Thursday, 28 July 2016

విశ్వం పుట్టుక


ఇప్పుడు ప్రపంచాన్ని చూసే కిటికీని మూసేశాను
ఇక చూడటానికి బయట ఏమీ కనపడదు
లోనంతా గాఢాంధకారం
వేరే దారిలేదిక
నన్ను నేను దీపంగా వెలిగించుకోక తప్పదు
నాలోని నేపథ్యమంతా రాత్రినే సంపూర్ణ కాలంగా
ఆవాహన చేసుకున్న తిమిర మంజూషమే
నేనిప్పుడు చీకటి మినహా ఇంకేమీ లేని ఒంటరి దీవిని
వెలిగించుకోవటానికి ఇక్కడ అగ్గిపుల్ల లేదు
నిప్పురవ్వ పుట్టించే చెకుముకి రాళ్ళూ లేవు

చెయ్యగలిగిందేమీ కనిపించ లేదు
చీకటిని చదువుకోవటం తప్ప
చదివే కొద్దీ తెలిసింది
అలవాటు పడ్డాక
చీకటిలోనూ కళ్ళకి వెలుగే గోచరమవుతుందని
ఆ వెలుగులో
శూన్యాన్ని అశూన్యం చేస్తూ ఒక ప్రణవం
దాని వెంబడే సన్నని వెలుగు రేఖల స్పర్శ
కాంతి ప్రవాహపు చిరు సవ్వడి
నక్షత్ర మండలాల భ్రమణం…
……………………………….
అనంత నిశ్శబ్దం నుండి
విశ్వం పుట్టుక అనుభూతి అయ్యింది

అప్పుడే తెలిసింది
చీకటంటే జ్ఞానాన్ని కప్పేసిన అహపు వెలుగని
మనిషంటే విశ్వాన్ని నింపుకున్న మనఃదేహమని
ఒక మూసివేతలో మరింత వెలికితీత దాగుందని


0 comments:

Post a Comment