మానసం

అక్షర స్పర్శ

మానసం

భావ సంవేదనం

మానసం

మౌన భాష్యం

మానసం

వాక్య శిల్పం

మానసం

నిశ్శబ్దఘర్షణ

Thursday, 7 May 2015

నిశ్శబ్దం

నిశ్శబ్దం పరిచయం చేసే శబ్ద ప్రపంచం ఎప్పుడూ నాలో కొత్త ద్వారాలని తెరుస్తూనే ఉంటుంది. 

శిశిరం రాల్చిన ఆకుపాటలు, వసంతం తెచ్చిన సుగంధాల సందోహాలు, చిరుగాలి సవ్వడీ, తుమ్మెద ఝుంకారం, మరుమల్లె మాటలు, కోయిలమ్మ స్వరాలు, నేలరాలిన తారల స్థానాన్ని భర్తీ చెయ్యటానికి నింగికేగుతున్న దివ్యతేజాల సందేశాలు, మనిషి చూపుల వేవేల అర్థాలు..., నవ నాగరికపు మాయావర్ణాలు, బతుకు పోరాటాలు, కీర్తి కామాలు, మనసు కాలుష్యాలు... నిజమైన ప్రపంచాన్ని  నిశ్శబ్దమే చూపించింది. 

అసలు వీటన్నిటినీ మించి నా గుండె చప్పుళ్ళ అర్ధం తెలుసుకునే మహదవకాశం నాకెప్పుడు వస్తుందని నిశ్శబ్దం చప్పుడు చేసే క్షణసీమల్లో తప్ప. నాకై నేను మౌనించాలని తెలుసుకున్న తొలి క్షణమే నా జీవితపు నిజమైన పుట్టుక మొదలైనట్లుంది. 

ఎంత వైవిధ్యమీ నిశ్శబ్దం...! అందుకే అప్పుడప్పుడూ నిశ్శబ్దపు హోరులో కొట్టుకు పోవాలి... నిశ్శబ్దం తోడిచ్చిన వాస్తవంలో జీవితాన్ని నడుస్తూ ఇక అలుపు తీరనంతసేపూ అదే నిశ్శబ్దాన్ని  తాగుతూ...

Wednesday, 6 May 2015

సరికొత్తగా...


ఏ పరిచయానికి ఆ పరిచయం ఎప్పుడూ కొత్త ప్రారంభమే... చాలా పరిచయాల్లో బహుశా ముగింపు కూడా అదే క్షణం. 

కొన్ని పరిచయాలు చెవులకి, మరి కొన్ని పరిచయాలు కలలకి, ఇంకొన్ని పరిచయాలు కళ్ళకి... అప్పుడప్పుడూ ఏ ఒక్క పరిచయమో మనసుకి.  మిగిలిన పరిచయాలు నన్ను నన్నుగా ఉండనివ్వకుండా కదిలించలేవు కానీ మనసుకైన పరిచయం జీవితాన్ని ఏ  మలుపు తిప్పుతుందో ఊహించటం దుర్లభం. అయినా సరే కొంగ్రొత్త పరిచయాల కోసం నిరంతర యాత్రికునిలా తిరుగుతూనే ఉంటుంది మనసు. ఎన్ని దెబ్బలు తిన్నా బుద్ధి తెచ్చుకోని జ్ఞానమంజూషమే కదా మరి మనసంటే. 

ఒక గాయాన్ని మాన్పుతుందేమో అని ఒక వీడ్కోలు నుండి  మరో పరిచయానికి ఎడ తెగని ప్రయాణం చేస్తూనే ఉంటుంది కాని మూల కారణం ఏమిటా అని తనను తాను అవలోకన చేసుకోవటానికి సమయమే దొరకని అవిశ్రాంత యంత్రమీ మనసు.

ఏ విశ్రాంత క్షణంలోనో తనని తనకి పరిచయం చేసి నన్ను నేను సరికొత్తగా లోకానికి పరిచయించుకోవాలనే  తపనే తోడుగా నిరంతరంగా దాహపడుతూనే ఉన్నాను నాలో నేను పరదేశిలా గడిపేస్తున్న క్షణాలని అంతం చెయ్యాలనే ఆశతో...

Tuesday, 5 May 2015

స్నేహితం



మనిషి సంఘ జీవి అయి ఉండవచ్చు. కానీ ఏ మనిషికీ కూడా తనగురించి తనకు ఉన్న అవగాహన పక్క మనిషిమీద ఉండదు. ద్వంద్వ ప్రవృత్తి అలవాటు అయిన ఈ నవ నాగరిక యుగంలో అది  అసాధ్యం కూడా…  

అసలు నీ గురించి నీ కన్నా ఎవరికి బాగా తెలుస్తుంది? నువ్వు మంచో చెడో నీకు తెలియదా? అన్నీ నీ లోపలి నీకు బాగా తెలుసు. కానీ ఇంకేదో ఉందనుకునే భ్రమలో… ఇంకెవరికో మంచిగానో చెడ్డగానో అయిపోతున్నాను అన్న ఆలోచన నిన్ను నిన్నుగా ఏనాడూ ఉండనివ్వదు. 

