మెట్ల దగ్గరే ఎదురవుతుందో ఆహ్లాదం
కుబుసుంలా అంటి పెట్టుకున్న అలసటని
ఒక్క నవ్వుతో వలిచేస్తూ
నాపై పసి గారాల వలవేస్తూ
వెంటవచ్చిన తేమ పాదాల్ని వలసపంపిస్తూ
తేనె గమకాల ఆలాపనలా తనని అనుసరిస్తూ
ఇక వెనక్కి తిరగాలనిపించదు
నాదైన నిశ్శబ్దానికి ఉరివేస్తూ
అలలు అలలుగా తడిమే
గాలిని చప్పరిస్తూ
ఒకరి చప్పుడులో ఒకరం
రోజుని వెచ్చబెట్టుకుంటూ
సేదతీరుస్తున్నప్పుడు
మెత్తగా అడుగుతుంది తాను
‘నాన్నా!
నువ్వు నడక నేర్చుకున్న అడుగుల్ని
దగ్గరినుండీ చూడాలని పిస్తుంది
నువ్వు నవ్విన ప్రతి నవ్వునీ
మొదటినుండీ వినాలనిపిస్తుంది
ఎలానో చెప్పవూ..!’ అంటూ
ఎంతైనా ఆడపిల్ల కదా
సరాసరి నాన్న గుండెని చదువుతూనే
ఎదుగుతుందనుకుంటా !
0 comments:
Post a Comment