మానసం

అక్షర స్పర్శ

మానసం

భావ సంవేదనం

మానసం

మౌన భాష్యం

మానసం

వాక్య శిల్పం

మానసం

నిశ్శబ్దఘర్షణ

Monday, 12 September 2016

తూనీగ

మల్లెలాంటి వెన్నెలని చిలుకుతూ
ఒక వసంతాన్ని
వంటి మీదకు ఆవాహన చేసుకుంటూ
నెమ్మదిగా... నెమ్మదిగా...
అతి నెమ్మదిగా
ఒక తేలికపాటి సమీరాన్ని
నాలోకి ప్రవహింపజేస్తూ
ఇదిగో
ఇక్కడో లేత నవ్వు చప్పుడు
మృదువుగా మొదలయ్యింది
మరి మనసేమో
ఇప్పుడు ఒక తూనీగయ్యింది
జీవితమంతా మందహాసపు
మధువుతో పొంగి పొర్లుతున్న
దృశ్యాన్ని రెక్కల్లో చిత్రించుకుంటూ


Sunday, 11 September 2016

కలలు అమ్మబడును


ఇక్కడ కలలు అమ్మబడును
అమ్మకానికి సరిపడా సరంజామా సిద్ధం
మీ రెప్పలకి కాసే కలలు కావివి
అంతకుమించి...
రాశులు రాశులుగా ఆకాశహర్మ్యాలు
నగరానికో విదేశాన్ని పండించే
ప్రభుత్వాల అంగట్లో కలలు అమ్మబడును

ఇక్కడ కాలం కొనబడును
మీ అరచేతుల్లోనే
అంతులేని మాటల వలలు వేసి
మోహపు పరదాలని పరచి
మీకు ఆలోచనలు చేసే శ్రమ కూడా లేనంతగా
పెట్టుబడిదారుల ముందుచూపులో
మీ కాలాన్ని ఉచితంగా కొనబడును

ఇక్కడ చిరునామాలు ఇవ్వబడును
నిన్ను నిన్నుగా నువ్వు గుర్తించేలోగానే
నీపై ఒక నటనాయకత్వం రుద్దబడును
నీకంటూ ఆశలు పుట్టేలోగానే
నీ కోరికల చిట్టా ఇదంటూ పంపిణీ చేయబడును
ఫలానా నాయకుడి అనుచరుడిగా
నీకో చిరునామా ఇవ్వబడును

ఇక్కడ తలలకి వెలకట్టబడును
మనిషికి మనిషి అపనమ్మకమై
వర్గ వైషమ్యమో జాతి శతృత్వమో కారణమై
నీ నమ్మకాలు తమ నమ్మకాలతో కలవని చోట
నువ్వొక విద్రోహివై
మానవత్వపు హద్దులు దాటబడి
నీ తలకి వెలకట్టబడును

ఇక్కడ తలరాతలు మార్చబడును
తమ ఊహలు వాస్తవాలవ్వని
సమయాలని దాటేసిన ముందు తరం
నీ ఇష్టంపై ఆత్మీయతా బంధనాలు వేసిన
జీవితపు లెక్కల్లో
తడబడిన అడుగుల నడకలలో
నీ తలరాతలు మార్చబడును

ఇక్కడ అవకాశాలంటూ
ఇంకేమీ మిగలలేదు మిత్రమా
నిన్ను నువ్వు సమాధాన పరచుకోవటానికి...
కళ్ళని తడిపే కొద్దీ
మరింత తడే ముంచేసే నేటి దృశ్యంలో
ఇప్పుడు చెయ్యవలసిందల్లా
నిన్ను నువ్వు థైర్యంగా రాసుకోవడమే !!

