బద్దకాన్ని అద్దెకితీసుకున్న తొలిపొద్దులో
ప్రత్యూష పవనానివై చల్లగా వాలిపోతూ
రవి కిరణానివై వెచ్చని లేపనం పూస్తుంటే
నిన్నటి పచ్చి గాయాలని రాల్చుకుంటున్నా...
మోడై పోయానని నిన్న బద్దలై పోయిన ఆ గాలి తరంగాలకి
ఆకుపచ్చని ఊపిరి పోసి మలయ మారుతాన్ని అఘ్రాణిస్తూ
నిత్య వాసంతానివై నువ్వు నాపై శ్వాసిస్తుంటే
నీ వెనకే నడుస్తూ నాలోకి నేనింకిపోయా...
జాబిల్లివై వెన్నెలగింతలు పెడుతూ
తన్మయత్వమై తనువునద్దుకుంటుంటే
నిన్ను నాకు బహుమతి చేసుకుంటూ
రాత్రంతా మత్తిల్లుతూనే ఉన్నా....
జత తనువుల ఆలింగనంలో కరిగిపోతూ.
ఒంటరితనానికి ఏకాంతపు శిక్ష వేసి
ఏకాత్మగా మారిన నువ్వూ...నేనూ...
మనలో ఎవరు ఎవరమో కనిపెట్టు చూద్దాం...!
1 comments:
జత తనువుల ఆలింగనంలో కరిగిపోతూ.
ఒంటరితనానికి ఏకాంతపు శిక్ష వేసి..
Wonderful mesmerizing words.
Post a Comment