీ ఒక వృద్ధుడిని అపహాస్యం చేసిన కుసంస్కారం అందులో నాకు కనిపించలేదు.

దశాబ్దాల తరువాత ఒక మంచి ప్రాజెక్ట్ మన రాష్ట్రానికి వచ్చినప్పుడు, తమ పార్టీ మహానాయకుడు గతించి ఏడాది గతించిన సందర్భంగా అంజలి ఘటించటానికి సహకరించని ఆరోగ్యం మన ముఖ్యమంత్రి ది.

పెద్దవాళ్ళ అనుభవాన్ని ఉపయోగించుకోవటం చాలా అవసరమే కానీ అది అనుక్షణం ఆటుపోట్లు ఎదుర్కోవాల్సిన పదవుల్లో కూర్చోబెట్టి మాత్రం కాదు.

మామూలు ఉద్యోగులు 58/60 సంవత్సరాల వయసు దాటితే ప్రభుత్వానికి పనికి రారు కానీ 75/80 సంవత్సరాలు దాటిన, నిలబడితే కూర్చోలేని, కూర్చుంటే నిలబడలేని వృద్ధనాయకులు మాత్రం బాగా పనిచెయ్యగలరట. రాజకీయ నాయకులకు వాళ్ళు చనిపోయినప్పుడు కానీ రిటైర్మెంట్ రాదు.

అయినా రాజకీయాల్లో యాభై ఏళ్ల వాళ్ళని యువ నాయకులుగా భావించే మన దేశం లో 90 ఏళ్లు వచ్చినా అది పెద్ద వయసు అనిపించదు కదా.... ఏమంటారు?

మీ

స్నేహితుడు

Read More

మానసం

Read More