కొన్ని అక్షరాలు - 3

నిజమే...
ప్రపంచమంతా ఎన్నో అందాలు... అవి తెచ్చే ఆనందాలే...
ఐతేనేం 
ఒక్క సూర్యోదయం లేకుంటే లోకమంతా అంధకారమే...
దూరపు కొండలు నునుపో కాదో తరువాత 
కళ్ళ ముందరకొచ్చిన తన వెలుగుని కట్టేసుకో...

*** 

అంతులేనంత కాంతి ఉంది బయట...
ఇంకా నువ్వు రెప్ప తెరవలేదంతే...!

***

శూన్యానికి వ్యాకరణం నేర్పుతున్నా...
ముగియని నా నిరీక్షణల సాక్షిగా...!

***

జాతి వర్ణాలతోనే వేరు విస్తరట 
నెత్తుటి రంగుని మార్చెయ్యగలరా మరి...?

*** 

కొంచెం పసితనాన్ని తాగవూ....
బాల్యమిక ఇంకిపోనంత స్వచ్ఛంగా ...!

*** 

Read More

కొన్ని అక్షరాలు - 2

ఎండని వెన్నెలించడానికి చంద్రుడున్నాడు...
నా గుండెని శీతలీకరించడానికి నువ్వు రావూ...!

***

లే పచ్చిక బయళ్ళలో నీ పాదాలకు 
హేమంతపు హారతి పడుతున్న సుప్రభాతమే 
నా మౌనం మొదలెట్టిన సారంగీ నాదం...

***

కంటికి కనబడేది మూడొంతుల సముద్రమే 
అసలంటూ... మొత్తం మట్టి కుదుళ్ళేగా...
సంద్రం నేను
మట్టి నువ్వు

Read More

కొన్ని అక్షరాలు - 1

అభిప్రాయం మారటానికి పెద్ద కారణం ఏమీ అవసరం లేదు...
తన సమస్య నీకొస్తే చాలు...!

***

ప్రసాదాలు నైవేద్యాలూ దేవుడేదో తినేస్తాడని కాదు… 
ఆత్మాభిమానంతో ఆకలిని చంపుకునేవారు కొందరుంటారని...!

***
ఏమీ పర్లేదు… స్వార్ధపరుడిగానే ఉండు…
కాకుంటే స్వార్ధాన్ని విస్తృతం చేసేయ్…
‘నా’ నుండి ‘మన’ వరకూ

***

తరతరాలుగా అబద్ధానిదే అగ్రాసనం...
నాలుగు రంగుల ఝండా మువ్వన్నెలుగా చలామణి అవుతూ...!

***

ఆకలైతే చాలు అదృష్టమే అనుకునే వాడొకడు
కలలోకీ మెతుకు చేరని మాయేమిటో తెలియని వాడింకొకడు...
ఎంత చిత్రమీ ప్రపంచం 
బహు విచిత్రమీ మాయాజాలం

****

Read More

మెతుకు

జీవితాన్ని అనువదించుకున్నాక
ఆకలి జన్మాల అలజడిని అధిగమిస్తూ 
ముందుకు నడవలేకున్నాను 
తనని దాటొచ్చిన దూరమంతా 
కంటికో కథగా నన్ను అక్కడే నిలువరిస్తుంటే 

ఆకలి కళ్ళు మూసేస్తున్నామనుకుంటున్న భ్రమలో 
అన్నాన్ని కలగనే జీవితాలు కొన్ని 
మళ్ళీ రెప్పవిప్పలేని అలసటలో రాలిపోతుంటే 
ఆకలిని గెలవలేని మనిషి చరిత్ర
శిధిలమవ్వాలి మనసు మనసులో 

మానవత్వమే సైన్యమైన చోట 
గోరుముద్దలే ఆయుధాలైన వేళ
ఓటమొందిన నిన్ను 
ధూళి పట్టిన యుద్ధభూమిలో కప్పెట్టేసాక 
మోగే విజయశంఖారావం 
నిన్ను యుగాలకవతలకి  విసిరే తొలి క్షణాలలో 
నేనూ ఉండాలన్న స్వార్ధంలో 
కొన్ని బతుకులనైనా 
లోకానికి కూడాలనిపించటంలో 
నేనెవరికెలా కనిపించినా నాకు లెక్కలేదు 

