లిపి

నన్ను నేను చదువుకుంటున్నప్పుడు

ఆ కాగితాల నిండా

పగిలిన అద్దం ముక్కలే

ఏమి దర్పణాలో ఇవి

అంతా మాయగా...

ఒక్క నాలో

ఎన్ని' నువ్వు'లో

ఒక్కొక్క ముక్కలో ఒక్కోలా

నువ్వున్న ముక్కని చదువుకుందువురా

అర్ధం కాదని భయపడకు

ప్రతిలిపిలో విధిగా

నీకు నచ్చినట్లుగా నిన్ను రాసానులే

నిజాన్ని చదవటం కన్నా

నచ్చింది చదవటమే ఇష్టమైన చోట

రాయబడే అక్షరాలన్నీ

జీవితానికి యమపాశాలేయని తెలిసే వరకూ

నువ్వొక ఉత్తమ చదువరివే మరి

లిపిగా నచ్చకుంటేనేం

కొన్ని సంఘర్షణలు

గుండెని నులిమేసే క్షణాలు

నీపై రాయబడినప్పుడు

నువ్వొక ముగింపులేని భీతుడివే

ఒక కంచెలేని తోటగా

లోకాన్నిమృదువుగా స్పర్శింటం

అనుభూతి కావటానికి

ప్రతి లిపిలో పచ్చని నిజాన్ని చదివి చూడు

ఇకప్రతి లిప్తలో ధైర్యం పతాకమై ఎగస్తుంది

Read More

అభయముద్ర

పొగబారి మసకేసిన అస్తిత్వాన్ని

సంస్కరించజాలని బద్ధకపు సమయాల సడిలో

నేటి ఉనికి

చరిత్ర గర్భంలో శైథిల్యమవుతుందే గానీ

ఏ రాతి పుటల శాసనమవ్వదు

నీ సమయాలన్నిటినీ

ఎవరి బందీఖానాలో ఖైదు చేసుకున్నప్పుడు

పంజరమొకటి పరిపూర్ణమై

కరడు గట్టిన శూన్యం స్వేచ్ఛగా

మనసు నిండా విషాద లేఖనమవుతుంది

విషాదమే నిషాదమైన సమయంలో

ఏకాంతపు తర్కమే నికషమై

దుఃఖమాలిన్యాలన్నిటినీ అశ్రువులుగా

తర్పణం వదులుతున్న చోట

మరింత కొత్తగా మొదలవ్వటమంటే

నీకు నువ్వు శతపత్రాల కలువపు సౌందర్యమవ్వటమే

పురాణ పురుషులెవ్వరూ రక్షకి రాని తరుణాన

ఇతిహాస కథలేవీ వాస్తవమవ్వని జీవన గమనాన

నీకు నువ్వే అభయముద్రవన్న నిజంలోకి

నడవటమే నీ జీవన వికాస సూత్రం

Read More

ధూప హారతి

నిశ్శబ్దంలో కలుసుకున్న చూపులు

మౌనాన్ని ముచ్చట్లాడుకుంటున్న సవ్వడిలో

చెక్కిలికంటిన సిగ్గు పారాణి

జీవిత కాలపు పండుగలా

పరావర్తనమవుతున్న నేపథ్యంలో

ఏకత్వానుభూతి జేగంటగా మారి

ఒక అనంత గర్వాన్ని శబ్దిస్తుంటే

యుగాల కన్నీరు అవనతమై

పన్నీరే పతాకమై

పరవశాన్ని రెపరెపలాడిస్తున్న వేళ

ఒక ఏకాంతపు దైవత్వపు సమీరం

జగత్తుకి ఒక్క శ్వాసగా మారి

మెరుపెనుక మెరుపుగా

మనపై చుట్టుకోవడమంటే

దివికే ధూప హారతిగా

మనం పరిమళించడమే కదూ...