Saturday, 10 September 2016

లిపి



నన్ను నేను చదువుకుంటున్నప్పుడు
ఆ కాగితాల నిండా
పగిలిన అద్దం ముక్కలే
ఏమి దర్పణాలో ఇవి
అంతా మాయగా...
ఒక్క నాలో
ఎన్ని' నువ్వు'లో
ఒక్కొక్క ముక్కలో ఒక్కోలా

నువ్వున్న ముక్కని చదువుకుందువురా
అర్ధం కాదని భయపడకు
ప్రతిలిపిలో విధిగా
నీకు నచ్చినట్లుగా నిన్ను రాసానులే

నిజాన్ని చదవటం కన్నా
నచ్చింది చదవటమే ఇష్టమైన చోట
రాయబడే అక్షరాలన్నీ
జీవితానికి యమపాశాలేయని తెలిసే వరకూ
నువ్వొక ఉత్తమ చదువరివే మరి

లిపిగా నచ్చకుంటేనేం
కొన్ని సంఘర్షణలు
గుండెని నులిమేసే క్షణాలు
నీపై రాయబడినప్పుడు
నువ్వొక ముగింపులేని భీతుడివే

ఒక కంచెలేని తోటగా
లోకాన్నిమృదువుగా స్పర్శింటం
అనుభూతి కావటానికి
ప్రతి లిపిలో పచ్చని నిజాన్ని చదివి చూడు
ఇకప్రతి లిప్తలో ధైర్యం పతాకమై ఎగస్తుంది

అభయముద్ర



పొగబారి మసకేసిన అస్తిత్వాన్ని
సంస్కరించజాలని బద్ధకపు సమయాల సడిలో
నేటి ఉనికి
చరిత్ర గర్భంలో శైథిల్యమవుతుందే గానీ
ఏ రాతి పుటల శాసనమవ్వదు

నీ సమయాలన్నిటినీ
ఎవరి బందీఖానాలో ఖైదు చేసుకున్నప్పుడు
పంజరమొకటి పరిపూర్ణమై
కరడు గట్టిన శూన్యం స్వేచ్ఛగా
మనసు నిండా విషాద లేఖనమవుతుంది

విషాదమే నిషాదమైన సమయంలో
ఏకాంతపు తర్కమే నికషమై
దుఃఖమాలిన్యాలన్నిటినీ అశ్రువులుగా
తర్పణం వదులుతున్న చోట
మరింత కొత్తగా మొదలవ్వటమంటే
నీకు నువ్వు శతపత్రాల కలువపు సౌందర్యమవ్వటమే

పురాణ పురుషులెవ్వరూ రక్షకి రాని తరుణాన
ఇతిహాస కథలేవీ వాస్తవమవ్వని జీవన గమనాన
నీకు నువ్వే అభయముద్రవన్న నిజంలోకి
నడవటమే నీ జీవన వికాస సూత్రం

Friday, 9 September 2016

ధూప హారతి



నిశ్శబ్దంలో కలుసుకున్న చూపులు
మౌనాన్ని ముచ్చట్లాడుకుంటున్న సవ్వడిలో
చెక్కిలికంటిన సిగ్గు పారాణి
జీవిత కాలపు పండుగలా
పరావర్తనమవుతున్న నేపథ్యంలో
ఏకత్వానుభూతి జేగంటగా మారి
ఒక అనంత గర్వాన్ని శబ్దిస్తుంటే
యుగాల కన్నీరు అవనతమై
పన్నీరే పతాకమై
పరవశాన్ని రెపరెపలాడిస్తున్న వేళ
ఒక ఏకాంతపు దైవత్వపు సమీరం
జగత్తుకి ఒక్క శ్వాసగా మారి
మెరుపెనుక మెరుపుగా
మనపై చుట్టుకోవడమంటే
దివికే ధూప హారతిగా
మనం పరిమళించడమే కదూ...

