Monday, 28 July 2014

మామా చందమామా....


మామా చందమామా....

కుశలమా... నువ్వు కుశలంగా లేకుండా ఎలా ఉంటావ్ లే. 

కవులేమో నీ మీదే కావ్యాలు రాస్తారు. ప్రణయ జంటలేమో నీ వెన్నెల్లో కలిపోవాలన్నంతగా మురసిపోతారు. సముద్రుడు నిన్ను చూడగానే నిన్ను తాకుదామన్నట్లు ఎగసి పడుతుంటాడు. ఇలా లోకమంతా నీకోసం అర్రులు చాస్తుంది కదా... అందుకే నీకు బాగా పొగరు.

నెలకోకో రోజు పున్నమి అంటూ వస్తావ్. ఒక్క రోజు నీ మాయతో మమ్మల్ని మురిపిస్తావ్. మర్నాటి నుండి నీ చూపు మరలుస్తావ్. పక్షానికల్లా కంట కనపడవు. ఇదేమైనా న్యాయంగా ఉందా? 

నీ వెన్నెలంతా అరువు తెచ్చుకున్న ఆడంబరమే అని తెలిసినా నీకోసమే చూస్తున్నాం చూడు... అందుకు మమ్మల్ని మేమనుకోవాలి. 

అయినా నీకంత పొగరు పనికి రాదు... ఎందుకో తెలుసా...

కవులు కావ్యాలు నువ్వు లేకపోయినా రాసేస్తారు. ఇక మనుషులు అంటావా? వాళ్లంత స్వార్ధపరులు వేరే వాళ్ళు ఉండరు. వాళ్ళకి వెన్నెలే అవసరం లేదు నియాన్ లైట్ల వెలుతురు చాలు. ఇక సముద్రుడు అంటావా... ఆయనవన్నీ పై పై ఉరకలే... లేస్తూ పడుతూ ఉంటాడు. అది కూడా బయటే... లోపలికెళ్ళి చూసామా ఎప్పుడూ నిద్రపోతూనే ఉంటాడు.

ఇలాంటి వాళ్ళని నమ్ముకుని నీ పొగరు చూపిద్దామనుకుంటే నీ పని అంతే స్వామీ... 

ఓయ్... మరీ ముఖం అంత చిన్నబుచ్చుకోకు... వాళ్ళంటే స్వార్ధపరులు... కేవలం నీకోసమే ఎదురు చూసి నువ్వొచ్చినప్పుడే వికసిస్తూ నేనంటూ ఒకదాన్ని ఉన్నాను నీకు... జీవితమంతా నీళ్ళల్లో తడుస్తూ నువ్వెప్పుడు వస్తావా అని నీకోసం ఎదురు చూస్తూ, నేను ఉన్న కొలనులో నా పక్కనే నీ ప్రతిబింబం కోసం కొంచెం జాగా కబ్జా చేస్తున్నా...

రోజూ పున్నమి ఐతే ఎంత బాగుండు... నిన్ను రోజూ చూసుకోవచ్చు...

నీ కోసమే తపించే

నీ

కలువ బాల 

P.S. : నువ్వు ఉన్నంత సేపు కాస్త ఆ మేఘుడిని పక్కకి జరగమని చెప్పు, లేకపోతే నిన్ను తనివి తీరా చూసుకోవటం కుదరదు.



3 comments:

చందమామపై నిందలు బాగున్నాయి.

Post a Comment