శబ్దం
అతని యుద్ధం
స్వరం
తన రంగం
మౌనం
అతని వ్యూహం
నినాదం
తన ఆయుధం
***
నిశ్శబ్దం
అనివార్యమైంది
మరణం
అతని మందహాసమైంది
Friday, 18 January 2019
Thursday, 10 January 2019
అతికించబడ్డ చీకట్లో....
ఆరుబయలు పచ్చిక మీద
వెన్ను వాల్చి
ఆకాశాన్ని వెలిగిస్తున్న నక్షత్రాలకి
ఒక చిన్న కబురు పంపుదామని చూస్తే
బయటున్న చీకటంతా
కళ్ళల్లో మేటవేసుకుని ఉంది
ఆకాశాన ఆ నక్షత్రాలని ఊడ్చి వేస్తూ
ఇప్పుడు బయటేమో ఒకటే కాంతి వాన
కాంతి జల్లు ఎక్కువయిందనుకుంటా
ప్రకృతి వర్ణం తెలుపు చీకటిని కప్పేసుకుంది
అయినా పర్లేదులే….
పడకగది పైకప్పుకి
అతికించబడ్డ చీకట్లో
దాచిపెట్టుకున్నాం గా
కాగితపు నక్షత్రాల నవ్వులని
మరి గర్వంగా తల ఎగరేద్దాం
Tuesday, 8 January 2019
వ్యాకరణం
చీకటిని పులుముకోవటం
ఎంత తేలికో అర్థమయ్యింది.
నక్షత్రాలు నవ్వుతా యేమోనని
ఆరుబయట మంచం వాల్చడానికి
సిగ్గుపడుతున్న మనిషిని చూసాక
***
అందం కోసమంటూ
ఇంటి ముందున్న
పచ్చని చెట్టుని నరికి
మోడైన చెట్టుగా
నగిషీలు పట్టడం చూసాకే తెలిసింది
ఎడారులనీ పండిస్తారని!!***
మనిషి తనకన్నా
మట్టికే ఎక్కువ విలువని కట్టాడని తెలిసింది
తన విలువ పెంచుకోవటం కోసం
మట్టిలోని రాళ్లని
మెడలో హారంగా వేళ్ళాడదీసుకుంటుంటే!
***
పరాయి కలలని
పహారా కాసే
బేహారులున్నారని అర్థమయ్యింది
తమ కల పండటం కోసం
వారు మర్చిపోయిన కలలనీ
మళ్ళీ మళ్ళీ తట్టిలేపుతూ…
ఎన్నెన్ని”కళ”లనో చూపిస్తుంటే
***
గాయాలనే గంథం అనుకుని
తన అంతిమ వ్యాకరణం
తానే రాసుకునే చోట
నా నడక ఆగిపోయింది
అక్కడున్న మనిషనే లేఖకుణ్ణి చూస్తూ…
Tuesday, 1 January 2019
నీలి మెత్తని జల
ఇంద్రనీల శిలకి దైవత్వాన్నిచ్చిన
గుళ్ళో దేవుడిని కాకుంటేనేం
గులకరాళ్ళనీ అభిషేకించవచ్చన్నట్లుగా
తాకుతున్న నీలి మెత్తని జల
ద్రవరూపం దాల్చిన నందివర్థనాలు చేస్తున్న
నిరాణమైన ఒక తపస్సులా సాగిపోతుంటే
నా చిన్ని దోసిలితో కాస్తంత ప్రకృతిని తడిపాను
దేశాంతరం వెళ్లి వచ్చేసరికి...
రాదారుల వెంట నీడల కాపు కాస్తూ
ఇక్కడంతా పచ్చని తోట 
Tuesday, 13 November 2018
Thursday, 8 November 2018
గతమంతా ఇదేగాథ...
ఇదే సమయంలో
ఇలాంటి మరణాలే మరికొన్ని
మబ్బుల్ని కప్పుకుని ఉంటాయి
ఇదిగో
ఇదొక్క మరణమే మంటవుతుంది
అగ్గి రాజెయ్యటానికి
రాజకీయమో నిప్పుపుల్లవుతుంది
అవును…
ఇదేమీ కొత్త కథ కాదు
గతమంతా ఇదేగాథ
కొన్ని మరణాలే ప్రముఖాలవుతాయి
చరిత్ర పుటల్లో ముద్రితమవుతాయి
Wednesday, 7 November 2018
ఇక్కడి సూర్యుడు కూడా...
ఇక్కడి సూర్యుడు కూడా అక్కడిలాగానే
తూర్పు నుండి పడమరకే ప్రయాణం కడుతున్నాడు
కాకుంటే
పొద్దున్నే ఒక్క గోరు వెచ్చని స్పర్శని ఇవ్వలేక
మేడల కావలే తచ్చాడుతున్నాడు
ఇక్కడి నీరు కూడా అక్కడిలాగానే
పల్లం వైపే పరుగెడుతోంది…
కాకుంటే
గొంతు తడుపుదామనుకుంటే
ఆమ్లంలా పొగలు గ్రక్కుతుంది
ఇక్కడి గాలి కూడా అక్కడిలాగానే
ఊపిరికి శ్వాసనిస్తుంది
కాకుంటే
ఇక్కడి గాలి
చాలా రంగుల్నద్దుకుని వీస్తుంది
ఇక్కడి నేల కూడా
అక్కడిలాగానే సమతలంగానే ఉంది
కాకుంటే
ఇంత వరకూ ఇక్కడి మనిషికి
మట్టిస్పర్శ కూడా తెలియదు
***
పట్టణమో ప్రదర్శన శాల
పల్లేమో జీవధార
Saturday, 3 November 2018
ఎడారి పక్షి
నా పగటిని నేసినదెవరో కానీ
కాసిని వెలుగుపోగులని
కూర్చడం మరచిపోయినట్లున్నారు
నన్నే విడిదిగా మార్చుకున్న రాత్రేమో
నన్నే తన స్థాన బలిమి అనుకుందేమో
ఎడతెగకుండా చీకటిని నింపుకుంటూనే ఉంది
నిద్రలోనే కరిగిపోతున్న కలలన్నీ
పారదర్శక చీకటికి చిక్కదనాన్ని ఇస్తుంటే
రెప్పల క్రిందనున్న
కన్నీళ్ల ఊబినుండి బయట పడటానికి
ఏ పాదరసపు అంశా తోడు రాక
అన్ని మెలకువల్లోనూ
పొలిమేర దాటని చీకటి ఒకటి
రాత్రికి ప్రతీకగా పగటికి నను తాపడం చేస్తూ ఉంటుంది
చీకటంటే
ఏ బిడారుల నుండో
నాలోకి శాశ్వతంగా వలస వచ్చిన ఎడారి పక్షి
అయినందుకేనేమో
తనకో వాగ్దానంగా కుదురుకున్నాను
నేను తనకో వెలుగయ్యాననే రాజసంతో 
