Friday, 3 April 2015

కంటి ముత్యం

కనురెప్పల మాటున కను కొలనుల్లో పుట్టిన కన్నీటి ముత్యమా...!
చడీ చప్పుడు లేకుండా కళ్ళని తడిపేస్తూ... కడలి అంచును తాకిన కెరటంలా రెప్పల తీరాన్ని తాకుతూ నువ్వెందుకు వస్తున్నావో తెలుసుకోలేనంత అమాయాకురాలు కాదు కదా నా మనసు.
తనను చూపే స్వప్నం ఆలస్యం అయ్యిందనే కదా..! ఆ మాత్రం అర్ధం కాదా నాకు. నా మనసు కూడా అదే వ్యధలో ఉంది. విరహ వేదన పడుతుంది. విరహ గీతాలు పాడుతానంటుంది.
చెలి రూపం కళ్ళల్లో కలగా చేరాలంటే మరి ఆ కళ్ళు ఎంత స్వచ్ఛంగా ఉండాలి?
ఓ అందాల భాష్పమా... నీ లాంటి కన్నీటి ముత్యాలే కదా తల్లి (కన్ను) ఋణం తీర్చుకుంటూ తనని స్వచ్ఛ పరుస్తూ వీడ్కోలు చెప్పేది.
ఇక నా సఖి స్వప్నం లోకి వచ్చే సమయం ఆసన్నమయ్యింది. నీ త్యాగం పునీతమవుతూ ఉన్న క్షణాన నా మనసు ఉద్విగ్నంగా తన కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంది. తన ప్రతిరూపమయిన మరో మనసుని ధరించిన మనిషిని గురించిన ఆలోచనలతో తీయని తలపులతో తాను తేలియాడుతూ నన్ను మైమరిపిస్తూ ఉంది.
మరి ఆ కలని నా కళ్ళకి అద్దుకునే సమయమయ్యింది గా… మరి అందుకో నా ఈ వీడ్కోలు...
నీ త్యాగానికి నివాళులర్పిస్తూ
స్నేహితుడు


3 comments:

అందమైన భావం బాగుందండి.

Thank You Padmarpitha garu

రుణం తీర్చుకోడం అన్నారు మరలా త్యాగశీలి అంటూ ముగించారు. కాస్త క్లారిటీ మిస్సయిందో... మిస్సయ్యానో... తెలియలేదు!

Post a Comment