అరుదుగా వస్తుంటుందో క్షణం
అడవి గాలి మీదుగానో
సముద్రపు తేమ మీదుగానో
ఇప్పుడెక్కడా పరిచయమవ్వని
ఇంకా చిత్రించబడని అలలపై తేలియాడుతూ
ఒక మహా నిశ్శబ్దాన్ని దాటుకుంటూ
చిన్న చిన్న గొంతుకల్ని పట్టి తెస్తూ
చెదిరిపోతున్న మట్టి తునకలపై మందుపూతలా
రంగునద్దుకున్న నీటి బిందువులకి వడకట్టు మంత్రంలా
గాలి రెక్కలలో ఒదిగిన కలుషితాన్నిఆవిరి చేసే తెమ్మెరలా
అవిశ్రాంతపు కాంతిస్రావాన్ని అడ్డుకుంటున్న శ్యామికలా
తన సవ్వడిని మెల్ల మెల్లగా స్థిమితపరుస్తూ
సీతాకోకచిలుక రెక్కల స్పర్శలోని స్వేచ్ఛని
మళ్ళీ నాకు పరిచయిస్తూ
మృదువుగా మనసుని తాకుతుందా క్షణం
నా కాలానికీ ఓ అందమైన విలువ కడుతూ
ఆ క్షణం చుట్టూతా
దివ్యత్వమై నా ‘తను’
1 comments:
So beautiful and really pleasant
Post a Comment