ఎడారి వాసన

నల్లని రాత్రిని మూసేస్తూ

సూర్యుణ్ణి తెరచిన కాంతి ద్వారం

ఆకాశాన్ని మరింత స్పష్టపరిచే

కథని చూస్తున్న కళ్ళ వైపుగా

శూన్యాన్ని మూసేసుకున్న రాజసాలుగా

నడిచే అడుగుల కోసం

ఎన్నాళ్ళైనా  ఎదురుచూపులు సాగాల్సిందే

మరో చోటకి వలస పోయే చూపుల్లోని  పొడిదనంలో

తనకు పనిలేదంటూ

ఎప్పటికప్పుడు

కళ్ళని శుభ్రం చేసుకుంటున్న నిరీక్షణలకి

చేరువ కావడమన్నది

లోలోన గూడు కట్టుకున్న

ఉద్వేగాలని  వెలికితియ్యడమే

తడి కొరడాతో

మనసుని ఈడ్చి కొడుతున్న కళ్ళలోకి

సూటిగా చూసేంత

స్వచ్ఛతని రాసుకున్న చూపులు కొన్నైనా దాచుకుందాం

లేదంటే...

నిలువెత్తు దాహాలుగా ఆవిరవుతాం

ఎడారి వాసనలుగా వీయబడతాం

Read More

అమృతమంటే...

వెలసిపోయిన కాగితాలను

చూసిన కథలున్నాయి గానీ

వెలసిపోయిన అక్షరాల

చరిత్ర ఎక్కడా కనపడలేదు.

మనసుకి చేరిన అక్షరాలు

చరిత్రలో కొనసాగటానికి

ఏ శాసనాలూ… కాగితాలూ

అవసరం లేదు

అప్పటికే అవి

తమ విలువని

ఉన్నతంగా రాసేసుకున్నాయి మరి

అందుకే అనిపిస్తుంది

అక్షరమంటే అమృతమని

నేటి అమృతమంటే అక్షరమని

Read More

దారి మలుపుకి ఆవల...

ఇన్నాళ్లూ నేను చూసిన అన్నిటినీ

చరిత్ర నడకలతో నలిగిన దారిపైనే  చూసాను

ఇకమీదటంతా నాకే ప్రాధాన్యతలూ లేవు

పరిచయమయ్యే ప్రతి నిజాన్నీ

ఆప్యాయంగా ఆదరించటం తప్ప

దారి మలుపుకి ఆవల

ఏమున్నదో అనుకుంటూ నడుస్తుంటే

బాట పక్కనున్న అందాలని చూడలేమంటూ

మనసు గొంతు సవరించుకున్నప్పుడు

ఒక ఆనందం ఎంత ప్రశాంతంగా

పరిచయమవుతుందో అనుభవమయ్యింది.

ఇప్పటి వరకూ చూసినదంతా

మరోలా పరిచయమయ్యింది

ఇదిగో

ఈ క్షణం నేను చూసినది

ఇంతకు ముందు పరిచయం లేనిది

నన్ను ఆవరించుకున్న ఈ గాలీ

నన్ను నింపుకున్న ఈ నిమిషమూ

ఇప్పుడే ఇక్కడే కొత్తగా పరిచయమయ్యాయి

ఇన్నాళ్ల తెలివిడికీ తెరదించుతూ

అవును… నిజంగా !

గాలంటే  కోట్ల జీవుల ఊపిరి నజరానా అని

నిమిషమంటే పంచభూతాలనూ శాసించే శాసనమని

ఉన్నది ఉన్నట్లుగా పరిచయమవ్వటం ఇప్పుడే మరి

ఒక అనుభూతిలోకి కొత్తగా నడవడం కన్నా  

అద్భుతమంటూ ఏముంటుందనీ

Read More

మరణమంటే

మన మరణం

మనదైనంత వరకూ…

మన కథ సమకాలీనం మాత్రమే.

అదే మరణం

లోకాన్ని ఒక్క సారి కుదిపిందంటే…

మనం చరిత్ర పుటలకెక్కిన అక్షరాలం   

అప్పుడనిపిస్తుంది

మరణమంటే

ముందే రాయబడిన విజయమని...!

Read More

నాలుగు రంగుల ఝండా

మనకెప్పుడూ అబద్దమంటేనే ఎక్కువ ఇష్టం . ఇదే అసలైన నిజం.