Read More

ఎక్కడ దిగి పోవాలి

ఎక్కడ దిగి పోవాలో తెలిసుండాలి

గౌరవపు వీడ్కోలు కావాలంటే

పయనంపై మోహంతో

గమ్యపు కొలత తప్పిందా

కాలమే ఎక్కడో తోసేస్తుంది

సగం రాయబడిన క్షణాలంటూ

ఏమీ లేని సమయాన

సంసిద్ధంగా ఉండాలి అనుక్షణం

కాలం మరో సారి

నిన్ను పలుచన చెయ్యకుండా

నిన్ను నువ్వు రద్దు చేసుకోవటం

నేర్చుకోనంత వరకూ

ఈ పరిమిత గాలి గోళంలో

ఎవరికీ అనుభవమవ్వని మిథ్యాదృశ్యానివై

గిరికీలు కొడుతూనే ఉంటావ్

హేతువుకందని అస్తిత్వాల వెదుకులాటలో

ఆశలకందిన కలలతో  భ్రమల పెనుగులాటలో

ప్రతి నువ్వూ ప్రతి నేనూ

ఒక అవాస్తవికతగా ఘనీభవించటం

చరిత్ర లిఖించని చైతన్య స్వరూపమే

నువ్వొక నిరాపేక్షగా రూపాంతరమైన వేళ

నిర్వ్యాపకపు సమయాలన్నిటికీ

నువ్వే చిరునామా అవ్వటముంది చూశావూ…

బంధాల బంధనాలన్నిటినీ

తెంచుకున్న స్వేఛ్చాతత్వమది

Read More

ఒంటరి పరదా

ఆశలెన్నో చిక్కుబడిపోయి

నడకలన్నీ బంధనాలై

పాదాలు మౌనం దాల్చిన చోట

కంటికందే గమ్యమొకటి

చేతికి చిక్కక ఒంటరిగా కన్నీరవుతుంది

అమరత్వానికై అర్రులు చాస్తున్న క్షణాల మోహంలో

అనుభవానికొచ్చే నవ్వులన్నీ

విమలం కాదని తెలిసే సరికే

కరిగి పోయిన సాంధ్య వర్ణమంతా

శ్యామిక పాదానికి పారాణిగా మారింది

నిద్రనివ్వాల్సిన రాత్రి

ఎడతెగని కృత్రిమ వెలుగులోకి దూకేస్తూ

తన అస్తిత్వాన్ని కోల్పోయిన చోట

కళ్ళతో కలబడిపోయిన ఆకాశపు నీలమొకటి

కన్నీటి వత్తిడితో మరింత నలుపద్దుకుని

గుండె లోతుల్లోకి దూకినట్లుంది

ఆలోచనలు మృగ్యమైన మనసు

శాశ్వతంగా ఘనీభవించింది

నిన్నటి ఏకాంతాలపై

కొన్ని ఒంటరి పరదాలని కప్పుకుంటూ

Read More

ఈసారికిలా

అలలుఅలలుగా

నువ్వు తడిమిన ప్రతి క్షణం

పరాభవించబడ్డ పాత సందిగ్ధాలన్నీ

పురాతనపు పాతరలోకి ప్రవహించేసాయ్

ఓ అరచేతి స్పర్శగానో

వైద్యం తెలిసిన మాటగానో

నీ సవ్వడి మొత్తం మనసుకి తాకుతుంటే

చీకటంతా ఎక్కడికో అశాంతిగా పయనం కట్టింది

నువ్వు పరిచయమయ్యాకే తెలిసింది

గుండెలోనూ కొన్ని కపోతాలు ఉన్నాయని

నన్ను శాంతింపచేసే ఉపశాంతి కోసం అవి

ఎర్రగా తడుస్తూ వేచి ఉన్నాయని

నువ్వూ నేనూ కలివిడిగా

నిలువెత్తు నడకలమై

లోకం దారుల్లో ఓ జీవితాన్ని

ఈసారికిలా లాగించేద్దాం ధైర్యమా…

Read More

చీకటి సమయం

రజిత కాంతి ఉన్నంత వరకూ

నిశి గాఢతపై మనసవ్వని జీవితాన

వెలుగుని చదవాలంటే

చీకటి పుస్తకం తెరవాల్సిందేనన్న నిజం

ఎంత మంది ఎన్ని రకాలుగా చెప్తేనేం

ఎలాంటి శబ్దాలని స్వీకరించని నాకు

కళ్ళ నిండా భ్రమలే చూపు చేసుకున్నాక

మెరుపుల మోహంలో రెప్ప విప్పితే

జీవితం ఏకవర్ణమవుతుందన్న సంగతి

వ్యక్తమయ్యింది

ఇప్పుడేమో

కోసుకోవటానికి వెన్నెల లేనంత సేపు

నింపాదిగా నడవాలని ఉంది ఒక రాత్రిలో

చీకటి సుమాలని ఆఘ్రాణిస్తూ !!

మరి దేని సమయాలు దానికైతేనే కదా

ప్రకృతి కవిత్వమై పోయి

నన్ను మనిషిగా విస్తరించేసేది

Read More

దీపం

మౌనంతో ముచ్చట్లాడుకుంటూ

కొత్త నిర్వచనాల్లోకి ఒదిగిపోతున్న ప్రతిసారీ

ఒకే పుట్టుకలో అనేక జీవిత స్పర్శలుగా

జీవితం వెనుక జీవితం…

మళ్ళీ మళ్ళీ మరో జీవితం… ఇంకో జీవితం.. కొత్తగా

నన్ను అలజడి లోకి నెడుతుంటే

పునర్జన్మలంటే మరణాంతరపు మార్మికాలు కావని

తప్పు తెలుసుకున్న ప్రతిసారీ

ఒకే జీవగమనపు బాట ప్రక్కన

విరిసే పువ్వులే అవి అని పరిచయిస్తూ

నాకు నేనే దీపంగా కొనసాగాలన్న

అభిలాషని జల్లుగా కురుస్తూ

అలవిమాలిన చీకటిపై

కాంతి పరదాగా నన్ను కప్పేస్తూ

మనసు విశ్వరూపమొకటి అనుభూతిలోకి వస్తూ

చాలా విశ్రాంతిని తెచ్చేసింది

Read More