చీకట్లో చిగురేసిన నెలవంక

అమావాస్య చీకటంటే చిరాకు పడటంలో అర్థం ఉందనుకుంటున్నావు నువ్వు చీకట్లో చిగురేసిన నెలవంక నిండు చంద్రుడై వెన్నెల కురుస్తున్న రాత్రిలోకి నడచి చూడు చీకటి సిగ ఉంటేనే జాబిల్లి పువ్వు విరుస్తుందన్న వివేకమొకటి మదిని తాకుతుంది పువ్వెనుక ముళ్ళుని చూసి సంకోచిస్తున్నావు నువ్వు ముల్లు గుచ్చుకున్నప్పుడు నొప్పనిపిస్తేనేం గులాబీ చేతికి అందిన అనుభూతికై ఎన్ని ముళ్ళ గాయాలనైనా ఆస్వాదించవచ్చనుకోవటం లేదూ జీవితాన్నీ అలానే చూద్దాం రా కష్టమొకటి తాకకపోతే జీవితానికి విలువ కట్టుకోవటం ఎంత కష్టమో తరచి చూడు నువ్వు దాటిన ప్రతి బాటనీ కష్టాన్ని చిలికితే వచ్చిన సుఖం ఇచ్చే ఆనందమెంత అందమో కదా

Read More

దుమ్ము

దుమ్ము బాగా కమ్మేసినట్లుంది ఈ లోకాన్ని మతం దుమ్ము కులం దుమ్ము ప్రాంతం దుమ్ము జాతి దుమ్ము ఏదో ఒక్క దుమ్ము మీద పడని దేహం కోసం దాహించటం కుండీలలో మట్టినింపుకుని విత్తు ఎప్పుడు రాలుతుందా అని ఎదురు చూడటం లాంటిదే ప్రపంచం పుట్టి చాన్నాళ్ళయ్యింది ఆకాశం కొత్త విత్తులు విసిరేసే అవకాశమూ మృగ్యమయ్యింది విత్తు నాటాల్సింది నువ్వే దుమ్ము దులుపుకోవాల్సిందీ నువ్వే ఎందుకంటే ఇన్నాళ్ళుగా ఒక్క నిజమైతే మరచిపోయాం కొత్త అడవి పుట్టాలంటే మనమే విత్తులమై వానని హత్తుకోవాలని ఎంత దుమ్మైతేనేం మనని మనం దులుపుకోవడం మన చేతుల్లోనేనని

