ఈ ‘నేను'

లోలోపల నిర్మితమవుతూ వస్తున్న

ఆకాంక్షలన్నీ చిరస్మరణీయాలై

అలలు అలలుగా దేహపు అంచులను

అలా అలా తడుముతున్నంతసేపూ

దేహమే నా విలువకి గుణింతమని

విర్రవీగిన అహానికి  సింహాసనమేసుకుంటూ

నాలోనే నేనింకా మిగిలి ఉన్నాననుకుంటున్న

ఒక అందమైన అబద్ధపు కథనే ఈ ‘నేను'

దేహమంటే మాంసఖండాల అమరిక అని

వర్ణాన్ని నిర్దేశించే చర్మమంటే

దానిపై కప్పిన తోలు అట్ట అని

ఆత్మ వసించినంతసేపు దేహం ఆత్మాలయం

తాను వదిలేశాక

ఈ గేహం ఒక శిథిలాలయం  అన్న యథార్థవాదాన్ని

యథేచ్చగా దునుమాడిందీ ఈ ‘నేనే'

‘నేను’ని దేహానికి పరిమితం చేసుకున్న

అహంకారపు బాటలో నా యదార్థ అస్తిత్వాన్ని

అబద్ధంగా చదువుకున్న అంతేవాసిత్వాన్ని దాటేసాక

దేహాల దారుల్లో తప్పిపోయిన జీవితానికి

దప్పిక తీర్చే చలివేంద్రమేదో తెలిసే సరికే  

మట్టి పుస్తకంలో శిథిలపుటగా  

కర్బన రూపాన్నద్దుకునే  భవిష్యత్తరపు

ఇంధనపు అస్తిత్వమే నేనని తెలుసుకున్న

యధార్థయానంలో రాసుకున్నాను

దేహం ఈ ‘నేను’ కి అశాశ్వత కేంద్రకమని

కాయానికి మోక్ష జాలమేసిన

ఆత్మవచనమే  నేనని చెప్పడానికి

కాలం కథలో ఈ 'నేను'కి

చివరి అంకం రాయడానికి

లిపికారుడై మరో ‘నేను’ మొదలవ్వాల్సిందే  

Read More

ఒక నల్లని వెలుతురు

ఒక నల్లని వెలుతురు

అవును…

నలుపే వెలుగుని గాఢంగా రాయగలదు

ఆకాశం నిండా

కాసిని మెరుపులని

ఓ గుప్పెడు తారలని

వెళ్లాడదీసుకుంటూ

తనే ఒక వెలుతురుని అవిశ్రాంతంగా మోయగలదు

నమ్మవా ఏం?

సరే మరి...

నువ్వు చూపించు…

ఏ పగలైనా

నీకోసమంటూ

కాసిన్ని నక్షత్రాలని  చల్లగా పూసిందేమో…!

***

రా మరి !

వెలుగుపై కప్పిన చీకటినీ

సీతాకోకచిలుక రెక్కలంత

ఇష్టంగా హత్తుకుందాం

Read More

తేమ గ్రంథం

ఒక రాత్రిని

నెమ్మదిగా అల్లుకున్న మల్లె పందిరి క్రింద

చల్లగా సేద తీరుతున్న వేసంగికి

గాలే పంజరమైన గాథలో

కలువ రేకుపై మెరుస్తూ

ఎవరో వస్తున్నట్లున్నారు

పూలకి ఈతనేర్పే గాలి వాకిట్లో

కాసేపలా గడ్డకట్టుకు పోతూ

ఇదిగో

ఇక్కడే ఆగి చూసా

మట్టి తునకని ఆఘ్రాణిస్తున్న

ఒక విశ్రాంతి వాన చినుకులా

చాలా చిన్నగా మొదలయ్యావు

ఇప్పుడేమో

ఈ కాగితంపై కవిత్వమై పిలుస్తున్నావు

మనసుకంటిన మోక్ష గంథంలా

కళ్ళు రాసిన తేమ గ్రంథంలా !!!

Read More

నల్లని ఖాళీతనానికి...

