Thursday, 12 May 2016

మంత్రలిపి


రెప్పలపై పొడి గుర్తులుగా మిగిలిపోయిన
కొన్ని కలలని మననం చేసుకుంటూ
మరులపు జాడని విడిచాడో
అసలు మోయడమే మరచాడో మరి
ఎంత గాటు పెట్టినా
వర్షించని మేఘుణ్ణి చూస్తూ
నీలమద్దుకున్న నడకల తోడుగా
అలసిన శబ్దాలు కరిగిపోయిన తడిలో
పాత్రౌచిత్యాల విలువలని వల్లెవేస్తూ
గడచిపోయిన కథలు సడి చేస్తుంటే
ప్రకృతిని వెచ్చగా కప్పుకుంటూ
ఒక మౌనం శబ్దం చేస్తుంది

మెచ్చని పాతదనాలు
నచ్చని కొత్తదనాల నడుమ
ఎవరొదిలేసిన ఖాళీలోనో
అణువణువునా నేనై అర్రులు చాస్తున్నప్పుడల్లా
నీటిపువ్వులుగా విచ్చుకున్న సంగీతంలో
లోకమంతా నువ్వైన చప్పుడే వింటే
క్లిష్టమైన సమయాలు ఇష్టమవుతూ
ఆకాశమే ఒక నేస్తమనిపిస్తుంది

కొండకొనల సరిహద్దుల్లో ‘మన’ వ్యాకరణం నేర్చుకుంటూ
నీకూ నాకూ మధ్య ఓ సంపూర్ణ వచనమైన
ఈ ఒక్క ప్రయాణమూ చాలు
ఒక మంత్రలిపి రాస్తున్న నిశ్శబ్దం తోడుగా…!

0 comments:

Post a Comment