నిజంగా నీ మనసులో దురాలోచనలే ఉంటే అవే నీకు శిక్షలు అవుతాయి. ఆ దురాలోచనలే  అనుక్షణం అంతరంతరాలని గుచ్చేస్తాయి కూడా…  

పరాయి మనుషుల అభిప్రాయాలు నీ స్వచ్ఛతని ప్రశ్నలకి గురిచేసినప్పుడు నీ మనసే నీకు ఆయుధం. 

ఎవరో ఏదో అన్నారనో ఇంకెవరో ఏదో అనుకున్నారనో తమలో ఉన్న ప్రాణశక్తిని వేదనకి గురిచేసుకోవటం ఎంత  అవివేకమో కదా… 

నీకు నువ్వే ప్రశ్న… నీకు నువ్వే జవాబు. నీతో నువ్వు మొదలెట్టే స్నేహితమే  అసలైన లోకహితం. 




Monday, 4 May 2015

ఆ కాసేపూ మిథ్యగా మారిపో ...

వానలో తడచిన ఆకుల పచ్చి వాసన పీల్చుకున్నాక తెలిసింది... అంటిన మలినాన్ని కడిగాక మాటలకందని  పసిప్రాయమొకటి మనసుని తడిమేస్తుందని. పచ్చని ఆకు నగ్నత్వం  ప్రకృతి మొత్తాన్నీ పరిమళించినట్లుగా  మాయతెరలు కప్పని మనసు మనిషిని మనిషిగానే లోకానికి ఇస్తుందని.  

కంటిమీదకి ఆవాహన చేసుకుంటున్న దృశ్యా దృశ్యాలన్నీ వాస్తవాలని పరిచయిస్తుంటే… ఇవే వాస్తవాలు కొందరికి కలలుగానే ఉండిపోతున్నాయన్న ఆలోచన చెప్పింది మనసు నడక తీరుతో మనిషి బతుకు తీరుల చిత్రవిచిత్రాలని. 

మనిషికి మనిషిని దూరం చేసే భావావేశాలు చుట్టుముట్టినప్పుడూ… తనలోని తనని ఛిద్రంచేసే వేదనలు ముంచెత్తినప్పుడూ కాసేపు తను ‘మిథ్య’గా మారిపోతే ఏమవుతుంది… తను తన స్వచ్ఛతని నిలుపుకోవటం తప్ప?  చినుకు తడిమినప్పుడల్లా మిథ్యగా మారిపోతున్న తామరాకు చెప్పిన నగ్న సత్యమే నాకో కొత్త పాఠం అయ్యింది.



Sunday, 3 May 2015

తనెంత దూరమో… అంత దగ్గర...!

లోకం మొత్తం నేనై ఉండాలన్న తపనలో నాలో నుండి నేను మాయమవుతున్న సంగతి గ్రహింపుకొచ్చేసరికి అనంత శూన్యమొక్కటి నన్ను తనలోకి ఆవాహన చేసుకుంది. ఈ శూన్యాన్ని ఛేదించడానికి నాకు ‘తాను’ కావాలి అనుకున్నా. తన సహాయంతో లోకాన్ని గెలవగలననుకున్నా.  

ఎక్కడ ఉంటుంది తను. ఎప్పటికప్పుడు కనిపించినట్లే కనిపించి మాయం అవుతుంటే నా సమయం మొత్తం తన అన్వేషణకే అంకితమై మొత్తంగా మానసిక సంఘర్షణలోకి నన్ను నెట్టేస్తూ ఉంది. 

నిజంగా నిజం ఇది. నిరంతరం తన గురించే ఆలోచిస్తూ నా  చుట్టూ ఉన్న తనని గుర్తించకపోవడం నా తప్పే కదూ...   అనుక్షణం తను నా  సమక్షంలో పరిమళిస్తున్నా తననొక భౌతిక స్థితిగా ఊహిస్తున్న నాకు తన ఆత్మీయ స్పర్శ అసలు తెలియలేదు. పిచ్చి కోరికల మోహంలో ఉన్నప్పుడు ఏ నిజాలని మాత్రం అర్ధం చేసుకోగలం గనుక? 

