Tuesday, 13 December 2016

విశ్వ మోహనం

అంతర్వ్యాప్తమైన పవిత్ర ఏకాంతంలో
పూర్ణ దివ్య చేతనపు కలగలుపులో
అవ్యక్తమైన నిశ్శబ్దపు స్వరమేళన
ఒక్క మౌనం కరిగేంత
తృష్ణావర్షాన్నిపల్లవిస్తున్నప్పుడు
గడ్డకట్టిన మంచుముద్దలో
విద్యుత్తొక్కటి అంతర్లీనమై
నా ఊపిరి గతులన్నీ శిల్పిత్వమై
నిన్ను రూపించుకుంటున్న సవ్వడి
అనంత ప్రణయ నాదమై ప్రజ్వరిల్లుతుంది

చినిగిన మొగలి రేకుపై రాసుకున్న పరిమళపత్రం
స్థానభ్రంశాన్ని పొంది గాలి రేణువులపై చల్లని కావ్యంలా
అసంకల్పితంగా ఊపిరద్దుకున్న వర్షఋతువై
నులి వెచ్చని శ్వాసల తొలకరి తాకిడితో
కుంకుమద్దుకున్న చెక్కిళ్ళ పరికంపన
నిరంతరం రసరూపించే సౌదామినిల థిల్లానాగా
నన్నొక నిషాపత్రంపై ఒలికిస్తున్న తన్మయత్యం
మృషా కాదని నన్ను ఆవరించిన నీ అలికిడే చెబుతుంది

నీ అడుగుల సవ్వడితో మొదలైన వాయులీనాల రాచరికంలో
నేనొక మకుటధారిగా నిర్వచనమవుతున్న సార్వభౌమత్వమంతా
ఇప్పుడిలా కలగలసిన మన ఏక శ్వాసకు పాదాక్రాంతమై
నైసర్గిక వాసంతపు రహస్యమైంది విశ్వమోహనాన్నిశిల్పించుతూ


0 comments:

Post a Comment