ఒక ఆగంతకత్వం తడిమినప్పుడల్లా
చుట్టుముట్టాడే భయానికి అస్తిత్వాన్ని రద్దుచేసే భరోసావై
ఒక తేలికపాటి నవ్వుతో నువ్వు కమ్ముకుంటావు చూడూ
అప్పుడు...దిగంతాల ధైర్యపు ప్రతిధ్వనిలా అనిపిస్తావు
ధ్వని పూరితమైన నిశ్శబ్దం పెట్టే చికాకులో
వ్యవస్థీకృత మౌనాన్ని పూయించటం కష్టమైనప్పుడల్లా
నిన్ను ఆవాహన చేసేసుకుని
నీ స్వరరహిత నవ్వుల తరగల్లో ఈదులాడటం
పల్లె మట్టినద్దుకుని పంటకాలువలో సేదతీరటమేననిపిస్తుంది
శిలా పుష్పాల అంశలో పుట్టిన నవీనత్వమంతా
ఒక్క స్వచ్ఛతా నవ్వులో కరిగిపోవటం
కొందరికి అలవిమాలిన తపనే కావచ్చు
నాకు మాత్రం అది ఒక ఎనలేని ఆత్మీయ వరద
నీ నవ్వెప్పుడూ వృధా కాలేదు
కంటి చివర్లలో కాంతిని వేలాడదియ్యటం
గుండె లోతుల్లో ఒక ఉత్సవాన్ని జరపడం
ఒక్క తనకి మాత్రమే తెలుసు
ఏయ్.. ఇప్పుడైతే
నిన్ను నాకు వాగ్ధానం చేసుకుంటున్నా
ప్రతీ ధ్వనిలో ప్రతిధ్వనిగా నిన్నే నవ్వుతానని
ప్రతి పదం చివరా ఒక నవ్వుగా జన్మిస్తావని