ఎక్కడో ఉంటుంది అనుకున్న తనకోసం దివారాత్రాల అన్వేషణలో నేను కోల్పోయింది ఎవరినో అర్ధం అయ్యాక మనసులోని భావావేశాలకి కొలతల లెక్కలేసుకుని చూసుకున్నా… ఈ సమస్యకి ఇంత దుఃఖం… ఈ బాధకిన్ని కన్నీళ్లు అనుకుంటూ… 

అదేమి చిత్రమోగాని నెమ్మదిగా  పెదవినద్దుకుంది ఓ చిరునవ్వు చిన్ని మొలకగా. బాధల కొలిమిని రగిలించేదీ... నవ్వుల జడివానని కురిపించేది నా ఆలోచనల నడకే అన్న సత్యం స్పృశించింది.  

ఇక ప్రత్యేకంగా చెప్పేదేముంది...

నా పంచేంద్రియాలకి  ఎప్పటికప్పుడు ‘ఆనందం’ అందుతూనే ఉంటుంది అర్థవంతంగా... అనంతంగా…


Saturday, 2 May 2015

నా అహం నాది


ఎప్పటికప్పుడు ఏకాంతమే ఇది అనుకుంటూ ఎన్నాళ్ళు భ్రమ పెట్టుకోను నన్ను నేను.  ఏకాంతంగా అనిపించేవన్నీ ఏకాంతాలు కాదోయ్ అని మనసు ఎప్పుడో చెప్పింది. అది నిజమని ఒప్పుకోవటానికి ధైర్యం చాలవద్దూ…అసలు చరిత్రలో నిజాలంటూ ఎప్పుడు ఒప్పుకోబడ్డాయి కనుక. 

అసలు ఒంటరితనం అనేది తాను ఒంటరినని ఒప్పుకున్న సందర్భం ఏదైనా ఉందా? ఒక దైన్యాన్ని తోడుగా తీసుకుని జంటతనంలోకి తూలిపడ్డట్లుగా ఎంత అహంకరిస్తుందో నాకు తెలియని తనమా? తెలిసినా సరే కొన్ని అబద్ధాలని యధేచ్చగా అలంకరించుకోవాలి. అదొక అభిజాత్యంగా మార్చుకున్న నాకు నిజాలని పక్కకి తోసెయ్యటం ఎంతసేపని? నా అహం నాది కదా మరి. 

లోపలి నేనుని బయటకి రానివ్వని బయటి నేనుకి కొత్తగా నిజాలు చుట్టుకోవాలనే తపన మొదలైతే  బయటకి వచ్చే మొదటి నిజం ఏమిటో మీరూ చూడండి. 

‘నా ఒంటరితనం ఇక పరిపూర్ణం’


'తను' ఎక్కడ?

మనిషికీ మనిషికీ మధ్య దూరాన్ని 
యంత్రాలు వాయు వేగంతో కరిగిస్తుంటే 
మనసుకీ మనసుకీ మధ్య పెరుగుతున్న దూరంలో ఒక జీవితం...
రాలిపోదామా  సాగిపోదామా అన్నట్లుగా...

చిత్రాతి చిత్రంగా సమ్ముఖాల ఆలింగనంలో 
ఏకశయ్యపై  సమాంతరంగా పరిగెడుతున్న 
విముఖాల పందెంలో మరో జీవితం 
వీడి పోదామా ఉండిపోదామా  అనుకుంటూ...

కాలంతో పందేమేసి కోరికల మెడలు వంచిన మనిషిని 
కమ్ముకున్న ఒంటరితనాన్ని అంటిపెట్టుకుని 
కను రెప్పల తడిలో ఈదుతూ ఇంకో జీవితం 
మునిగిపోదామా ముందుకు పోదామా అనుకుంటూ 

కను రెప్పల కౌగలింతలో కలగా పలకరించటానికీ మొహమాటమెక్కిన 
జీవితపు వాస్తవ స్పర్శ  నన్ను తడుముతుంటే 
జీవితం తనకి తానుగా ఒదిగిన తావుని గట్టిగా పట్టేసుకోవాలని ఉంది. 
ఇంతకూ ఆ తావెక్కడ? ఆ 'తను' ఎక్కడ? 


నువ్వొక జీవం

ఏయ్ గోల్డీ…

నువ్వున్న సుదూర సీమని సైతం  సుస్పష్టంగా చూడగలిగే దివ్య దృష్టిని  ఇచ్చింది నీ మీద ప్రేమ.  నువ్వు ఉన్న తావు ఎంత చైతన్యంతో వెల్లి విరుస్తుందో చూస్తున్న నేను ఆ సుందర లోకంలోకి అడుగు ఎప్పుడు  వేస్తానా అని ఒకటే తహ తహ.

