Friday, 6 May 2016

తను



పాలముంతలో పండుతున్న
వెన్న కంకుల రాశిలా
ధవళ గంధమద్దుకుని
దిగంతాటన చేస్తున్న గాంధర్వమై
నువ్వు పెంచేది నా కలల బరువునే
కానీ...

నా ‘తను’ ఉంది చూశావూ
సీతాకోకచిలుక రెక్కల సడిలా వచ్చి
నా ప్రతి శూన్యాన్ని దొంగిలించేస్తూ
మనసంతా సంపూర్ణమై పోతుంది
కళ్ళ చివర మెరుపుగా తను శ్వాసిస్తూ
అనంత ఏకాంతానికి మమ్మల్ని అర్పిస్తూ

0 comments:

Post a Comment