మూడు రంగుల జండా ముచ్చటైన జండా అంటూ పెద్దగా కనిపించే రంగులనే నిజం అంటూ మనల్ని మనం మభ్య పరచుకుంటూ నాలుగవ రంగైన నీలాన్ని మనం ఎప్పుడూ బయటకు తీయలేదు. ఝండాలో నాలుగు రంగులు ఉండటం అబద్ధమా? మరెందుకు మనం గుర్తించం?

ఎందుకంటే మనం అబద్ధాలని నమ్మటానికి అలవాటు పడ్డాం. అంతేనా అవే అబద్దాలని నిజాలని ప్రచారం చెయ్యటం లో సిద్ధహస్తులయ్యాం. ఎక్కడన్నా ఒక గొంతు నిజాన్ని మాట్లాడటం మొదలు పెట్టిందా… తన మీద అన్ని రకాలుగా దాడి చేసేస్తాం.  

ఇన్నాళ్ళుగా అబద్ధంగా కొనసాగుతున్న ఒక నిజాన్ని మాట్లాడటానికి చాలా ధైర్యం కావాలి. కళ్ళకి కనిపించే ఒక నిజాన్ని మనం గుర్తించలేకపోతున్నామంటేనే అర్థమవుతుంది… ఎడతెగని ప్రచారం అబద్ధం చాటున నిజాన్ని ఎలా సమాధి చెయ్యగలదో !

చూద్దాం ఇంకెన్ని తరాల తరువాత నాలుగు రంగుల ఝండా నలు చెరగులా ఎగిరే ఝండా అని అంటారో...

Read More

స్వేచ్ఛ

స్వేచ్ఛ అంతా తమ రెక్కల సత్తువలోనే

ఉందని  తెలుసుకున్న పక్షులని ఆపడానికి

ఎన్ని రెక్కలని కత్తిరించగలవు నువ్వు?

వీలయితే…

ఆ రెక్కలపై నీ కుంచెతో కాస్త రంగులద్దు

తమ స్వేచ్ఛతో పాటే

నీ చిత్రకళనూ లోకమంతా గానవిస్తాయి

మరప్పుడు

కాలమండలమంతా నీ స్వచ్ఛతా చిత్రమే కదా!

Read More

The Touch

Do you hear her?
All the time she is telling your story

Whole day she is waiting for you
And tries to exhaust your tiredness
Without moving from where she stood,
She listens to you throughout your daily life
And the world's stories
She hides your secrets from the world

She is the witness for your generations
And gathered breaths of your parents
She kisses your childish foot
And Afterwards,
Witnessed when you become steps for your child’s foot
And she is the witness of your life with your sweetheart

She becomes wet for your tears
And joy of your smiles
She shows you like a mirror
And becomes address for your existence
She conceals you from the world's exasperations
And she is with you even in destruction

Look at her and listen to her
She is craving for a whole-hearted touch

Now, do you hear her?
Yes, true…
She is… Your room

Now… Give affectionate,
Warm touches to her
And then, you can hear
Splashes of holy souls
That enlighten your life

Read More

గ్రామీణం

గాలి పంజరంలో చిక్కుకున్న

నిశ్చల… నీరవ… నిశ్శబ్దం!

నగిషీలు చెక్కబడ్డ హిమ ధ్వనిలో

పేరుకుపోతున్న నిరీక్షణ

ఓ యాత్రికుడా...

ఇది నువ్వు రావాల్సిన సమయం

  

ఈ చిన్ని దీపాన్ని కాపు కాస్తున్న

చిక్కటి చీకటికి  విశ్రాంతినిచ్చే

విద్యుత్తరంగమై

రూపాంతరం చెందే  సకలానివై

ఓ యాత్రికుడా...

ఇది నువ్వు రావాల్సిన సమయం

మహా మౌన స్థితిలో గడ్డకట్టిపోతున్న

చల్లని ధ్వనిని

గోరు వెచ్చగా మేల్కొలిపే గ్రామీణానివై

కాలాన్ని ఆకుపచ్చగా శ్వాసించే

స్వచ్ఛతార్ణవమైన  

మిత్రత్వాన్ని లిఖించాల్సిన పొద్దు ఇది

కంటి రెప్పపై వానబరువునంతా

సీతాకోకచిలుక రెక్కలపైకి

తేలికగా తర్జుమా చేసే

ఏకాంతపు కుంచె చివరి  

నిర్దోషమైన రేఖవై

నిన్ను నిజం చేసుకోవాల్సిన తరుణం

Read More