Sunday, 10 April 2016

ప్రణవం



నా నవీనత్వాన్ని ఒక పురాతనత్వమే అధిగమిస్తున్నప్పుడల్లా
ఇన్నాళ్ళ అడుగులన్నీ ఏ వాయు పాదాలపై విశ్రమించాయోనని
వెదకటానికీ చరిత్రలోకి చూడటం అవగతమవుతున్నప్పుడల్లా
నేనెప్పుడూ పాతా కొత్తల మధ్య
ఒక తెగిపోని వంతెననని తెలిసొస్తున్న సంగతి
నన్ను నాలా చదివిస్తుంది

ఎదిగిన దాహాన్ని... నలిగిన నడకలనీ...
కొనసాగించినంత మేరా
కలల తీగల నిండా చిట్లిపోతున్న పూల సవ్వడి వినవస్తూ ఉంది
కొత్త దాహంలోకి తుళ్ళిపడ్డ పసినడకలన్నీ
వెదుకుతున్నది నిన్నేనని తెలిసాక
నా అడుగులన్నీ నిన్నే నినదిస్తున్న చప్పుడు వింటూ
ప్రతి అడుగులో ఆత్మబందీనై ఇక్కడ మొదలయ్యాను

ఒకరికి విలువకట్టడం అసాధ్యమని నేర్చుకున్న జ్ఞానాన్ని
గతంలోని సుదూరతని
నిరంతరాన్వేషణలోని నిగూఢతని
ఒకే నిజం రాత్రీలోనూ పగలులోనూ విడివిడిగా
రూపుమారుతుందన్న సత్యాన్ని తెలుసుకున్నాక
నిజంగా నిన్ను చేరే సమయానికి
నేను చెయ్యగలిగినంత ప్రయాణం మేరా
నిన్ను కొనసాగించడం కన్నా
ఆనంద వేదమేదీ ఇక పరిచితమవ్వదు.

0 comments:

Post a Comment