Monday, 12 December 2016

సందిగ్ధం

కాటుకని పెనవేసుకున్న కంటకపు రాత్రిలో
కంటి చివర వేలాడుతుందో సందిగ్ధం
ఏకాంతానికీ ఒంటరితనానికీ మధ్య
పొడిబారిన క్షణమై
పోకచెక్కలా వేళ్ళాడుతూ

అప్పుడే వస్తావు నువ్వు
కొన్ని మేఘాల్ని నాకోసమే వర్షించేలా తోలుకొస్తూ
ఇంకాసిని కాంతి చుక్కలని జల్లుకుంటూ
నీ ఏకాంతపు తోటలో
నన్నొక చల్లగాలిగా పండిస్తూ

నువ్వంటూ వచ్చేశాక
నిన్నటి సోమరి మబ్బులనిండా
ఎంతటి చురుకుదనం పెనవేసుకుని ఉందో తెలిసింది
నీ సామీప్యమే ఉత్ప్రేరకమైన అహంలో
లోలోని మేలిమితనమంతా
వెల్లువెత్తటం సహజాతిసహజలక్షణమని
కొత్తగా చెప్పాల్సిందేమీ లేదు

నిన్ను తెలుసుకున్న ప్రతి హృదయానికీ
చేరువగా కదలాడే నిత్య సత్యమది


0 comments:

Post a Comment