Tuesday, 13 December 2016

స్పర్శ

శూన్యాన్ని తాగిన ఆకాశం
మత్తుగా నిదరోతున్నట్లుంది
చుక్కల్ని లోకం మీదకి వదిలేసి

రావి ఆకుపై పరుచుకున్న
వసంతపు పరిమళం
ప్రకృతిని మెత్తగా తడుముతుంది

వాన చినుకుల్లాంటి రంగులలో
దాగిన నిశ్శబ్ద వర్ణమొకటి
నాలో ప్రతి ధ్వనిస్తుంది నీలా

అప్పుడప్పుడూ
అవిశ్రాంతపు ప్రశాంతత కూడా
తెలియని ఉన్మత్తాన్ని రేపుతుందనుకుంటా

ప్రాణస్పర్శవైన నిన్ను కంటకాల బాటకి నెట్టేస్తూ
ఒక అలజడిని వడివడిగా ఆహ్వానించుకుంటూ
మృత్యుస్పర్శని కావలించుకుంటున్నా


0 comments:

Post a Comment