గొప్పతనాల అవగాహనలో 
పాత సాంకేతికాలన్నీ చిధ్రమైతే
ధరణంతా  రుద్రభూముల అస్తిత్వం అరుదైన 
దివ్యత్వపు ఊపిరే శ్వాసిస్తుందన్న నిజానికి 
చేయూత నివ్వాలని ఉంది ఒక్క మెతుకుగా మారి

Read More

నిశ్శబ్దపు దేహాన్నై

నువ్వొచ్చే వరకూ వేచి ఉంటా
క్షణాలన్నిటినీ నీ ధ్యాసలో వ్యయం చేస్తూ
వ్యర్ధఛాయలన్నిటినీ దూరంగా వెళ్ళగొడుతూ
నువ్వొచ్చిన రోజున
మనసొక దూదిపింజలా తేలటం నాకు తెలియాలి
నీలో ఒక ఆశ్చర్యం కళ్ళు విప్పేలా

నీకో రహస్యం చెప్పనా 
నేనంటూ మోసగించబడనిది ఒక్క నీ దగ్గర మాత్రమే 
ప్రతి ఒంటరి క్షణమూ నిన్నే ధ్యానిస్తున్న నాకు తెలుసు 
నువ్వంటే నాకెంత ప్రాణమో 
నువ్వు నన్ను అల్లుకుపోతున్న ఆ క్షణాలలో 
నా తావంతా ఓ నిశ్శబ్దపు దేహాన్ని తొడుక్కుని ఉండాలి 
ఎక్కడెక్కడి చీకటినీ నువ్వు విప్పుతూ పోతుంటే 
నువ్వు విప్పే ఆ ప్రతి రహస్యాన్ని రసానుభూతించాలని ఉంది 

ఉదయంలోకి దూకి మునిగిపోయిన రాత్రిలా 
నాలోకి మాత్రమే  లీనమయ్యే ఓ మార్మికతవు నువ్వు 
తిమిరమెప్పుడూ దీర్ఘప్రయాణం కాదని 
పరిమళమద్దుకున్న కాంతిప్రసూనాల మార్గమేస్తూ
నువ్వొస్తావని మాత్రమే తెలుసు నాకు 
ఇక మిగిలినదంతా నువ్వైన రహస్యమే 

నిన్ను నువ్వు ఆవిష్కరించుకునే  క్రమంలో 
స్నేహంగానో 
ప్రేమగానో 
మరణంగానో  
మరి నాలో 
నువ్వెలా మురుస్తావో వేచి చూడాలి…

- 16.08.15 

Read More

తడి నీడలు

వనాలు దాచుకునే పువ్వులని 
నువ్వు దోచుకున్నప్పుడల్లా  
నీ కుంతలాలే సంకెళ్ళై 
నన్ను నీకు కట్టేస్తున్న శిక్షకై 
యుగాల తపమొనరించవచ్చు 
ఎన్ని జన్మల ప్రయాణమైనా చెయ్యవచ్చు 

మట్టి పుప్పొడిగా నువ్వొక్కసారి సోకగానే 
ఎడదలో మేట వేసిన ఎడారిధూపమంతా 
రెక్కలు తొడుక్కుని ఆవిరయ్యింది 
గుండె పచ్చిక మీద నీ పాదస్పర్శ తాకగానే 
నిద్రకమ్మేసిన నా చిరునామా ఒక్కటి 
మెలకువ తెచ్చుకుంది 

అన్ని శబ్దాలనీ మింగేసిన నిశ్శబ్దమొకటి 
బద్ధకమెక్కిన అలలా నన్ను మింగుతున్న చోట 
నువ్వొక  ప్రాణాధారగా నృత్యం చేస్తుంటే 
నాలో నిద్ర మేల్కొన్న నీ గాలి 
నిశ్వాసగా ఒక శూన్యాన్ని వదిలించింది 
నన్నొక దీర్ఘప్రయాణంగా మారుస్తూ