Read More

మనఃకంపం

కొన్ని కొన్ని మనఃకంపాల వేళలని

ఒకరిలోకి ఒకరం ఒంపుకున్నప్పుడు కదా తెలిసింది

నిన్న పెదవుల చివర నుండి రాలిన నవ్వులన్నీ

గుండె గూటిలో ఒదిగిన తేమ నెగడులని

మనమేమో

తెర తియ్యాల్సిన అవసరం లేని రంగస్థలాలమని

అయినా తప్పెవరిదీ కాదులే

పుట్టిన చోటే నాటకరంగమై కొనసాగుతున్న వేళ

మన నటనలు సచేతనమై

ఒక్క శూన్యం ఆదరంగా అరుదెంచేస్తుంటే

శరణార్థులమై ఎదురేగిన అస్తిత్వాలమయ్యాక

అంతా తానయ్యాక అనంతమయ్యే అచేతనానికి

తానే చేతనమయ్యే వింత నిశ్శబ్దాన్ని ఆఘ్రాణిస్తూ

పులి మేకా జూదాన్ని ఆడుకుంటున్నట్లుగా

మనసుకింకా అతుకుపడని శూన్యం

ఇంకా నిర్వేదాన్ని పూర్తిగా ఒలకలేదు

నీలాల అలజడిని చిద్విలాసంగా చూస్తూ

నిండు ఖాళీల శిఖరాల పాదముద్రల్లో

కొండలని కూర్చోబెట్టుకున్న సాయంత్రపు

పైరగాలిని పీల్చుకున్న ఆకాశం కరిగిపోయి

నక్షత్రాలు నిలిచిపోయిన ఆ కాసేపూ

నిద్ర అలికిడి దూరమై

కళ్ళల్లో ఎదిగిపోతున్న రాత్రికి

నేనొక కరిగిపోని మోహం

నువ్వొక ఎదురుచూడని దాహం

Read More

వెతుకులాట

వెతుక్కో మిత్రమా వెతుక్కో

గడియ పడిన ఘడియలంటూ లేని

ఉదయంలో నుండి సాయత్రంలోకి

నిన్నలో నుండి రేపటిలోకి నడుస్తూ వెదుక్కో

పారేసుకున్నది దొరుకుతుందేమోనన్న

ఒక్క వెతుకులాటలో

దొరికే ప్రతిదీ ఒక ఆణిముత్యమే

నీకోసమే

చరిత్ర దాచిన సత్యాలు

వర్తమానం రాస్తున్న పాఠాలు

భవిష్యత్తు దాపెట్టిన రహస్యాలు

ఒక్కొక్కటిగా బయలు పడుతూనే ఉంటాయ్

వెతుకు నిద్రలో

మృత్యువు గోచరమవుతుంది

వెతుకు వేకువలో

రెప్పల అలికిడినద్దుకున్న పుట్టుక నడిచొస్తుంది

వెతుకు నీలో

ఒక కొత్త నువ్వు పరిచయమవుతావు

నిరంతరమవ్వాలి నీ వెతుకులాట

తరం తరం సాగాలి త్రవ్వులాట

మనసు పరిచే మెరుపుల బాటలో

మనిషినొక నిథిగా కనుగొన్న చోట

Read More

చదును చేసుకో

గుండె తప్పిపోయినట్లుంది బతుకునుండి

ఒక సవ్వడి లయ తప్పింది

విప్పబడాల్సిన రెప్పలు

కన్నీళ్ళని కప్పేస్తూ అచేతనమైనప్పుడు

కలల్ని కప్పుకుంటూ నిద్రలేచిన జీవితం

ఆబగా వెలిగించుకుంటుందొక అంధకారాన్ని

చీకటంతే

చటుక్కున అంటుకుంటుంది

భ్రమల చమురుకు కొరత లేనంత వరకూ

తిమిరపు తీరంపై

పాద ముద్రలు కొనసాగుతూనే ఉంటాయ్

మెరుపు శాశ్వతమవ్వాల్సిన తావులో

మిణుగురులని చూసి మురిసిపోయే

యదార్థాల విస్మృతిలో

స్మృతికొచ్చే ప్రతీదీ కంటకమై

మనసుని మూర్ఖంగా గుచ్చేస్తుంటాయ్

విరిగిపడుతున్న కలల భారంతో

మనకి మనం బరువైన చోట

కళ్ళకి ఒక గుప్పెడు నిద్రని

బహుమతినివ్వటానికి

మనల్ని మనం

చదును చేసుకోవటం మొదలు పెట్టాల్సిందే

Read More

ఆదివారం

ఆదివారం ఎప్పుడూ ఇంతే

నింపాదిగా నిద్ర లేపుతుంది

బద్ధకం వళ్లు విరుచుకునేలోగా

మధ్యాహ్నం ఆవురావురుమంటుంది

సాయంత్రం చేసే సందడిని

దగ్గరుండి చూద్దామనేమో

రాత్రి వడివడిగా వచ్చేస్తుంది

నిద్రపరదాలని మోసుకుంటూ

కళ్ళపై హడావిడిగా వాలిపోతూ

ఎప్పుడూ ఇంతే

నా ఆదివారానికి గంటలు కుదించబడుతున్నాయ్

ఆరువారాల కుట్రలో

ఆదివారం రెక్కలు కత్తిరించబడుతున్నాయ్

ఏయ్.. ఆదివారమా

ఒక్కసారి పూర్తిగా నీలోకి తప్పిపోవాలని ఉంది

మరి నన్ను దాచెయ్యవూ !!

Read More

నాన్నని చదువుతూనే...

మెట్ల దగ్గరే ఎదురవుతుందో ఆహ్లాదం

కుబుసుంలా అంటి పెట్టుకున్న అలసటని

ఒక్క నవ్వుతో వలిచేస్తూ

నాపై పసి గారాల వలవేస్తూ

వెంటవచ్చిన తేమ పాదాల్ని వలసపంపిస్తూ

తేనె గమకాల ఆలాపనలా తనని అనుసరిస్తూ

ఇక వెనక్కి తిరగాలనిపించదు

నాదైన నిశ్శబ్దానికి ఉరివేస్తూ

అలలు అలలుగా తడిమే

గాలిని చప్పరిస్తూ

ఒకరి చప్పుడులో ఒకరం

రోజుని వెచ్చబెట్టుకుంటూ

సేదతీరుస్తున్నప్పుడు

మెత్తగా అడుగుతుంది తాను

‘నాన్నా!

నువ్వు నడక నేర్చుకున్న అడుగుల్ని

దగ్గరినుండీ చూడాలని పిస్తుంది

నువ్వు నవ్విన ప్రతి నవ్వునీ

మొదటినుండీ వినాలనిపిస్తుంది

ఎలానో చెప్పవూ..!’ అంటూ

ఎంతైనా ఆడపిల్ల కదా

సరాసరి నాన్న గుండెని చదువుతూనే

ఎదుగుతుందనుకుంటా !

Read More

ప్రకరణం

నీలోని ఔన్నత్యాల జాడ తెలిసే వరకూ

ఒక జీవన విధ్వంసం

పరాచకాలాడుతూనే ఉంటుందక్కడ

నీ రోజుకి తానింకా మకుటధారినేనని

నీకు నువ్వు ఒక్క సుషుప్త గుహగా

కొనసాగుతున్న అతి నిశ్శబ్ద గాఢ నిద్రలో

చీకటొక ప్రగాఢ ప్రకరణంగా

రాయబడ్డ చోట

నిర్వ్యాపకంగా ఉందనిపించే

ప్రశాంత వాక్యమొక్కటి మళ్ళీ మళ్ళీ

కళ్ళకి గాలమేస్తుంటే తెలిసింది

మనమంటూ వెతకం కానీ

సమస్యతో పాటుగానే సమాధానమూ

ఛాయలా వెన్నంటి ఉంటుందని

నీలం చీరపై తెల్లపూల వరసలా

కదం తొక్కుతున్న నక్షత్రకేళి చుట్టూ

ఎంత శూన్యం కప్పబడి ఉంటేనేం

దిగంతాలను దాటుకుంటూ వచ్చి

నీ కళ్ళని వెలుగై చుట్టుకోవడమే

విశ్వం రాసిన ధనాత్మక కవిత్వమనిపించటం లేదూ

ఓరిమి కొనసాగింపుతో

ఓటమి నిష్క్రమించడం

గాయాల లేపనంగా

గెలుపు అరుదెంచడం

పరిచయించే పాఠమొక్కటే

నువ్వున్నచోటే

నీ నీడ ఉంటుందని

ఋణాత్మకమున్న చోటే

ధనాత్మకపు మోహరింపన్నది

ప్రకృతి రాసిన వ్యూహాత్మకపు నమ్మకమని

Read More