అంతర్వ్యాప్తమైన పవిత్ర ఏకాంతంలో
పూర్ణ దివ్య చేతనపు కలగలుపులో
అవ్యక్తమైన నిశ్శబ్దపు స్వరమేళన
తృష్ణావర్షాన్నిపల్లవిస్తున్నప్పుడు
విద్యుత్తొక్కటి అంతర్లీనమై
నా ఊపిరి గతులన్నీ శిల్పిత్వమై
నిన్ను రూపించుకుంటున్న సవ్వడి
అనంత ప్రణయ నాదమై ప్రజ్వరిల్లుతుంది
చినిగిన మొగలి రేకుపై రాసుకున్న పరిమళపత్రం
స్థానభ్రంశాన్ని పొంది గాలి రేణువులపై చల్లని కావ్యంలా
అసంకల్పితంగా ఊపిరద్దుకున్న వర్షఋతువై
నులి వెచ్చని శ్వాసల తొలకరి తాకిడితో
కుంకుమద్దుకున్న చెక్కిళ్ళ పరికంపన
నిరంతరం రసరూపించే సౌదామినిల థిల్లానాగా
నన్నొక నిషాపత్రంపై ఒలికిస్తున్న తన్మయత్యం
మృషా కాదని నన్ను ఆవరించిన నీ అలికిడే చెబుతుంది
నీ అడుగుల సవ్వడితో మొదలైన వాయులీనాల రాచరికంలో
నేనొక మకుటధారిగా నిర్వచనమవుతున్న సార్వభౌమత్వమంతా
ఇప్పుడిలా కలగలసిన మన ఏక శ్వాసకు పాదాక్రాంతమై
నైసర్గిక వాసంతపు రహస్యమైంది విశ్వమోహనాన్నిశిల్పించుతూ
