మళ్ళీ కొత్తగా...

స్తబ్ధమయిపోయిన మనసుని  
కరిగించే అశృశ్లోకమై నువ్వు వినబడుతుంటే 
అనుబంధం విలోమమైన చప్పుడు గుండె గదిలో గంటగా మోగింది  
దూరమైన దగ్గరితనం ఉలిక్కిపడేలా... 

తలపుల నిండా తప్పులు చదువుకుంటూ 
మనసు చుట్టూ పరదాలు  చుట్టేస్తూ 
తగాదాల సిగపట్లతో మలినమైన జీవన మాధుర్యానికి  
‘మనం’గా  చేరువవుదాం

పొడి పొడి మాటల పలకరింపులకి 
హృదయంలో చెలమల చెమరింపులని 
ఆర్ద్రంగా పరిచయింప చేద్దాం  
శబ్దం సెలయేరయ్యేలా…. 

కళ్ళకర్ధం కాని చోట నిశ్శబ్దాలమౌతూ 
నిఘంటువుల్లా మనసు అర్థాలను చేరవేసుకుంటూ…
ఎంచటాలకి మంగళం పాడేసి... 
పంచుకోవటం మొదలు పెడదాం మళ్ళీ మరింత కొత్తగా...

నన్ను దాచేసుకున్న నువ్వుగా
నిన్నునింపుకున్న నేనుగా 
మళ్ళీ ప్రయాణం మొదలెడదాం రా 'మనం'గా 
వర్తమానానికి కొత్తబాటని చూపిస్తూ...

Posted in: కవిత