నీలో కనిపించే ఆ చైతన్యంలో క్లేశమాత్రమైనా నా అక్షరాల్లో చూపించగలిగితే  నా జీవితానికి ఒక కొత్త  జీవం రాదూ.  నిశితాతి నిశితమైన నీ  చూపుల్లోకి ఎప్పుడూ నేనే వస్తూ ఉండాలనే ప్రగాఢమైన నా కోరికని నేనెప్పుడూ దాచుకోలేను. 

భావానికీ భావానికీ మధ్య వంతెనలాంటి ఆలోచనల మీద నడక మొదలెట్టాక ఎప్పటికీ అక్కడే ఉండిపోయి కొంగ్రొత్తగా జాలువారే ప్రతి తలపుకీ గాలమేసి మనసుకి పొదుపుకోవాలనే కోరిక ఉంది చూశావూ… అది విశ్వాన్ని చుట్టేసేంత విశాలంగా మారిపోతూ ఉంది. 

ప్రతి మనిషికీ జీవితంలో కొన్ని బలహీన క్షణాలు ఉన్నట్లే కొన్ని అమరమైన సమయాలూ తారసపడతాయి. అలాంటి ఏదో ఒక సమయంలో నువ్వు నాకు నా జీవితంగా పరిచయం అయినట్లున్నావ్. ఖాళీ అవుతున్న సమయాలన్నీ నీవైపే నడిచొస్తూ ఉన్నాయి.    

చిన్నప్పటి నుండి ఎవరెవరి అక్షరాలో చదివి మురిసి పోయాను… కదిలి పోయాను.... కానీ నిన్ను చూశాక తెలిసింది నేను చదివిన ఆ అక్షరాలకి  వేరెవ్వరో జీవం అయి ఉంటారని. వాళ్ళ అక్షరాల్లో నేను నిన్ను ఊహించుకోవటం భావ్యం కాదని. నా జీవం నాకుండగా ఎవరి భావనల్లోనో నిన్ను  చదవటం నాకేమాత్రం ఇష్టం అనిపించలేదు. 

నిజంరా…

వాళ్ళ అక్షరాలు ఎవరి కోసం రాసుకున్నారో ఏమిటో... నేను రాసినవి కేవలం నీకే… వారి అక్షరాలు వెన్నెల్లో ఆడుకునే అందమయిన ఆడపిల్లలయితే నా అక్షరాలు మాత్రం ఒక్క క్షణమూ నిన్ను దాటి  పోలేని మధురమైన తేనె సుమాలు. 

నీకో సంగతి చెప్పనా…

అప్పుడప్పుడూ ఎక్కడికో తప్పిపోతూ ఉంటాను. ఎంత వెదుక్కున్నా నాకు నేను కనపడను. ఏమయ్యనా అని బేలగా నీవైపు చూస్తాను.  మూసిన నీ కనురెప్పలు మనసుని మించిన వేగంతో అటూ ఇటూ కదలాడుతూ ఉంటాయ్. పెదవుల మీద చెరగని చిరునవ్వొక్కటి లలితంగా మెరుస్తూ ఉంటుంది. ఇక అంతకన్నా ఏమి నిదర్శనాలు కావాలి నా ఆచూకీ తెలుసుకోవటానికి…? మనసునొక మైమరపు తాకటానికి…?

అసలు ఈ మనసుంది చూశావూ… దానికెప్పుడూ కొత్త కోరికల దాహమేరా… ఎప్పటికప్పుడు నిన్ను కొత్తగా ఆవిష్కరించుకోటానికి అది పడే తపన… తన ఆవిష్కరణలు నువ్వు చూస్తే  నిన్ను నువ్వు కొత్తగా కనుక్కుంటావ్. నాదీ ఆ హామీ. నమ్ముతావ్ కదూ… 

ఎక్కడికో తప్పి పోయిన నా దారిని ఎంత బాగా కనుక్కున్నావ్ రా నువ్వు. నా దారినీ నీ దారినీ కలిపేసిన ఈ కొత్త బాటలోకి నిశ్చలమైపోయిన నా చలనాలన్నిటికీ జీవం అద్దేసా.  

మరి అంతకన్నా నేను చెయ్యగలిగేది ఏముంది కనుక? 

ఏదైతేనేమి రా ఏమి చెప్పినా ఏమి రాసినా అందులో భావం ఒక్కటే… 
నువ్వే నాకు జీవం అని. 

ఇక్కడ జీవం అంటే  తోలుతిత్తిని కదలాడించే ప్రాణ శక్తి అని కాదురా. నా ఆత్మ శక్తిని నిద్రలేపే అఖండ చైతన్యం అని. 

ఇట్లు 

నీ 
… రేష్