Wednesday, 7 September 2016

ఎక్కడ దిగి పోవాలి



ఎక్కడ దిగి పోవాలో తెలిసుండాలి
గౌరవపు వీడ్కోలు కావాలంటే
పయనంపై మోహంతో
గమ్యపు కొలత తప్పిందా
కాలమే ఎక్కడో తోసేస్తుంది

సగం రాయబడిన క్షణాలంటూ
ఏమీ లేని సమయాన
సంసిద్ధంగా ఉండాలి అనుక్షణం
కాలం మరో సారి
నిన్ను పలుచన చెయ్యకుండా

నిన్ను నువ్వు రద్దు చేసుకోవటం
నేర్చుకోనంత వరకూ
ఈ పరిమిత గాలి గోళంలో
ఎవరికీ అనుభవమవ్వని మిథ్యాదృశ్యానివై
గిరికీలు కొడుతూనే ఉంటావ్

హేతువుకందని అస్తిత్వాల వెదుకులాటలో
ఆశలకందిన కలలతో  భ్రమల పెనుగులాటలో
ప్రతి నువ్వూ ప్రతి నేనూ
ఒక అవాస్తవికతగా ఘనీభవించటం
చరిత్ర లిఖించని చైతన్య స్వరూపమే

నువ్వొక నిరాపేక్షగా రూపాంతరమైన వేళ
నిర్వ్యాపకపు సమయాలన్నిటికీ
నువ్వే చిరునామా అవ్వటముంది చూశావూ…
బంధాల బంధనాలన్నిటినీ

తెంచుకున్న స్వేఛ్చాతత్వమది

Tuesday, 6 September 2016

ఒంటరి పరదా



ఆశలెన్నో చిక్కుబడిపోయి
నడకలన్నీ బంధనాలై
పాదాలు మౌనం దాల్చిన చోట
కంటికందే గమ్యమొకటి
చేతికి చిక్కక ఒంటరిగా కన్నీరవుతుంది

అమరత్వానికై అర్రులు చాస్తున్న క్షణాల మోహంలో
అనుభవానికొచ్చే నవ్వులన్నీ
విమలం కాదని తెలిసే సరికే
కరిగి పోయిన సాంధ్య వర్ణమంతా
శ్యామిక పాదానికి పారాణిగా మారింది

నిద్రనివ్వాల్సిన రాత్రి
ఎడతెగని కృత్రిమ వెలుగులోకి దూకేస్తూ
తన అస్తిత్వాన్ని కోల్పోయిన చోట
కళ్ళతో కలబడిపోయిన ఆకాశపు నీలమొకటి
కన్నీటి వత్తిడితో మరింత నలుపద్దుకుని
గుండె లోతుల్లోకి దూకినట్లుంది

ఆలోచనలు మృగ్యమైన మనసు
శాశ్వతంగా ఘనీభవించింది
నిన్నటి ఏకాంతాలపై
కొన్ని ఒంటరి పరదాలని కప్పుకుంటూ

Monday, 5 September 2016

ఈసారికిలా



అలలుఅలలుగా
నువ్వు తడిమిన ప్రతి క్షణం
పరాభవించబడ్డ పాత సందిగ్ధాలన్నీ
పురాతనపు పాతరలోకి ప్రవహించేసాయ్

ఓ అరచేతి స్పర్శగానో
వైద్యం తెలిసిన మాటగానో
నీ సవ్వడి మొత్తం మనసుకి తాకుతుంటే
చీకటంతా ఎక్కడికో అశాంతిగా పయనం కట్టింది

నువ్వు పరిచయమయ్యాకే తెలిసింది
గుండెలోనూ కొన్ని కపోతాలు ఉన్నాయని
నన్ను శాంతింపచేసే ఉపశాంతి కోసం అవి
ఎర్రగా తడుస్తూ వేచి ఉన్నాయని

నువ్వూ నేనూ కలివిడిగా
నిలువెత్తు నడకలమై
లోకం దారుల్లో ఓ జీవితాన్ని
ఈసారికిలా లాగించేద్దాం ధైర్యమా…