Sunday, 3 July 2016

వెన్నెల పత్రం



అంతు తెలియని శూన్యంలో
ఆవిరిగా మారిపోబోతున్నప్పుడు
ఖాళీ పాత్ర అనుకున్నది కాస్తా
పూర్ణకుంభమై నిండుగా నవ్వుతుంటే

వెన్నెల పత్రాల విస్తళ్ళలో
నీ మందహాసాల పంచభక్ష్యాలు
నా ఆకలిని హత్య చేస్తున్నప్పుడు
నాలోని దీనత్వాన్ని నిర్వీర్యం చేస్తూ
నీలో దివ్యత్వం అక్షయమవుతుంటే

నిశీధి వేసిన కారాగారపు గోడలన్నీ బద్ధలై
వెలుగాక్షతలని రాల్చిన సవ్వడితో
మరో తొలకరి మధురంగా తడుముతుంటే

ప్రేమవాసన ఎంత మైమరపుగా కమ్ముకుంటుందో
నిరాకారపు కాలానికే కాదు
ఊహాఖండాలని దాటివచ్చిన నీ ఊపిరి పరదాలని
శ్వాసగా కప్పుకున్న నా హృదయ క్షేత్రానికీ తెలుసు

గరళాలని గుక్కపెట్టుకున్న గతమంతా
అమృతాన్ని ఆరగిస్తున్న వర్తమానంగా
పలకరిస్తున్న పలుకొక్కటి చాలదూ
నువ్వు నా జీవితానికో పరిపూర్ణం అనటానికి…


0 comments:

Post a Comment