బ్రతుకు నడిచే మార్గంలో

గురువులుగా మార్గమిచ్చినవన్నీ

అల్పప్రాణులే నన్న నిజం

ఏనాడూ ఒప్పుకోబడకుంటేనేం

బతకడం

చావడమంత భయంలోకి నడచినప్పుడు

జంతువులని చూస్తే అసూయపుట్టడం వింతేమీ కాదు

అశాంతిని ఆప్తంగా కొనితెచ్చుకోవడం వాటికి రాదని

ఏ తెలివైన జాతికి  కొత్త బాట పరుస్తాయోనని

నక్షత్రాల చుట్టూ చీకటి తెరలు కప్పేసి

వెలుగు కారకాలన్నిటినీ మట్టు పెట్టేసి

ఎవరి చంద్రుణ్ణి వారే కాల్చుకుంటున్న చోట

వెన్నల పండ్ల కోసం ఆరాటపడటంలో

ఆవిరయ్యిందంతా గుండె కొట్టుకునే సవ్వడే

అంతా అర్థమయ్యింది

గడిచినదేదీ అర్థం కాలేదని

ఇక గడపటానికంటూ

ఏ ఋతువులు మిగలలేదని

మరి ఋతువులున్నంత మెలుకువగా

మనిషి లేడని తనకు చెప్పే ధైర్యం ఎవరికీ లేకుంటేనేం

విశ్వం తనకు తానుగా రాయగలిగే కొన్ని వాక్యాలుంటాయ్

అవును… అది తన నిర్ణయాలు తనే తీసుకుంటుంది

ఎప్పటికప్పుడు తనని పునఃసమీక్షించుకుంటూ

ఒక నల్లని ఖాళీతనానికి మనిషినంటు కడుతూ

Read More

తేమ మిగిలిన చోట...

నీ కోసం

నన్ను నేను తుంచుకుంటాను

ఇంతలో 
నువ్వు నడిచిన దారి

ఎక్కడికో తప్పిపోతుంది

కాలమంతా 
నిన్నే వెదుకుతూ

గాజు కలల గాలిలో 
కొట్టుకుపోతుంటాను

కంటి కింద కాస్త తడిని దాచుకున్న

ఎవరో ఒకరు

నన్ను నీ దగ్గరకు చేర్చుతారు

ప్రపంచం భుజం మీద

మనిషి అలికిడిని భరోసాగా తడుతూ

Read More

వాళ్ళు వచ్చారు

వాళ్ళు వచ్చారు

కాస్తంత చీకటి కొండంత వెలుగుతో

వెలుగు కోసం

ఎగబడ్డారంతా

వాళ్ళు చెబ్తూనే ఉన్నారు

వెలుగుని సూటిగా చూస్తే చీకటౌతుందని

ఆశ చేసిన ఇంద్రజాలంలో

ఏ మాటా చెవికెక్కలేదు

మరి ఇప్పుడేమో

అంతా చీకటే

Read More

జీవనయానం - అచ్చమైన మట్టివాసన

ఆత్మ కథ అంటే ఒక విధమైన స్వోత్కర్ష అనే అభిప్రాయం ఉండటం సహజం. కానీ ఒక ఆత్మకథ ఒక జీవన ప్రవాహంగా సాగటం చూశాక మన అభిప్రాయం మార్చుకోక తప్పదు. మన ముందు తరాల్లో ఏమి జరిగిందో ఎలా జరిగిందో తెలియకుండానే కొన్ని అభిప్రాయలని స్థిరంగా ఏర్పరుచున్న మనల్ని ఒక ఆలోచనా స్రవంతిలోకి అలా తీసుకుని వెళ్ళడం అన్నది ఒక విజ్ఞానజ్యోతిని మన అంతరంగాల్లో వెలిగించడమే.

అలాంటి సమున్నతమైన రచనయే అక్షర వాచస్పతి దాశరథి రంగాచార్య గారి ఆత్మకథ ‘జీవన యానం'. దాదాపు రెండు దశాబ్దాల క్రితం వార్త దినపత్రిక ఆదివారం అనుబంధంలో  రెండు సంవత్సరాల పాటు ధారావాహికగా వెలువడ్డ మేటి రచన.

వేద కుటుంబంలో పుట్టి తండ్రి నిరాదరణతో… కుటుంబానికి చుక్కానిలా ఆదరువై, ఆయుధాన్ని చేపట్టి తెలంగాణా సాయుధపోరాటంలో పాల్గొని, అటుపై ఉపాధ్యాయునిగా… తరువాత సికింద్రాబాద్ మున్సిపల్ కార్పోరేషన్ లో ఉద్యోగిగా… నాలుగు వేదాలనీ తెనుగించిన అక్షర వాచస్పతిగా సాగిన జీవన యానమే ఈ రచన. ఎక్కడా ఎలాంటి భేషజాలకీ పోకుండా ఒక ప్రవాహపు ఉర్వడిలా సాగిపోయిన రచన ఇది.  