నీటి కుచ్చెళ్లలో మొదలైన పాటలో 
సాగిపోవటానికి నువ్వొచ్చి
నీరెండరాగంగా నన్నూ తోడ్కొనివెళుతుంటే 
ఇక 
నా తడి నీడలన్నిటికీ 
నిండు విరామమే… నిత్య శిశిరమే

Read More

మధుర భక్ష్యం

కాంతి శబ్దాలు చేస్తున్న నక్షత్రాల సడి

నిశ్శబ్దాన్ని వెచ్చగా శృతి చేస్తుంటే

ఓ నిరాకారం నన్ను చుట్టేస్తూ

సుదీర్ఘ శ్వాసగా  నిన్ను నాలోకి లీనం చేస్తుంటే

నిశీధాన్ని నిషేధిస్తున్న మౌనం

ఎన్ని గుసగుసలు పోతుందో తెలుసామరి

హృదయ వీధుల నిండా

మనవైన క్షణాలు నిండి పోయి

మనోలోకాన్ని చుట్టేస్తుంటే

ప్రతి క్షణానికీ కిరీటం తొడిగి

నా స్మృతుల సింహాసనంపై కూర్చో బెడుతుంటే

నేను రాజుని కానిదెప్పుడట

అలసటొకటి పెనవేసుకున్నప్పుడల్లా

నా ఏకాంతాన్ని

స్వంతం చేసుకుంటూ నువ్వొస్తుంటే

మన ఆత్మాలింగన దర్శనంతో

కొత్తబాట పట్టిందనుకుంటా

అనాధగా మారిన ఆ అలుపు

నిన్ను స్వార్ధం చేసుకున్న మొదటి క్షణం గుర్తొచ్చినప్పుడల్లా

నా భౌతికాంతరాలు వేరువడిన సవ్వడి జ్ఞప్తికొస్తూ

ఒకే భౌతికంగా మారే గుణం తనకులేదని

దేహంపై ఓ చిరుద్వేషం మొదలవుతున్నప్పుడు

మనసు నన్ను చిరునవ్విస్తుంది

మధుర భక్ష్యంగా నిన్ను రమిస్తూ

Read More

మొలకలా…

అడవి స్పర్శ కోసం అర్రులు చాస్తూ 
నెర్రెలిచ్చిన గోడ మధ్య 
చిగురించిన రావి మొలకలా 
నిన్ను నాలో పాదు చేసుకున్నా 
గుండెపునాదుల్లోకి చొచ్చుకుపోయేలా  

అలసిన మనసుని కడుక్కోవాలనిపించినప్పుడల్లా
ఒంటరి క్షణాల మకిలిని మాయం చేస్తూ 
నువ్వొక ఆహ్లాదమై కురిసిపోయేలా 
ప్రతి తలపూ నువ్వయ్యే పరుసువేదిని
నా అంతరాంతరాలలో తాపడం చేసుకున్నా 

జన్మగా నన్ను వ్యక్త పరచుకున్నా
పథికుడినై నే నడిచేది నీతోనే 
ఎడతెగని దాహబాధతో 
అమరంగా మత్తిల్లుతూ 
అహరహం నిన్ను తాగుతూనే ఉన్నా 

మన ఏకాంతాల విశాలత్వంలో
లోతైన నిశ్శబ్దాల నడుమ 
తేట మెరుపుల వెలుగులో 
అవిశ్రాంతంగా నిన్ను చదువుతూ 
నన్ను నేను తేజోమయం చేసుకుంటున్నా 

తడి చూపులతో నేనొచ్చినప్పుడు
ఇష్టంగా నువ్విచ్చినదేదీ తరిగిపోదు 
మరింతగా నీలో పెరగటం తప్ప 
తీరాలు… లోతులు… హద్దులూ  దాటేసిన
నా  అనంతానివి నువ్వు

Read More