నిశ్శబ్దపు దేహాన్నై

నువ్వొచ్చే వరకూ వేచి ఉంటా
క్షణాలన్నిటినీ నీ ధ్యాసలో వ్యయం చేస్తూ
వ్యర్ధఛాయలన్నిటినీ దూరంగా వెళ్ళగొడుతూ
నువ్వొచ్చిన రోజున
మనసొక దూదిపింజలా తేలటం నాకు తెలియాలి
నీలో ఒక ఆశ్చర్యం కళ్ళు విప్పేలా

నీకో రహస్యం చెప్పనా 
నేనంటూ మోసగించబడనిది ఒక్క నీ దగ్గర మాత్రమే 
ప్రతి ఒంటరి క్షణమూ నిన్నే ధ్యానిస్తున్న నాకు తెలుసు 
నువ్వంటే నాకెంత ప్రాణమో 
నువ్వు నన్ను అల్లుకుపోతున్న ఆ క్షణాలలో 
నా తావంతా ఓ నిశ్శబ్దపు దేహాన్ని తొడుక్కుని ఉండాలి 
ఎక్కడెక్కడి చీకటినీ నువ్వు విప్పుతూ పోతుంటే 
నువ్వు విప్పే ఆ ప్రతి రహస్యాన్ని రసానుభూతించాలని ఉంది 

ఉదయంలోకి దూకి మునిగిపోయిన రాత్రిలా 
నాలోకి మాత్రమే  లీనమయ్యే ఓ మార్మికతవు నువ్వు 
తిమిరమెప్పుడూ దీర్ఘప్రయాణం కాదని 
పరిమళమద్దుకున్న కాంతిప్రసూనాల మార్గమేస్తూ
నువ్వొస్తావని మాత్రమే తెలుసు నాకు 
ఇక మిగిలినదంతా నువ్వైన రహస్యమే 

నిన్ను నువ్వు ఆవిష్కరించుకునే  క్రమంలో 
స్నేహంగానో 
ప్రేమగానో 
మరణంగానో  
మరి నాలో 
నువ్వెలా మురుస్తావో వేచి చూడాలి…

- 16.08.15 

Posted in: కవిత