నిజానికి ఇది ఆయన జీవిత యానం కాదు. ఒక జాతి యొక్క 70 -80 ఏళ్ల  ప్రయాణం. ఒక శతాబ్ది చరిత్రని వివరించే విజ్ఞాన సోపానం. ఆ తరపు తెలంగాణా ప్రజల కడగండ్లని మనం కళ్ళారా చూసినట్లనిపించేలా  రాయబడిన ఆత్మకథ ఇది. మనం చిన్నప్పుడు చదివిన మన క్లాసు పుస్తకాల్లోనో లేదా చరిత్ర మీద అభిరుచితో చదివిన పుస్తకాల్లోనో మనకి పరిచయమైన ఎందరో ప్రముఖులు ఇందులో పాత్రలుగా పరిచయం అవుతుంటే, ఆయా వ్యక్తుల వ్యక్తిత్వాలని మనం చాలా దగ్గర నుండి చూస్తున్న అనుభూతి కలుగుతుంది.

తెలంగాణా సాయుధ పోరాటంలో ఆయా రాజకీయ పార్టీలు చేసిన చారిత్రిక తప్పిదాలని చాలా సూటిగా చెప్పారు. తెలుగు భాషా బోర్డులని చూడటానికే నైజాం నుండి  బెజవాడ వెళ్ళాలి అనిపించేది అంటూ  ఆ సమయంలో  ఆ ప్రాంతంలో తెలుగు భాష దీనస్థితిని సోదాహరణంగా వివరించారు.  ఒకానొక సమయంలో గ్రంథాలయాలు పోరాట నిలయాలుగా నిలబడి యువతలో పోరాటస్ఫూర్తిని రగిలించిన విధానం పరిచయం చేసారు.  కలరా వ్యాధి ప్రబలంగా ఉన్న రోజుల్లో  మానవత ఎంతగా అడుగంటి పోయి ఉందో ఆయన చెల్లి లక్ష్మి మరణంలో మనకి తెలిసినప్పుడు   ఏ కాలంలో అయినా మానవతది ఒకింత వెనకడుగే అని అనిపించటంలో వింతేమీ ఉండదు.

బయటి ప్రపంచపు మకిలినే కాదు, తన కుటుంబ కలహాలని కూడా ఎక్కడా దాచలేదు. తన తండ్రి, అన్న, కొడుకులు… మరియు తనలో ఉన్న మంచి చెడూ రెండింటినీ  సాధ్యమైనంత నిజాయితీగా రాసారని అనిపిస్తుంది.  పొగడ్తలూ తెగడ్తలూ రెండూ ఉన్నాయి ఇందులో. ఆయా రోజుల్లో తన జీవితంలో జరిగిన సంఘటనల మీద తన అభిప్రాయంలానే అనిపిస్తాయి తప్ప అవేవీ సంచలనాల కోసం ఇరికించినట్లు ఉండవు.

ఇందులో ఒకచోట బ్రిటీష్ వాళ్ళు మనకి టీ ఎలా అలవాటు చేసారో ఏంతో వివరంగా రాశారు. ఏదైనా ఉత్పత్తికి మార్కెటింగ్ అన్నది ఎంత శక్తివంతమైనదో చెప్పకనే చెప్పారు.

వట్టికోట ఆళ్వార్ స్వామి మరియు నార్ల చిరంజీవిగార్లతో తనుకున్న ఆత్మీయతానుబందాన్ని తన రచనల్ని వాళ్ళు ప్రోత్సహించిన తీరునీ చక్కగా విశదీకరించారు. తాను రాసిన ప్రతి రచన యొక్క నేపథ్యాన్ని వివరించిన తీరు బాగుంది.

చదివే కొద్దీ ఆయన జీవితం ఒక జీవనది ప్రయాణంలా అనిపిస్తుంది. ఈ రచననిండా  మనిషి ఉలిక్కి పడేలా అనిపించే  ఉట్టిపడే మట్టివాసనే.  

ఒక ఉత్కృష్టమైన జీవితం తన కథనాన్ని తనే రాసుకుంటుంది. ఆ సంగతి ‘జీవనయానం' పుస్తకం మరోసారి ఋజువు చేస్తుంది.

Read More

తాళం చెవి

నా తాళం చెవి

తన ఇల్లుని పారేసుకుంది

ఇల్లుల్లూ తిరిగాను

దేనికీ సరిపోలేదు

వెదుకుతూనే ఉన్నాను

ఇళ్ళన్నీ ముగిసే వరకూ

బహుశా

నా ఇంటికి ఎవరో కొత్త తాళం వేసినట్లున్నారు

నా కాలం ముగిసింది

వెదుకులాట ఆగింది

తాళంచెవి కొనసాగుతుంది

నా వారసుడి చేతిలో మరింత ఆశగా

Read More